ਅਹਂ ਜਪਾਮਿ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੇਨਾਹਮृषਿਰੀਡਿਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਮੁਦਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਰ੍ਚਾਯਾਂ ਨਾਧਿਕਾਰੋ ਯਤੋ ਰਾਧਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਨਾ । ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਕਲੈਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਧਿਕਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵੀ ਸਾ ਤਦਧੀਨੋ ਵਿਭੁਰ੍ਯਤਃ । ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਯਾ ਹੀਨੋ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਰਾਧ੍ਨੋਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਧੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਅਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਨੂਨਾਂ ਚ ऋषਿਰਸ੍ਮ੍ਯਹਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਧਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾਤ੍ਰ ਚ ਰਾਧਿਕਾ । ਤਾਰੋ ਬੀਜਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੰਦ ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਦੇਵੀ ਰਾਧਿਕਾ ਹੈ; ਬੀਜ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਬੀਜ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮੂਲਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨੀਤਰਤ੍ਰ ਚ । ਅਥ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਰਾਧਿਕਾਂ ਰਾਸਨਾਯਿਕਾਮ੍
ਮੂਲ ਜਪ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤੀ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਰਾਧਿਕਾ, ਰਾਸ ਦੀ ਨਾਇਕਾ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਰੀਤ੍ਯਾ ਤੁ ਮੁਨੇ ਸਾਮਵੇਦੇ ਵਿਗੀਤਯਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸ਼ਰਦਿਨ੍ਦੁਸਮਾਨਨਾਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਗਾਇਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਂ ਸ਼ਰਦਮ੍ਭੋਜਲੋਚਨਾਮ੍ । ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਾਂ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਕਾਞ੍ਚੀਯੁਤਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ, ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸਮਾਨਾਭਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਮ੍ਬਰਪਰੀਧਾਨਾਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਕੁੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਸ਼ੌਮ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਕਰਿਕੁਮ੍ਭਯੁਗਸ੍ਤਨੀਮ੍ । ਸਦਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲ੍ਹੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਬੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸਿਨ੍ਧੁਲਹਰੀਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍ । ਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲਤੀਮਾਲਾਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ, ਭਕਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਮੱਲਿਕਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸੁਕੁਮਾਰਾਙ੍ਗਲਤਿਕਾਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਗਾਮ੍ । ਵਰਾਭਯਕਰਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਨਰਮ ਲਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਸਦਾ ਠੀਕ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਾਸੀਨਾਂ ਗੋਪੀਮਣ੍ਡਲਨਾਯਿਕਾਮ੍ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾਂ ਵੇਦਬੋਧਿਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਘਟੇऽਥਵਾ । ਯਨ੍ਤ੍ਰੇ ਵਾष੍ਟਦਲੇ ਦੇਵੀਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਹਰੋਂ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪਥਰ, ਘੜਾ ਜਾਂ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਦੇਵੀਂ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਸਨਾਦਿ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍ । ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਚਾਸਨਾਦੀਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਆਸਨ ਆਦਿ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਪਾਦ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਦਯੋਰ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਸ੍ਤਕੇऽਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਮੀਰਿਤਮ੍ । ਮੁਖੇ ਤ੍ਵਾਚਮਨੀਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਲਈ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਚਮਨ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਾਂ ਗਾਂ ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਤਤੋ ਨਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾਨਸ਼ਾਲਾਂ ਤਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਮਧੁਪਰਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਘਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਾਦਿਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਵਾਸਸੀ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇਲ ਮਲਣ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।
ਪੁष੍ਪਮਾਲਾ ਬਹੁਵਿਧਾਸ੍ਤੁਲਸੀਮਞ੍ਜਰੀਯੁਤਾਃ । ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਿ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪਰਿਵਾਰਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਭੋਃ । ਅਗ੍ਨੀਸ਼ਾਸੁਰਵਾਯਵ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਨਮ੍
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਪੂਜਾ — ਅੱਗ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਵਾ ਆਦਿ — ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦष੍ਟਦਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਤੋऽਗ੍ਰਤਃ । ਮਾਲਾਵਤੀਮਗ੍ਰਦਲੇ ਵਹ੍ਨਿਕੋਣੇ ਚ ਮਾਧਵੀਮ੍
ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ 'ਤੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯੇ ਤੁ ਸੁਸ਼ੀਲਕਾਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਲੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰਤਨਮਾਲਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੀਲਕਾ, ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਾਰੁਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤਾਂ ਚਾਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇ ਚ ਪਰਾਵਤੀਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਕੋਣੇ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀ
ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਪਾਰਿਜਾਤਾ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰਾਵਤੀ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇऽਪ੍ਯਾਸ਼ਾਪਾਲਾਂਸ੍ਤੁ ਭੂਪੁਰੇ । ਵਜ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਦੇਵੀਮਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਦਿ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਸਾਵਰਣਾਂ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ । ਰਾਜੋਪਚਾਰਸਹਿਤੈਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਵਰਨਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਸਨਮਾਨ ਸਮੇਤ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕੈਃ । ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਂ ਚ ਜਪਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰੇ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਯਤਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਕਰੇ।
ਯ ਏਵਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਰਾਧਾਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍ । ਸ ਭਵੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਗੋਲੋਕਂ ਯਾਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮਾਲਕਾ, ਪਰਮ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਰਾਧਾਜਨ੍ਮੋਤ੍ਸਵ ਬੁਧਃ । ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰਾ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਜਨਮ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪਰਮ ਮਾਲਕਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕੇਨਚਿਤ੍ਕਾਰਣੇਨੈਵ ਰਾਧਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਵृषਭਾਨੁਸੁਤਾ ਜਾਤਾ ਗੋਲੋਕਸ੍ਥਾਯਿਨੀ ਸਦਾ
ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਰਾਧਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰ੍ਣਸਂਖ੍ਯਾਵਿਧਾਨਤਃ । ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਕਰ੍ਮੋਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਹੋਮਮਾਚਰੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਣ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁਰਸ਼ਚਰਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।