ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਤਦਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੁਪਕਾਰਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਯਂ ਯਾਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰਗਰ੍ਹਿਤੈਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਤਬਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ, ਇੱਛਤ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਨ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾ ਨ ਜ੍ਞਾਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਮਾਤਾ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਹੀ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਞ੍ਚਿਨੁ ਸਾਧਨੈਃ । ਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਸਹਾਯਾਤ੍ਤੁ ਤਮਸ੍ਤਰਤਿ ਦੁਸ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ। ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਔਖੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚਲਣ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਸਮਰਥਿਤ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਆਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਚਾਯੁਰਾਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਆਚਾਰਾਦਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਾਚਾਰੋ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕਮ੍
ਚਲਣ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਲਣ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਚਲਣ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਘੱਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਚਲਣ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਃ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨृਣਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਃ । ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰਤ੍ਰ ਲਭਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਧਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਮੋਹਿਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਮਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮਰੂਪੋ ਮਹਾਦੀਪੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਲਣ ਰੂਪ ਧਰਮ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯਮਾਚਾਰਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ । ਕਰ੍ਮਣੋ ਜਾਯਤੇ ਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨੋਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚਲਣ ਨਾਲ ਉੱਚਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਲਣ ਨਾਲ ਕਰਤਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮਨੂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰਿष੍ਠੋऽਯਮਾਚਾਰਃ ਪਰਮਂ ਤਪਃ । ਤਦੇਵ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਧ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਚਾਰਵਿਹੀਨੋऽਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵਦ੍ ਬਹਿष੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਚਲਣ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਸਮਝੋ।
ਆਚਾਰੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਲੌਕਿਕਸ੍ਤਥਾ । ਉਭਾਵਪਿ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੌ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੌ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਚਲਣ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਦੂਜਾ ਲੋਕਿਕ। ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ।
ਗ੍ਰਾਮਧਰ੍ਮਾ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾ ਦੇਸ਼ਧਰ੍ਮਾਃ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਪਰਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨृਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨੈਵ ਤਾਁਲ੍ਲਙ੍ਘਯੇਨ੍ਮੁਨੇ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਰਿਵਾਜ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਰਿਵਾਜ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਏ ਰਿਵਾਜ — ਇਹ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਹਿ ਪੁਰੁषੋ ਲੋਕੇ ਭਵਤਿ ਨਿਨ੍ਦਿਤਃ । ਦੁਃਖਭਾਗੀ ਚ ਸਤਤਂ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦਰ੍ਥਕਾਮੌ ਯੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤੌ । ਧਰ੍ਮਮਪ੍ਯਸੁਖੋਦਰ੍ਕਂ ਲੋਕਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਬਹੁਤ੍ਵਾਦਿਹ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂ ਮੁਨੇ । ਕਿਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਵਿਨਿਰ੍ਣਯੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇੱਥੇ ਇਤਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਲਈ ਕੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤੀ ਉਭੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਪੁਰਾਣਂ ਹृਦਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯੋਕ੍ਤ ਏਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵੇਦ ਤੇ ਸ੍ਰੁਤੀ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦਿਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ।
ਵਿਰੋਧੋ ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵੈਧੇ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਵਰਾ
ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੇਦ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ; ਦੋ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ੍ਰੁਤੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਦ੍ਵੈਧਂ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਵੁਭੌ ਸ੍ਮृਤੌ । ਸ੍ਮृਤਿਦ੍ਵੈਧਂ ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿषਯਃ ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਪृਥਕ੍
ਜੇ ਵੇਦ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਸ੍ਰੁਤੀ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਸ੍ਰੁਤੀ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਮਲਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁਰਾਣੇषੁ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚੈਵ ਤਨ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਵੇਦਾਵਿਰੋਧਿ ਚੇਤ੍ਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਰੁਤਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵੇਨ੍ਨ ਚ
ਜੇ ਤੰਤਰ ਵੇਦ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਵੇਦ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਵੇਦ ਏਵਾਸੌ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਮਾਣਕਃ । ਤੇਨਾਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਦ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਵੇਦਧਰ੍ਮਮੁਜ੍ਝਿਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇऽਨ੍ਯਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਯਮਲੋਕੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਸ ਲਈ ਕੜਾਹੇ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ । ਸ੍ਮृਤਿਃ ਪੁਰਾਣਮਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਹੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ੍ਰੁਤੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਂ ਤੰਤਰ—
ਤਨ੍ਮੂਲਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਕਦਾਚਨ । ਯੇ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਯੋਗੇਨ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੀਹ ਮਾਨਵਾਨ੍
—ਉਹ ਤਦ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਵੇ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੇੜੇ ਝੂਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਧੋਮੁਖੋਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦਾਸ੍ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਕਾਮਾਚਾਰਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਲਿਙ੍ਗਧਾਰਿਣਃ
—ਉਹ ਉਲਟ ਸਿਰ ਤੇ ਉਪਰ ਪੈਰ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਾ ਯੇ ਚ ਵੈਖਾਨਸਮਤਾਨੁਗਾਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਤਪਤ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੈਖਾਨਸਾ ਰਾਹ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਮੇਵ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸਦਾ । ਉਤ੍ਥਾਯੋਤ੍ਥਾਯ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਕਿਂ ਮਯਾਦ੍ਯ ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਠ ਕੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ?'
ਦਤ੍ਤਂ ਵਾ ਦਾਪਿਤਂ ਵਾਪਿ ਵਾਕ੍ਯੇਨਾਪਿ ਚ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਉਪਪਾਪੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਤਕੇषੁ ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਪਿ
ਚਾਹੇ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਿਵਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ ਹੋਵੇ — ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਬਾਰੇ—
ਅਵਾਪ੍ਯ ਰਜਨੀਯਾਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਧ੍ਯਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਊਰੁਸ੍ਥੋਤ੍ਤਾਨਚਰਣਃ ਸਵ੍ਯੇ ਚੋਰੌ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਬੜ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੈਰ ਤੇ ਰਾਣਾਂ ਫੈਲ ਕੇ, ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਸੱਜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ।