ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਾਯਾਤ੍ਮਨਾ ਚ ਹਰਿਣਾ ਸਹਾਯੇਨ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ, ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਜਹਿ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਪਦਘਾਤਕਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ
ਤੂੰ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੁਦਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜਘਾਨ ਤਮੁਮਾਪਤਿਃ । ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਪਤਿਤੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਜਦ ਦੈਤ ਡਿੱਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂਪਦਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਪੂਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੀਂ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਉਸ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਮੁਨੇ । ਛਾਗੈਰ੍ਮੇषੈਸ਼੍ਚ ਮਹਿषੈਰ੍ਗਵਯੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਨੈਵੇਦ, ਅਤੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਭੋਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ, ਭੇੜਾਂ, ਮਹਿਸ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਾਯਸੈਃ ਪਿष੍ਟਕੈਰਪਿ । ਮਧੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਧਾਭਿਸ਼੍ਚ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਖੀਰ, ਪਿਠੇ, ਮਧੂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਙ੍ਗੀਤੈਰ੍ਨਰ੍ਤਕੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰੁਤ੍ਸਵੈਰ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨੈਃ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੋਕ੍ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਗੀਤਾਂ, ਨਰਤਕੀਆਂ, ਵਾਜਿਆਂ, ਉਤਸਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ; ਮੱਧ-ਦਿਨ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਮੂਲੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਚ ਨਾਰਦ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੇ ਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੱਗਰੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ: 'ਓਂ ਹਰੀਂ ਸ਼ਰੀਂ ਕਲੀਂ, ਸਾਰੇ ਪੂਜਨਯੋਗੇ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ!'
ਹੂਁ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾਪ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ । ਪੂਜ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
'ਹੂੰ, ਹਾਂ, ਫਟ, ਸਵਾਹਾ'—ਇਹ ਇਕੀ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮਨਿਆ ਧਿਆਨ ਸੁਣ।
ਦੇਵੀਂ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ, ਸਦਾ ਯੁਵਨਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸੁਨੀਲੋਤ੍ਪਲਲੋਚਨਾਮ੍ । ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਦਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾਂ ਸਦਾ ਭਜੇ । ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੈ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ—ਹੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ । ਹਾਰਿਕੇ ਵਿਪਦਾਂ ਰਾਸ਼ੇਰ੍ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਕਾਰਿਕੇ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ! ਹੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ!
ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਕੇ । ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ!
ਮਙ੍ਗਲੇ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਤਾਂ ਮਙ੍ਗਦੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਹਕਦਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਭ ਲਈ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ!
ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਭੀष੍ਟਦੇਵਤੇ । ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਭੂਪਸ੍ਯ ਮਨੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਙ੍ਗਲਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਂਸਾਰਮਙ੍ਗਲਾਧਾਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਾਰੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਧਾਰੇ ਪਾਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਸੁਖਪ੍ਰਦੇ
ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਸਾਰ ਅਤੇ ਆਧਾਰ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਹਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੰਗਲ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਪੂਜਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ; ਹਰ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਗ੍ਰਹੇਣ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਗਲਤਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਪੂਜਿਆ।
ਤृਤੀਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਭਦ੍ਰਾ ਮਙ੍ਗਲੇਨ ਨृਪੇਣ ਚ । ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਮਙ੍ਗਲੇ ਵਾਰੇ ਸੁਨ੍ਦਰੀਭਿਃ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾ
ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ, ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਚੌਥੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਮਙ੍ਗਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਨਰੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਪੂਜਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ; ਉਹ ਹਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਵੈਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਹੇ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਿਸ਼ੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਙ੍ਗਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਤਨ੍ਮਙ੍ਗਲਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਦਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਵਰ੍ਧਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਙ੍ਗਲਂ ਚ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਗਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੰਗਲਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਮੰਗਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੰਗਲਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਯੋਰੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਗਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਨਸਾऽऽਖ੍ਯਾਨਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵੇਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਹੁਣ ਮਨਸਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਭਗਵਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਮਾਨਸੀ । ਤੇਨੈਵ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀ ਮਨਸਾ ਯਾ ਚ ਦੀਵ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਭਗਵਤੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਧੀ ਹੈ; ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯਾ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤੇਨ ਸਾ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀ ਤੇਨ ਯੋਗੇਨ ਦੀਵ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।