ਹੂਁ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾਪ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ । ਪੂਜ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
'ਹੂੰ, ਹਾਂ, ਫਟ, ਸਵਾਹਾ'—ਇਹ ਇਕੀ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮਨਿਆ ਧਿਆਨ ਸੁਣ।
ਦੇਵੀਂ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ, ਸਦਾ ਯੁਵਨਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸੁਨੀਲੋਤ੍ਪਲਲੋਚਨਾਮ੍ । ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਦਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾਂ ਸਦਾ ਭਜੇ । ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੈ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ—ਹੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ । ਹਾਰਿਕੇ ਵਿਪਦਾਂ ਰਾਸ਼ੇਰ੍ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਕਾਰਿਕੇ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ! ਹੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ!
ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਕੇ । ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ!
ਮਙ੍ਗਲੇ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਤਾਂ ਮਙ੍ਗਦੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਹਕਦਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਭ ਲਈ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ!
ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਭੀष੍ਟਦੇਵਤੇ । ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਭੂਪਸ੍ਯ ਮਨੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਙ੍ਗਲਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਂਸਾਰਮਙ੍ਗਲਾਧਾਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਾਰੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਧਾਰੇ ਪਾਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਸੁਖਪ੍ਰਦੇ
ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਸਾਰ ਅਤੇ ਆਧਾਰ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਹਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੰਗਲ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਪੂਜਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ; ਹਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਗ੍ਰਹੇਣ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਗਲਤਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਪੂਜਿਆ।
ਤृਤੀਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਭਦ੍ਰਾ ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਨृਪੇਣ ਚ । ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਮਙ੍ਗਲੇ ਵਾਰੇ ਸੁਨ੍ਦਰੀਭਿਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾ
ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ, ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਚੌਥੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਮਙ੍ਗਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਨਰੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਪੂਜਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਉਹ ਹਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਵੈਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਹੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਿਸ਼ੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਙ੍ਗਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤਨ੍ਮਙ੍ਗਲਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਦਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਵਰ੍ਧਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਙ੍ਗਲਂ ਚ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਗਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੰਗਲਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਮੰਗਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਯੋਰੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਗਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਨਸਾऽऽਖ੍ਯਾਨਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵੇਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਹੁਣ ਮਨਸਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਭਗਵਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਮਾਨਸੀ । ਤੇਨੈਵ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀ ਮਨਸਾ ਯਾ ਚ ਦੀਵ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਭਗਵਤੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਧੀ ਹੈ; ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯਾ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤੇਨ ਸਾ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀ ਤੇਨ ਯੋਗੇਨ ਦੀਵ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਰਾਮਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ । ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਚ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਸਿਧ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਤਪ ਕਰ ਚੁੱਕੀ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਣਮੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਗੋਪੀਪਤਿਰ੍ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਰਤਕਾਰੁ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਜਰਤਕਾਰੁ' ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਕृਪਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ । ਪੂਜਾਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚਕਾਰ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਈ ਤੇ ਆਪ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਨਾਗਲੋਕੇ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ । ਭृਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਸੁ ਗੌਰੀ ਸਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਚ ਮਨੋਹਰਾ । ੪੪ ਜਗਦ੍ਗੌਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾ ਪੂਜਿਤਾ ਸਤੀ । ਸ਼ਿਵਸ਼ਿष੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤੇਨ ਸ਼ੈਵੀ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਸਵਰਗ, ਨਾਗ ਲੋਕ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਗੌਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਜਗਤ ਵਿਚ 'ਜਗਤਗੌਰੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ 'ਸ਼ੈਵੀ' ਕਹੀ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਤੀਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਨਾਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰੀ ਯਜ੍ਞੇ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਵੈਸ਼ਨਵੀ' ਕਹੀ ਗਈ; ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪਰਖੀ ਗਈ।
ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਾ ਨਾਗਭਗਿਨੀਤਿ ਚ । ਵਿषਂ ਸਂਹਰ੍ਤੁਮੀਸ਼ਾ ਯਾ ਤੇਨ ਵਿषਹਰੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ 'ਨਾਗੇਸ਼ਵਰੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ 'ਨਾਗਭਗਿਨੀ' ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ 'ਵਿਸ਼ਹਰੀ' ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਂ ਹਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ ਤੇਨ ਸਾ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ । ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਯੋਗਂ ਚ ਮृਤਸਜ੍ਜੀਵਨੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਹਰਾ ਤੋਂ ਸਿਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਿਧ ਜੋਗਣੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ, ਜੋਗ ਦੀ ਮਹਾਰਤ ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਰਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਯੁਤਾਂ ਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਸਾਪਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਸਤਿਕ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪਸਵਿਨੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਆਸ੍ਤੀਕਮਾਤਾ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਮੁਨੇਰ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰੋਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਪੂਜ੍ਯਸ੍ਯ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਪ੍ਰਿਯਾ ਤਤਃ । ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਜਗਦ੍ਗੌਰੀ ਮਨਸਾ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ
ਜਰਤਕਾਰੂ, ਜੋ ਜੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਜੋਗਣੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।