ਰਾਜੋਪਚਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦਮ੍ਬਾਪ੍ਰਤੁष੍ਟਯੇ । ਤਤੋ ਜਪੇਨ੍ਨਵਾਰ੍ਣਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਸੀ ਸਨਮਾਨ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਉਸ ਦੇ ਅਰਥ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਅਗ੍ਰੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪਠੇਤ੍ । ਨਾਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਤ-ਸੌ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਤੋषਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਨਰਃ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਾਲਯਂ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਘਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਕृਤਾਰ੍ਥਤਾ ਯੇਨ ਭਵੇਤ੍ਤਦੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸ੍ਰੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ । ਮੁਨਯੋ ਜ੍ਞਾਨਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਰਿ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਗੂ, ਮਨੂ, ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ —
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ । ਤਦੈਵ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਗਾਸ੍ਮਰਣਮਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍
ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੇ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਪਿ ਮਨਵੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਰਣਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਮਨੁਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਪਦਂ ਤਥਾ
ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਮਨੂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ।
ਤਦੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਰਹਸ੍ਯਾਤਿਰਹਸ੍ਯਕਮ੍ । ਪ੍ਰਕृਤੀਨਾਂ ਪਞ੍ਚਕਸ੍ਯ ਤਦਂਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਨ੍ਮਨੁਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਨ੍ਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਚ ਤਾਮ੍ । ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਂ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾਪਿ ਤਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ-ਜੋ ਇੱਛਾ ਮਨੁੱਖ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਪਠੇਦੇਤਦ੍ਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇ ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੇ ਨਵਰਾਤਰੇ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਮੇਕੈਕਮਧ੍ਯਾਯਂ ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਨਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਵਸ਼੍ਯਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵੀਪ੍ਰਿਯਕਰੋ ਹਿ ਸਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨਿਤ੍ਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾਵਿਧਿ । ਕੁਮਾਰੀਦਿਵ੍ਯਹਸ੍ਤੇਨ ਯਦ੍ਵਾ ਬਟੁਕਰਾਮ੍ਬੁਜਾਤ੍
ਇਸ ਵਿਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਿਵਯ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਮਲ-ਹੱਥ ਤੋਂ।
ਮਨੋਰਥਂ ਤੁ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪ੍ਯ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਦੇਵੀਂ ਚ ਜਗਦੀਸ਼ਾਨੀਂ ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਲਕ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਤਤ੍ਰਾਨੀਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸ਼ਲਾਕਾਂ ਰੋਪਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਛੜ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਤਤ੍ਰ ਯਦਾਯਾਤਿ ਚ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਉਦਾਸੀਨੇऽਪ੍ਯੁਦਾਸੀਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਸੰਕੇਤ ਆਵੇ, ਉਹ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇਗਾ। ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁਕृਤਂ ਦੇਵੀਸ੍ਤਵਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ ਨਾਰਾਯਣ ਸਨਾਤਨ । ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਦੇਵੀਚਾਰਿਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਨੂ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਤਵਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਪਰੋ ਮਾਤੁਃ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਸੁਰਦ੍ਰੁਹਾਮ੍ । ਅਧਿਕਾਰਾਪ੍ਤਿਰੁਕ੍ਤਾਤ੍ਰ ਦੇਵੀਪੂਰ੍ਣਕृਪਾਵਸ਼ਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਮਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਣਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯੇਨ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਪੁष੍ਣਾਤਿ ਤਮਾਚਾਰਂ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਚਲਣ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੀਤੀ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਦਾਚਾਰਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਯਦਨੁष੍ਠਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੀਤੀ ਸੁਣ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਤਦਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੁਪਕਾਰਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਯਂ ਯਾਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰਗਰ੍ਹਿਤੈਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਤਬਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ, ਇੱਛਤ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਨ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾ ਨ ਜ੍ਞਾਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਮਾਤਾ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਹੀ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਞ੍ਚਿਨੁ ਸਾਧਨੈਃ । ਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਸਹਾਯਾਤ੍ਤੁ ਤਮਸ੍ਤਰਤਿ ਦੁਸ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ। ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਔਖੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚਲਣ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਸਮਰਥਿਤ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਆਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਚਾਯੁਰਾਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਆਚਾਰਾਦਨ੍ਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਾਚਾਰੋ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕਮ੍
ਚਲਣ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਲਣ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਚਲਣ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਘੱਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਚਲਣ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਃ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨृਣਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਃ । ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰਤ੍ਰ ਲਭਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਧਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਮੋਹਿਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਮਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮਰੂਪੋ ਮਹਾਦੀਪੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਲਣ ਰੂਪ ਧਰਮ ਵੱਡਾ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯਮਾਚਾਰਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ । ਕਰ੍ਮਣੋ ਜਾਯਤੇ ਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਨੋਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚਲਣ ਨਾਲ ਉੱਚਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਚਲਣ ਨਾਲ ਕਰਤਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮਨੂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰਿष੍ਠੋऽਯਮਾਚਾਰਃ ਪਰਮਂ ਤਪਃ । ਤਦੇਵ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਧ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।