ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦष੍ਟਦਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਤੋऽਗ੍ਰਤਃ । ਮਾਲਾਵਤੀਮਗ੍ਰਦਲੇ ਵਹ੍ਨਿਕੋਣੇ ਚ ਮਾਧਵੀਮ੍
ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ 'ਤੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯੇ ਤੁ ਸੁਸ਼ੀਲਕਾਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਲੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਤਨਮਾਲਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੀਲਕਾ, ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਾਰੁਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾਂ ਚਾਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇ ਚ ਪਰਾਵਤੀਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਕੋਣੇ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀ
ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਪਾਰਿਜਾਤਾ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰਾਵਤੀ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇऽਪ੍ਯਾਸ਼ਾਪਾਲਾਂਸ੍ਤੁ ਭੂਪੁਰੇ । ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਦੇਵੀਮਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਦਿ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਸਾਵਰਣਾਂ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ । ਰਾਜੋਪਚਾਰਸਹਿਤੈਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਰਨਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਸਨਮਾਨ ਸਮੇਤ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕੈਃ । ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਂ ਚ ਜਪਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰੇ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਯਤਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਕਰੇ।
ਯ ਏਵਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਰਾਧਾਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍ । ਸ ਭਵੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਗੋਲੋਕਂ ਯਾਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮਾਲਕਾ, ਪਰਮ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਰਾਧਾਜਨ੍ਮੋਤ੍ਸਵ ਬੁਧਃ । ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰਾ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਜਨਮ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪਰਮ ਮਾਲਕਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕੇਨਚਿਤ੍ਕਾਰਣੇਨੈਵ ਰਾਧਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਵृषਭਾਨੁਸੁਤਾ ਜਾਤਾ ਗੋਲੋਕਸ੍ਥਾਯਿਨੀ ਸਦਾ
ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰ੍ਣਸਂਖ੍ਯਾਵਿਧਾਨਤਃ । ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਕਰ੍ਮੋਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਹੋਮਮਾਚਰੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਣ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁਰਸ਼ਚਰਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਵਾਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਦ ਮੁਨੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯੇਨ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਿ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਵਾਸਿਨਿ । ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰਿ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯੇ
ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਜਨਨਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਰੁਣਾਰ੍ਣਵੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰ੍ਵਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਰੂਪੇ ਨਮਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਿ । ਗਙ੍ਗਾਪਦ੍ਮਾਵਤੀਰੂਪੇ षष੍ਠਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੰਗਾ, ਪਦਮਾਵਤੀ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਤੁਲਸੀਰੂਪੇ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ । ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਗੇ ਭਗਵਤਿ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਹੇ ਤੁਲਸੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਾਮਃ ਕਰੁਣਾਰ੍ਣਵਾਮ੍ । ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਦਸ੍ਮਾਨੁਦ੍ਧਰਾਮ੍ਬ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਜੋਂ, ਭਜਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰਾਧਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਰਃ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਦਾਚਿਚ੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਚ ਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਨ ਚਾਖ੍ਯੇਯਂ ਤੁ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੁਰ੍ਗਾਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਮਹਾਪਦਃ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਨਾਂ ਨ ਭਜਤੇ ਯੋ ਹਿ ਤਾਦृਙ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ । ਸਰ੍ਵੋਪਾਸ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਮਾਤਾ ਸ਼ੈਵੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਧਿਦੇਵੀਯਮਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਦੁਰ੍ਗਸਙ੍ਕਟਹਨ੍ਤ੍ਰੀਤਿ ਦੁਰ੍ਗੇਤਿ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਸਭ ਬੁੱਧੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੁਰਗਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੈਵਾਨਾਮੁਪਾਸ੍ਯੇਯਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਾ ਸਾ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਿਣੀ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਨਿਤਾ ਕਾਮਬੀਜਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ: ਵਾਕ ਦਾ ਬੀਜ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਮ ਦਾ ਬੀਜ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਯੈ ਪਦਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਚ੍ਚੇ ਇਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍ । ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭਜਤਾਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ
ਫਿਰ 'ਚਾਮੁੰਡਾ' ਸ਼ਬਦ ਤੇ 'ਵਿਚੇ' ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰ। ਇਹ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ऋषਯੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਛਨ੍ਦਾਂਸ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਤਤਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁष੍ਣਿਗਨੁष੍ਟੁਭਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਛੰਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਇਤਰੀ, ਉਸ਼ਣਿਕ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੀ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਪਿ ਦੇਵਤਾਃ । ਸ੍ਯਾਦ੍ਰਕ੍ਤਦਨ੍ਤਿਕਾਬੀਜਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਚ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਤਥਾ
ਮਹਾਕਾਲੀ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ। ਰਕਤਦੰਤਿਕਾ ਦਾ ਬੀਜ, ਦੁਰਗਾ ਤੇ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਵੀ।
ਨਨ੍ਦਾਸ਼ਾਕਮ੍ਭਰੀਦੇਵ੍ਯੌ ਭੀਮਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਵਿਨਿਯੋਗ ਉਦਾਹृਤਃ
ਨੰਦਾ, ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਤੇ ਭੀਮਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ऋषਿਚ੍ਛਨ੍ਦੋ ਦੈਵਤਾਨਿ ਮੌਲੌ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਸ੍ਤਨਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਾਨਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਰਿਸ਼ੀ, ਛੰਦ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ।
ਬੀਜਤ੍ਰਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵੇਣ ਚੈਵ ਹਿ । षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਮਨੋਃ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਦੇਸ਼ਿਕਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ, ਵੰਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਦੋ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ।
ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਲੋਚਨਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁਤਿਨਾਸਾਨਨੇषੁ ਚ । ਗੁਦੇ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇਣ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟੀ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ 'ਤੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਧੀ ਕਰੇ।