ਬੌਦ੍ਧਰੂਪਂ ਦਧੌ ਯੋऽਸੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਪ੍ਰਾਯੇऽਖਿਲੇ ਲੋਕੇ ਦੁष੍ਟਰਾਜਨ੍ਯਪੀਡਿਤੇ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੌਧ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮਲੇਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ,
ਕਲ੍ਕਿਰੂਪਂ ਸਮਾਦਧ੍ਯੌ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਦਸ਼ਾਵਤਾਰਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਵੈ
ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਇਹ ਦਸ ਅਵਤਾਰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ।
ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਵਿਘਾਤਾਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਹृਤ੍ । ਜਯ ਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਯ ਧृਤਂ ਨਾਰੀਜਲਾਤ੍ਮਸੁ
ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੈ ਹੋ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਜਨਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਰੂਪਂ ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਕੋऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੀਤ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਭਕ੍ਤਿਸਹਿਤਾਃ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂ ਵਿਬੁਧਰ੍षਭਾਃ । ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤਵਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਾਟਾਂਗ dandvat ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ—
ਉਵਾਚ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰ੍षਯਚ੍ਛ੍ਰੀਗਦਾਧਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ - ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਤਵੇਨਾਹਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਪਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਥ
ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਭਵਤਾਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਃਖਂ ਪਰਮਦੁਃਸਹਮ੍ । ਵृਣੁਧ੍ਵਂ ਚ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਦਦਾਮਿ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਯ ਏਤਤ੍ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇ—
ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਤਂ ਸ਼ੋਕਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਕਦਾ । ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਾਲਕਰ੍ਣੀ ਚ ਨਾਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਤਦ੍ਗृਹਂ ਸੁਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਛੂਹੇਗਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਨੋਪਸਰ੍ਗਾ ਨ ਵੇਤਾਲਾ ਨ ਗ੍ਰਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਨ ਰੋਗਾ ਵਾਤਿਕਾਃ ਪੈਤ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਸਮ੍ਭਵਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ, ਗ੍ਰਹ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਨਹੀਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਨਾ ਹੀ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਜਾਂ ਕਫ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਕਦਾਪਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਨ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚਿਰਕਾਲਸ੍ਥਾ ਭੋਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖਾਦਯਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਬੀ ਚੱਲੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲਣਗੇ।
ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਗृਹੇ ਯਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠਕਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਹੋਣਗੇ। ਹੋਰ ਕੀ ਆਖੀਏ? ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯ ਪਠਨਾਨॄਣਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤੀ ਨ ਦੂਰਤਃ । ਦੇਵਾ ਭਵਤ੍ਸੁ ਯਦ੍ਦੁਃਖਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸੋ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ।
ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋऽਣੁਰੇਵ ਚ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਨਰੂਚੁਰ੍ਵृषਾਕਪਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦ੍ਦੇਵਾਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇਨਂ ਸਮੂਚਿਰੇ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਣ । ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨਗੋऽਰ੍ਕਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਰੋਧਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਭਾਨੁਵਿਰੋਧੇਨ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਵਿਭੋ । ਅਲਬ੍ਧਭੋਗਭਾਗਾ ਹਿ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਕੁਤ੍ਰ ਯਾਮ ਹਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣਾ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਈਏ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਮਾਦ੍ਯਾ ਚ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨੀ । ਦੇਵੀ ਭਗਵਤੀ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਕਃ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੂਲ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ—ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਤੇ । ਤਤ੍ਤੇਜੋਵਞ੍ਚਕੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਗਸਤ ਹੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਵਰਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪਰਮੌਜਸਮ੍ । ਯਾਚਧ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਃ ਪਦੀਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਸ਼ੀ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸਮੁਪਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਿਬੁਧੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਪ੍ਰਤੀਤਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਪੁਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਮਣਿਕਰ੍ਣੀਂ ਸਮਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸਚੈਲਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਸੁਭ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪੁਰੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਵਿਚ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਆਗਤ੍ਯ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਵਾਪਦਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਪਾਦਪਸਙ੍ਕੁਲਮ੍ । ਮਯੂਰੈਃ ਸਾਰਸੈਰ੍ਹਂਸੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਰੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਤ ਰਹੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ, ਸਾਰਸਾਂ, ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਚਕਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਸੀ।
ਮਹਾਵਰਾਹੈਃ ਕੋਲੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਕੈਰਪਿ । ਮृਗੈ ਰੁਰੁਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਖਡ੍ਗੈਃ ਸ਼ਰਭਕੈਰਪਿ
ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਨੇਵਲੇ, ਬੱਘ, ਚੀਤੇ, ਹਿਰਣ, ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ, ਗੈਂਡੇ ਤੇ ਸ਼ਰਭ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਪਰਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮੁਨਿਵਰਂ ਤਦਾ । ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਡੀ ਲੱਖਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਜਯ ਦ੍ਵਿਜਗਣਾਧੀਸ਼ ਮਾਨ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯ ਧਰਾਸੁਰ । ਵਾਤਾਪੀਬਲਨਾਸ਼ਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੈ ਹੋ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਵਾਤਾਪੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੁੰਭਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਸਮ੍ਭਵ । ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਿਧੇऽਗਸ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਨੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਅਗਸਤ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਸ੍ਯੋਦਯੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਜ੍ਜ੍ਵਲਭਾਂਜ੍ਯਪਿ । ਤੋਯਾਨਿ ਤੋਯਰਾਸ਼ੀਨਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਸ਼ਪੁष੍ਪਵਿਕਾਸਾਯ ਲਙ੍ਕਾਵਾਸਪ੍ਰਿਯਾਯ ਚ । ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਾਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੰਕਾ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।