ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਿਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ । ਤਤ ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਲੋष੍ਠਪਰ੍ਣਤृਣਾਦਿਭਿਃ
ਦਿਨ ਵਿਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਫਿਰ ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਤੇ, ਘਾਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਗृਹੀਤਲਿਙ੍ਗ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪਾਤ੍ਰੇ ਜਲਂ ਗਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਚ੍ਛੇਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚੈਵ ਹਿ
ਅੰਗ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਉਠੋ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜਾਓ, ਪਤਰੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜਾਓ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਕੂਲਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਃ । ਰਕ੍ਤਾਂ ਪੀਤਾਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਗृਹ੍ਣੀਯੁਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਵਰ੍ਣਕਾਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਚਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਲਵੋ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਜਾਂ ਲਾਲ, ਪੀਲੀ, ਕਾਲੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੰਗ ਦੀ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਥਵਾ ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇ ਸੈਵ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਲਾਦ੍ਦੇਵਗृਹਾਦ੍ਵਲ੍ਮੀਕਾਨ੍ਮੂषਕੋਤ੍ਕਰਾਤ੍
ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੈਣ; ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ, ਮੰਦਰ ਵਿਚੋਂ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ ਜਾਂ ਚੂਹੇ ਦੇ ਟੇਕ ਵਿਚੋਂ।
ਕृਤਸ਼ੌਚਾਵਸ਼ਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਨ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ । ਮੂਤ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸ਼ੌਚੇ ਮੈਥੁਨੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਲਵੋ; ਪਿਸਾਬ ਲਈ ਦੋ ਗੁਣੀ ਮਿੱਟੀ, ਸੰਭੋਗ ਲਈ ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਕਰੇ ਤਿਸ੍ਰ ਉਭਯੋਰ੍ਮृਦ੍ਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਮੂਤ੍ਰਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ੌਚੇ ਤਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇੱਕ ਅੰਗ ਲਈ ਹੱਥ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਿੱਟੀ, ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਦੋ ਮਿੱਟੀਆਂ; ਪਿਸਾਬ ਦੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਈ ਇਹ ਹੈ, ਹੋਰ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਈ ਦੋ ਗੁਣੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਟ੍ਸ਼ੌਚੇ ਲਿਙ੍ਗਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਤਿਕਾਦ੍ਵਯਮ੍ । ਪਞ੍ਚਾਪਾਨੇ ਦਸ਼ੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਭਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਪਖਾਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਫਾਈ ਲਈ, ਅੰਗ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਗੋਲੇ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪਿਸਾਬ ਲਈ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦਸ ਗੋਲੇ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੱਤ ਗੋਲੇ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਉਣੇ ਹਨ।
ਵਾਮਪਾਦਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਾਰਂ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਲੇਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖੋ; ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼ੌਚਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਯਤੀਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘਰਵਾਲੇ ਲਈ ਜਿੰਨੀ ਸਫਾਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਨੀ ਦੀ ਦੂਣੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ, ਤੀਣੀ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥੀ ਲਈ, ਤੇ ਚੌਣੀ ਯਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਮਲਕਮਾਨਾ ਤੁ ਮृਤ੍ਤਿਕਾ ਸ਼ੌਚਕਰ੍ਮਣਿ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤੁ ਸਦਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨਾਤੋ ਨ੍ਯੂਨਾ ਕਦਾਚਨ
ਸਫਾਈ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੀਲੀ ਆਵਲਾ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਵਾਰੀ ਇਨੀ ਹੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦ੍ਦਿਵਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਟ੍ਸ਼ੌਚਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਨਿਸ਼ਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਆਤੁਰਸ੍ਯ ਤਦਰ੍ਧਂ ਤੁ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਸ੍ਯ ਤਦਰ੍ਧਕਮ੍
ਇਹ ਸਫਾਈ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਖਾਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਈ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬਿਮਾਰ ਲਈ ਫਿਰ ਅੱਧੀ, ਤੇ ਰਾਹੀ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਮਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬਾਲਾਨਾਂ ਸ਼ੌਚਕਰ੍ਮਣਿ । ਯਥਾ ਗਨ੍ਧਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਅਸਮਰਥ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਸਫਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਗੰਧ ਮੁਕ ਜਾਣ ਤਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਲੇਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਚ੍ਛੌਚਂ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਿਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਮਨੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਮਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਫਾਈ ਹਰ ਵਰਗ ਲਈ ਗੰਧ ਮੁਕਣ ਤਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ੌਚਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਨ । ਨਾਭੇਰਧੋ ਵਾਮਹਸ੍ਤੋ ਨਾਭੇਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸਫਾਈ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸੱਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਵਰਤੋ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ।
ਸ਼ੌਚਕਰ੍ਮਣਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵੈਃ । ਜਲਪਾਤ੍ਰਂ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੋਤ੍ਸਰ੍ਜਨੇ ਬੁਧਃ
ਸਫਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਰਤਨ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਯਦਿ ਮੋਹੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਚਰੇਤ੍ਤਤਃ । ਮੋਹਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਥਵਾऽऽਲਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੌਚਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਰਤਨ ਚੁੱਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਣਜਾਣੀ ਜਾਂ ਆਲਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਫਾਈ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਜਲਾਹਾਰਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਜਾਪਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । ਦੇਸ਼ਕਾਲਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵੋਪਪਤ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾ ਪੀਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੇਸ਼, ਸਮਾਂ, ਵਸਤੂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਲਸ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਜਨੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗਣ੍ਡੂषਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਫਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਆਲਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਖਾਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰੋ ਮੂਤ੍ਰਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪੇ ਨਾਤੋ ਨ੍ਯੂਨਾਨ੍ਕਦਾਚਨ । ਅਧੋਮੁਖਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਤਂ ਵਾਮਤਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਪਿਸਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ; ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ, ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਿਸਾਬ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮਾਦਰਾਤ੍ । ਕਣ੍ਟਕਿਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਥਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਮਵ੍ਰਣਮ੍
ਆਚਮਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੰਦ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ; ਕੰਟੇਦਾਰ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਉਂਗਲ ਲੰਬੀ ਤੇ ਸਹੀ ਦੰਦਕਾਠੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਿਕਾਗ੍ਰਵਤ੍ਸ੍ਥੂਲਂ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਧੇ ਕृਤਕੂਰ੍ਚਕਮ੍ । ਕਰਞ੍ਜੋਦੁਮ੍ਬਰੌ ਚੂਤਃ ਕਦਮ੍ਬੋ ਲੋਧ੍ਰਚਮ੍ਪਕੌ । ਬਦਰੀਤਿ ਦ੍ਰੁਮਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦਨ੍ਤਪ੍ਰਧਾਵਨੇ
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੋਟੀ ਤੇ ਕੂੜੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ; ਕਰੰਜ, ਉਡੁੰਬਰ, ਆਮ, ਕਦੰਬ, ਲੋਧਰ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਬੇਰੀ — ਇਹ ਰੁੱਖ ਦੰਦ ਧੋਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਯ ਵ੍ਯੂਹਧ੍ਵਂਸੇ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾਯਮਾਗਮਤ੍ । ਸ ਮੇ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਚ ਭਗੇਨ ਚ
ਅੰਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਸ਼ਟਤਾ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਆਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧੋ ਦਿੱਤਾ।
ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਯਸ਼ੋ ਵਰ੍ਚਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਸ਼ੁਵਸੂਨਿ ਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਤ੍ਵਨ੍ਨੋ ਦੇਹਿ ਵਨਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਰੁੱਖ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਇਜ਼ਤ, ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ।
ਅਭਾਵੇ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧਦਿਨੇषੁ ਚ । ਅਪਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਗਣ੍ਡੂषੈਰ੍ਵਿਦਧ੍ਯਾਦ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਜੇ ਦੰਦਕਾਠੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦਨ੍ਤਸ੍ਯ ਧਾਵਨਮ੍ । ਸਵਿਤਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਤੇਨ ਘਾਤਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦੰਦ ਮੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਰ੍ਸ਼षष੍ਠੀषੁ ਨਵਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਰਵੌ । ਦਨ੍ਤਾਨਾਂ ਕਾष੍ਠਸਂਯੋਗਾਦ੍ਦਹਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਪਹਿਲੀ, ਛੇਤੀ, ਨੌਂਵੀਂ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿੱਥ ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦੰਦ ਮੰਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਲਂ ਪਾਦਸ਼ੌਚਂ ਹ੍ਯਮਲਮਥ ਜਲਂ ਤ੍ਰਿਃਪਿਬੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਰ੍ਵਿਮृਜ੍ਯ ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਾਙ੍ਗੁष੍ਠਵਤ੍ਯਾ ਸਜਲਮਭਿਮृਸ਼ੇ- ਨ੍ਨਾਸਿਕਾਰਨ੍ਧ੍ਰਯੁਗ੍ਮਮ੍ । ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਾਨਾਮਿਕਾਭ੍ਯਾਂ ਨਯਨਯੁਗਯੁਤਂ ਕਰ੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਕਨਿष੍ਠਾ- ਙ੍ਗੁष੍ਠਾਭ੍ਯਾਂ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਹृਦਯਮਥ ਤਲੇ- ਨਾਙ੍ਗੁਲੀਭਿਃ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ
ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ, ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨੱਕ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸੁਰਾਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ, ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਚੌਥੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ, ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਾਭੀ ਨੂੰ, ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ (ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਚਾਚਮਨਂ ਪੌਰਾਣਂ ਵੈਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕਂ ਸ਼੍ਰੌਤਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ षਡ੍ਵਿਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍ ॥ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਾਦਿਕਸ਼ੌਚਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਆਚਾਨ੍ਤੇ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ॥ ਵੈਦਿਕਂ ਸ਼੍ਰੌਤ੍ਰਮਿਤ੍ਯਾਦਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕੋ ਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ॥) ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚੋਙ੍ਕਾਰਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਨਿਬਧ੍ਨੀਯਾਚ੍ਛਿਖਾਂ ਤਥਾ । ਪੁਨਰਾਚਮ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਬਾਹੂ ਸ੍ਕਨ੍ਧੌ ਚ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਓਮ ਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਬੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ ਦਿਲ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤੇ ਨਿष੍ਠੀਵਨੇ ਚੈਵ ਦਨ੍ਤੋਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਤਥਾਨृਤੇ । ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸਮ੍ਭਾषੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਛੀਂਕ ਆਉਣ, ਥੂਕਣ, ਖਾਣ ਮਗਰੋਂ ਦੰਦ ਛੂਹਣ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਜਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਪਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸੋਮਃ ਸੂਰ੍ਯੋऽਨਿਲਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਰਦ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਵੇਦ, ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹਵਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।