ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਜਗਾਮ ਸਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਦਯੋ ਗृਹਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਦਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਹਸਾ ਦੁਗ੍ਧਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਨਾਰਦ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਘृਤਂ ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਨਾਰਦ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਚਾਨਕ ਦੁਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੁਧ ਤੋਂ ਘੀ ਬਣਿਆ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਸ ਗੋਮਾਨ੍ ਧਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਧਨ, ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਚਿਰਂ ਨਿਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਮ੍ । ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵੀਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਨਵਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸੁਰਭ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੇਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਸਕੰਧ ਵਿਚ, 'ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਆਵਰਣਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਕृਤੀਨਾਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਜਨ੍ਮਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਵਰਨ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵੇਦਗੋਪਿਤਮ੍ । ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵ ਜਨਮ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿਮਾ ਵਰ੍ਣਿਤੋऽਤੀਵ ਭਵਤਾ ਪਰਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਚੇਤੋ ਨ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਛੁਪਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਯੋਰਂਸ਼ੋ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਨ੍ਨਿਯਮ੍ਯਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਸਦਾ ਮਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍ । ਯਨ੍ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਵਿਧੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਮੈ ਨੋ ਵਾਚ੍ਯਂ ਯਤੋऽਤੀਵ ਰਹਸ੍ਯਕਮ੍ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਿਣ੍ਯਾਃ ਸਂਵਿਦੋ ਜਗਦੁਦ੍ਭਵੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਗ੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਧਿਦੈਵਤਮ੍ । ਜੀਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਯਨ੍ਤृਪ੍ਰੇਰਕਂ ਸਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਹੈ; ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਚੇਤਨਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਮੇਂ।
ਤਦਧੀਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਰਾਡਾਦਿਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਾਵਤ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਨ ਤਾਵਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਜੋੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਵੇਤ ਤਦ੍ਦ੍ਵਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਰਾਧਿਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਸਦਾ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਵਿਤੋ ਯਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਧੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਜਾਯਾ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧੇ' ਚੌਥੀ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਹੈ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਰ੍ਥਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ । ਮਾਯਾਬੀਜਾਦਿਕਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵਾਞ੍ਛਾਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਧਰਮ ਆਦਿ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਤ੍ਰਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਜਿਹ੍ਵਾਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਏਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਿਤੁਂ ਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ بيان ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਉਪਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮੂਲਦੇਵ੍ਯਾ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇਨੋਪਦਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਰਾਟ੍ ਤਥਾ । ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇਨ ਚਾਹਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਹਿ ਪਰਮ੍ਪਰਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ; ਇਹ ਹੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਜਪਾਮਿ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੇਨਾਹਮृषਿਰੀਡਿਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਮੁਦਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਰ੍ਚਾਯਾਂ ਨਾਧਿਕਾਰੋ ਯਤੋ ਰਾਧਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਨਾ । ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਕਲੈਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਧਿਕਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵੀ ਸਾ ਤਦਧੀਨੋ ਵਿਭੁਰ੍ਯਤਃ । ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਯਾ ਹੀਨੋ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਰਾਧ੍ਨੋਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਧੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਅਤ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਨੂਨਾਂ ਚ ऋषਿਰਸ੍ਮ੍ਯਹਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਧਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾਤ੍ਰ ਚ ਰਾਧਿਕਾ । ਤਾਰੋ ਬੀਜਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬੀਜਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੰਦ ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਦੇਵੀ ਰਾਧਿਕਾ ਹੈ; ਬੀਜ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਬੀਜ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮੂਲਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨੀਤਰਤ੍ਰ ਚ । ਅਥ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਰਾਧਿਕਾਂ ਰਾਸਨਾਯਿਕਾਮ੍
ਮੂਲ ਜਪ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤੀ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਰਾਧਿਕਾ, ਰਾਸ ਦੀ ਨਾਇਕਾ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਰੀਤ੍ਯਾ ਤੁ ਮੁਨੇ ਸਾਮਵੇਦੇ ਵਿਗੀਤਯਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸ਼ਰਦਿਨ੍ਦੁਸਮਾਨਨਾਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਗਾਇਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਂ ਸ਼ਰਦਮ੍ਭੋਜਲੋਚਨਾਮ੍ । ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਾਂ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਕਾਞ੍ਚੀਯੁਤਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ, ਕਮਰ ਚੌੜੀ ਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸਮਾਨਾਭਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਮ੍ਬਰਪਰੀਧਾਨਾਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਕੁੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਸ਼ੌਮ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਕਰਿਕੁਮ੍ਭਯੁਗਸ੍ਤਨੀਮ੍ । ਸਦਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲ੍ਹੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਬੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।