ਬਦਰੀਫਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਮਧ੍ਯਮਂ ਬੁਧੈਃ । ਅਧਮਂ ਚਣਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੈषਾ ਮਯੋਦਿਤਾ
ਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਜਾਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਜ੍ਜਾਤੀਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਕਾਃ । ਪੀਤਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕृष੍ਣਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਸਫੈਦ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਖਤਰੀ, ਪੀਲੇ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਕਾਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬਿਭृਯਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਾਨ੍ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਪੀਤਾਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਬਿਭृਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਾਨ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਫੈਦ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ, ਰਾਜਾ ਲਾਲ, ਵੈਸ਼ ਪੀਲੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਕਾਲੇ ਪਹਿਨਣ।
ਸਮਾਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾ ਦृਢਾਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਕਣ੍ਟਕੈਃ ਸਂਯੁਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਕृਮਿਦष੍ਟਾਞ੍ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਾਨ੍ਕਣ੍ਟਕੈਰਹਿਤਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਮੋਤੀ ਜਿਹੜੇ ਚਿੱਟੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਕੱਟੇ, ਟੁੱਟੇ, ਫੱਟੇ ਜਾਂ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ—
ਵ੍ਰਣਯੁਕ੍ਤਾਨਾਵृਤਾਂਸ਼੍ਚ षਡ੍ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕृਤਦ੍ਵਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦਿਹੋਤ੍ਤਮਃ
ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਮੋਤੀ ਜਿਹੜੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੁਦਰਾਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਹੀ ਛੇਦ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਯਤ੍ਨੇਨ ਕृਤਂ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸਮਾਨ੍ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਨ੍ਦृਢਾਨ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੌਮਸੂਤ੍ਰੇਣ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਧਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗੋਲ ਮੋਤੀ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਾਮ੍ਯੇਨ ਸਮਾਨਾਤਿਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਨਿਰ੍ਘਰ੍षੇ ਹੇਮਲੇਖਾਭਾ ਯਤ੍ਰ ਲੇਖਾ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਮੋਤੀ ਇਕਸਾਰ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਘਸਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਧਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਪੂਜਕੈਃ । ਸ਼ਿਖਾਯਾਮੇਕਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵੈ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਹੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੋਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਖ, ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਤੀਹ ਰੁਦਰਾਖ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਗਲੇ ਧਾਰ੍ਯਾ ਬਾਹ੍ਵੋਃ षੋਡਸ਼ षੋਡਸ਼ । ਮਣਿਬਨ੍ਧੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਗਲ 'ਤੇ ਛੱਤੀ ਮੋਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਕਲਾਈਆਂ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ-ਬਾਰਾਂ, ਤੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਮੋਤੀ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੈਰ੍ਮਾਲੋਪਵੀਤਂ ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਸਰਂ ਤ੍ਰਿਸਰਂ ਵਾਪਿ ਬਿਭृਯਾਤ੍ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ਤਃ
ਮਾਲਾ ਜਾਂ ਜਨੇਊ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਗਲ 'ਤੇ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਮੁਕੁਟੇ ਚੈਵ ਕਰ੍ਣਿਕਾਹਾਰਕੇषੁ ਚ । ਕੇਯੂਰੇ ਕਟਕੇ ਚੈਵ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਵਂਸ਼ੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੁੰਡਲ, ਮਕੁਟ, ਕੰਨ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਬੰਦ, ਕਲਾਈ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵੀ ਪਹਿਨੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪ੍ਤੇ ਪੀਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਧਾਰਯੇਨ੍ਨਰਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਧਮਂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਮਧ੍ਯਮਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਰੁਦਰਾਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੌਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਮੋਤੀ ਘੱਟ, ਪੰਜ ਸੌ ਮੋਤੀ ਮੱਧਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚੈਵਂ ਭੇਦੇਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਸ਼ਿਰਸੀਸ਼ਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਣੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਚ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਸਿਰ 'ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕੰਨ 'ਚ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।
ਅਘੋਰੇਣ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਹृਦਯੇऽਪਿ ਚ । ਅਘੋਰਬੀਜਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰਯੋਰ੍ਧਾਰਯੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਤੇ ਉਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਵੀ; ਅਘੋਰ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਗ੍ਰਥਿਤਾਂ ਵਾਮਦੇਵੇਨ ਚੋਦਰੇ । ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਮ੍
ਪੰਜਾਹ ਮੋਤੀ ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੇਟ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਖ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਥਿਤਾਨ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਤਤ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ
ਸਭ ਮੋਤੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੋਇ ਕੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ ਪਰਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਤਤ੍ਤ੍ਵਧਾਰਣਾਚ੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਮ੍ । ਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਪਰਮ ਤੱਤ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਧਾਰਣਾਦਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਨਲਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾਂ ਦਹਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ ਅੱਗ ਹੈ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋऽਪ੍ਯਗ੍ਨਿਤ੍ਰਯਸ੍ਵਰੂਪਕਃ । ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਚ੍ਚ ਹੁਤਭੁਕ੍ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਤਿੰਨ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਵਰੂਪਕਃ । ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਨ੍ਮਹਾਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਹਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ ਪਿਤਾਮਾ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹਤੀ ਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਧਾਰਯੇਨ੍ਨਰਃ । ਪਞ੍ਚਮੁਖਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਕਃ
ਵੱਡੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਹ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਤੁष੍ਯਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਾਧਿਦੈਵਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਕਾੳਰਤਿਕੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਸਪ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਪ੍ਤਮਾਤ੍ਰਾਧਿਦੈਵਤਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਨਾਇਕ ਦੇਵਤਾ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਸੱਤ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਦੈਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਨਿਸਪ੍ਤਕਦੈਵਤਃ । ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਨ੍ਮਹਾਸ਼੍ਰੀਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹਤੀ ਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵੈ ਧਾਰਯੇਨ੍ਨਰਃ । ਅष੍ਟਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋऽਪ੍ਯष੍ਟਮਾਤ੍ਰਾਧਿਦੈਵਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਅੱਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਵਸ੍ਵष੍ਟਕਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰੀਤਿਕਰਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਦਿਮੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵੇਯੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਵਸੁਆਂ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸੱਚੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਮਦੇਵ ਉਦਾਹृਤਃ । ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਦ੍ਯਮਭਯਂ ਨ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਨੌਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਯਮ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਯਮ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦਸ਼ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦਸ਼ਾਸ਼ਾਦੈਵਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਦਸ਼ਾਸ਼ਾਪ੍ਰੀਤਿਜਨਕੋ ਧਾਰਣੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦਸ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੀ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਕਾਦਸ਼ਮੁਖਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰੈਕਾਦਸ਼ਦੈਵਤਃ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦੈਵਤਂ ਚਾਹੁਃ ਸਦਾ ਸੌਖ੍ਯਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਗਿਆਰਾਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।