ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇਨ ਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਭੂਵਾਸ੍ਤੀਕ ਏਵ ਚ । ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੁष੍ਕਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅਸਤੀਕ ਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਗਿਆ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਮਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਨਮਸ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬਾਲਕਃ
ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ; ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਬੱਚਾ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਾ ਚਾਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਿਤੁਃ । ਤਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾਂ ਸੁਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਯਪ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਬਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਨੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਸੋऽਸਂਖ੍ਯਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਧੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪਰਨ੍ਤਪ । ਸਾ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਤਸ੍ਥੌ ਤਾਤਾਲਯੇ ਸਦਾ
ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦਿਤੀ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਆਂ।
ਤਦੀਯਂ ਪੁਨਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ । ਅਥਾਭਿਮਨ੍ਯੁਤਨਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ। ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਦੈਵਦੋषੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਸਪ੍ਤਾਹੇ ਸਮਤੀਤੇ ਤੁ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਅਚਾਨਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ ਤਕਸ਼ਕ ਤੈਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਜਲੇਨ ਵੈ । ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਨਿਰ੍ਵਾਤਸ੍ਥਾਨਮਾਗਤਃ
ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਦੇਹਰਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਃ । ਸਪ੍ਤਾਹੇ ਸਮਤੀਤੇ ਤੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਪਥਿ
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਬੀਤਣ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਦਿੱਸਿਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ਨृਪਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਾਮੁਕਃ ਪਥਿ । ਤਯੋਰ੍ਬਭੂਵ ਸਂਵਾਦਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਧਨਵੰਤਰੀ, ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ਮਣਿਂ ਪ੍ਰਾਪ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਦਦੌ । ਸ ਯਯੌ ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੂੰ ਇਕ ਮਣੀ ਮਿਲੀ; ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਨृਪਂ ਤਂ ਮਞ੍ਚਕੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਤਰਸਾ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਤਕਸ਼ਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਲੋਕ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਿਤੁਰ੍ਵੈ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਰਾਜਾ ਚਕਾਰ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਮੁਨੇ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਰਪ-ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਸਮੂਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ । ਸ ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵੈ ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਤਕਸ਼ਕ ਡਰ ਕੇ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਗਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਅਥ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਞ੍ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਨਸਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਯਕਾਤਰਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਤਤ ਆਸ੍ਤੀਕ ਆਗਤ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਮਾਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਮਹਿੰਦਰ ਡਰ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਸਤਿਕ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇ ਆਇਆ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਤਕ੍ਸ਼ਕਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯਯਾਚੇ ਭੂਮਿਪਂ ਪਰਮ੍ । ਦਦੌ ਵਰਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕृਪਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਮਹਿੰਦਰ ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਦਦੌ ਮੁਦਾ । ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਮਨਸਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਯਜਨ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੁਨੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਸਰੇ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਨਸਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ । ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਮ੍ਭृਤਸਮ੍ਭਾਰੋ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਕਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨਸਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ । ਨਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਂ ਬਲਿਂ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਨੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰਿਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ । ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਮਨਸਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਚ ਤੇ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਮਨੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨਸਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਸਤਿ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ?
ਪੂਜਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾਚਾਨ੍ਤੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਫ ਧੋਏ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ—
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਦੇਵੀਂ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਜਲੇਨੈਵ ਰਤ੍ਨਕੁਮ੍ਭਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਮਨਸਾਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਵਾਸਸੀ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਵਹ੍ਮਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਮਨ ਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਚਨ੍ਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਫਿਰ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਦੌ ਦੇਵषਟ੍ਕਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਮਨਸਾਦੇਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯੇਵਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। 'ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਸ਼੍ਰੀੰ ਮਨਸਾ ਦੇਵਯੈ ਸਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਮੂਲੇਨ ਦਦੌ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਦੇਵਨਾਯਕਃ
ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਸੋਲਾਂ ਵਿਰਲੇ ਉਪਚਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਦਾ । ਵਾਦ੍ਯਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ ਗਏ।