ਪਵਿਤ੍ਰਰੂਪਾਂ ਪੂਤਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍ । ਯਯਾ ਪੂਤਂ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸੁਰਭਿਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਸੁਰਭੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘਟੇ ਵਾ ਧੇਨੁਸ਼ਿਰਸਿ ਬਨ੍ਧਸ੍ਤਮ੍ਭੇ ਗਵਾਮਪਿ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਜਲਾਗ੍ਨੌ ਵਾ ਸੁਰਭਿਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਗਾਇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਥੰਮ ਤੇ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਾਨ੍ਵਿਤਾਪਰਦਿਨੇ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਨੇ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਸੁਰਭਿਂ ਸ ਚ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਾਰਾਹੇ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਜਹਾਰ ਸੁਰਭਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਦਯਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਦਾ । ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਸੁਰਭਿਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਗਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰ ਉਵਾਚ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਸੁਰਭ੍ਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਗਵਾਂ ਬੀਜਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ
ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗਾਇਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਰਾਧਾਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਚ ਪਦ੍ਮਾਂਸ਼ਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਚ ਗਵਾਂ ਮਾਤ੍ਰੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਰਾਧਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਤਤਂ ਪਰੇ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਦਾਯੈ ਧਨਦਾਯੈ ਬੁਦ੍ਧਿਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਧ, ਧਨ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ੁਭਾਯੈ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਗੋਪ੍ਰਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਕੀਰ੍ਤਿਦਾਯੈ ਧਰ੍ਮਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਾ ਹृष੍ਟਾ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ । ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਸਨਾਤਨੀ
ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸਦੀਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਜਗਾਮ ਸਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਦਯੋ ਗृਹਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਦਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਹਸਾ ਦੁਗ੍ਧਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਨਾਰਦ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਘृਤਂ ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਨਾਰਦ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਚਾਨਕ ਦੁਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੁਧ ਤੋਂ ਘੀ ਬਣਿਆ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਸ ਗੋਮਾਨ੍ ਧਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਧਨ, ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਦਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਚਿਰਂ ਨਿਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਮ੍ । ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵਨਂ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵੀਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਨਵਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸੁਰਭ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੇਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਸਕੰਧ ਵਿਚ, 'ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਆਵਰਣਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਕृਤੀਨਾਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਜਨ੍ਮਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਵਰਨ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵੇਦਗੋਪਿਤਮ੍ । ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵ ਜਨਮ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿਮਾ ਵਰ੍ਣਿਤੋऽਤੀਵ ਭਵਤਾ ਪਰਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਚੇਤੋ ਨ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਛੁਪਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਯੋਰਂਸ਼ੋ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਨ੍ਨਿਯਮ੍ਯਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਵਦਾਧੁਨਾ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਸਦਾ ਮਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍ । ਯਨ੍ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਵਿਧੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਮੈ ਨੋ ਵਾਚ੍ਯਂ ਯਤੋऽਤੀਵ ਰਹਸ੍ਯਕਮ੍ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਿਣ੍ਯਾਃ ਸਂਵਿਦੋ ਜਗਦੁਦ੍ਭਵੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਗ੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਧਿਦੈਵਤਮ੍ । ਜੀਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਯਨ੍ਤृਪ੍ਰੇਰਕਂ ਸਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਹੈ; ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਚੇਤਨਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਮੇਂ।
ਤਦਧੀਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਰਾਡਾਦਿਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਾਵਤ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਨ ਤਾਵਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਜੋੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਵੇਤ ਤਦ੍ਦ੍ਵਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਦੌ ਰਾਧਿਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਸਦਾ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਵਿਤੋ ਯਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਰਾਧੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਜਾਯਾ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧੇ' ਚੌਥੀ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਹੈ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਰ੍ਥਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ । ਮਾਯਾਬੀਜਾਦਿਕਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵਾਞ੍ਛਾਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਧਰਮ ਆਦਿ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਤ੍ਰਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਜਿਹ੍ਵਾਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਏਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਿਤੁਂ ਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ بيان ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਉਪਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮੂਲਦੇਵ੍ਯਾ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇਨੋਪਦਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਰਾਟ੍ ਤਥਾ । ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇਨ ਚਾਹਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਹਿ ਪਰਮ੍ਪਰਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ; ਇਹ ਹੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।