ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਧ੍ਰੁਵੇਸ਼ਾਦ੍ਯ ਜਗਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਾਰਣ । ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਵਤਾਰੇ ਵੇਦਾਨਾਮੁਦ੍ਧਾਰਾਧਾਰਰੂਪਕ
ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਧ੍ਰੂਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਮਤਸਯ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਧਰਾਧੀਸ਼ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਜਯਾਕੂਪਾਰ ਦੈਤ੍ਯਾਰੇ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਸਮਰ੍ਪਕ
ਸत्यਵ੍ਰਤ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਤਸਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜੈ ਹੋ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਅਮृਤਾਪ੍ਤਿਕਰੇਸ਼ਾਨ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਜਯਾਦਿਦੈਤ੍ਯਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਦਿਸੂਕਰਰੂਪਧृਕ੍
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜੈ ਹੋ, ਆਦਿ ਸੂਕਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ!
ਮਹ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਕृਤੋਦ੍ਯੋਗਕੋਲਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਵਪੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਂ ਦਦਾਰ ਯਃ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਕੋਲ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਜੈਰ੍ਵਰਦृਪ੍ਤਾਙ੍ਗਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨृਹਰਯੇ ਨਮਃ । ਵਾਮਨਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੋਹਿਤਮ੍
ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਦੇਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਨਰਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਲਿਂ ਸਞ੍ਛਲਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਮੈ ਵਾਮਨਰੂਪਿਣੇ । ਦੁष੍ਟਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਹਸ੍ਰਕਰਸ਼ਤ੍ਰਵੇ
ਬਲੀ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੋਲਾਇਆ; ਉਸ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਰੇਣੁਕਾਗਰ੍ਭਜਾਤਾਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਦੁष੍ਟਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦਪਟੀਯਸੇ
ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ!
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦਾਸ਼ਰਥੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਨਨ੍ਤਕ੍ਰਮਾਯ ਚ । ਕਂਸਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪृਥ੍ਵੀਸ਼ਲਾਞ੍ਛਨੈਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਨੰਤ ਪਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਕਾਂਸ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਲੰਕ ਸਨ,
ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਮਹੀਂ ਯੋऽਸਾਵੁਜ੍ਜਹਾਰ ਮਹਾਵਿਭੁਃ । ਧਰ੍ਮਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਤਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੂੰ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ; ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਕृष੍ਣਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬਹੁਧਾ ਵਿਭੋ । ਦੁष੍ਟਯਜ੍ਞਵਿਘਾਤਾਯ ਪਸ਼ੁਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੁਸ਼ਟ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ।
ਬੌਦ੍ਧਰੂਪਂ ਦਧੌ ਯੋऽਸੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਪ੍ਰਾਯੇऽਖਿਲੇ ਲੋਕੇ ਦੁष੍ਟਰਾਜਨ੍ਯਪੀਡਿਤੇ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੌਧ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮਲੇਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ,
ਕਲ੍ਕਿਰੂਪਂ ਸਮਾਦਧ੍ਯੌ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਦਸ਼ਾਵਤਾਰਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਵੈ
ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਇਹ ਦਸ ਅਵਤਾਰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ।
ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਵਿਘਾਤਾਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਹृਤ੍ । ਜਯ ਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਯ ਧृਤਂ ਨਾਰੀਜਲਾਤ੍ਮਸੁ
ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੈ ਹੋ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਜਨਮ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਰੂਪਂ ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਕੋऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੀਤ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਭਕ੍ਤਿਸਹਿਤਾਃ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂ ਵਿਬੁਧਰ੍षਭਾਃ । ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤਵਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਾਟਾਂਗ dandvat ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ—
ਉਵਾਚ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਰ੍षਯਚ੍ਛ੍ਰੀਗਦਾਧਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ - ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਤਵੇਨਾਹਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਪਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਥ
ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਭਵਤਾਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਃਖਂ ਪਰਮਦੁਃਸਹਮ੍ । ਵृਣੁਧ੍ਵਂ ਚ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਦਦਾਮਿ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਯ ਏਤਤ੍ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇ—
ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਤਂ ਸ਼ੋਕਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਕਦਾ । ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਾਲਕਰ੍ਣੀ ਚ ਨਾਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਤਦ੍ਗृਹਂ ਸੁਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਛੂਹੇਗਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਨੋਪਸਰ੍ਗਾ ਨ ਵੇਤਾਲਾ ਨ ਗ੍ਰਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਨ ਰੋਗਾ ਵਾਤਿਕਾਃ ਪੈਤ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਸਮ੍ਭਵਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ, ਗ੍ਰਹ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਨਹੀਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਨਾ ਹੀ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਜਾਂ ਕਫ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਕਦਾਪਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਨ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚਿਰਕਾਲਸ੍ਥਾ ਭੋਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖਾਦਯਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਬੀ ਚੱਲੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲਣਗੇ।
ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਗृਹੇ ਯਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠਕਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਹੋਣਗੇ। ਹੋਰ ਕੀ ਆਖੀਏ? ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯ ਪਠਨਾਨॄਣਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤੀ ਨ ਦੂਰਤਃ । ਦੇਵਾ ਭਵਤ੍ਸੁ ਯਦ੍ਦੁਃਖਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸੋ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ।
ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋऽਣੁਰੇਵ ਚ । ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਨਰੂਚੁਰ੍ਵृषਾਕਪਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦ੍ਦੇਵਾਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇਨਂ ਸਮੂਚਿਰੇ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਣ । ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨਗੋऽਰ੍ਕਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਰੋਧਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਭਾਨੁਵਿਰੋਧੇਨ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਵਿਭੋ । ਅਲਬ੍ਧਭੋਗਭਾਗਾ ਹਿ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਕੁਤ੍ਰ ਯਾਮ ਹਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣਾ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਈਏ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਮਾਦ੍ਯਾ ਚ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨੀ । ਦੇਵੀ ਭਗਵਤੀ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਕਃ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੂਲ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ—ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸਤੇ । ਤਤ੍ਤੇਜੋਵਞ੍ਚਕੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਗਸਤ ਹੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਵਰਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪਰਮੌਜਸਮ੍ । ਯਾਚਧ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਃ ਪਦੀਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਸ਼ੀ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗੋ।