ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀਮਨਸਯੋਰੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਥਿਤਂ षष੍ਠ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾऽऽਗਮਮ੍ । ਦੇਵੀ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀ ਚ ਤਦਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਮੰਗਲ ਤੇ ਚੰਡੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਛੱਠੀ ਦੀ ਕਥਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੰਗਲਚੰਡੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮ੍ਮਤਮੇਵੇष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਦੁषਾਮਪਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੈਦਕ ਮੰਨੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਯਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚਣ੍ਡੀ ਕਲ੍ਯਾਣੇषੁ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾ । ਮਙ੍ਗਲੇषੁ ਚ ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਜੋ ਚੰਡੀ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਲਚੰਡੀਕਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਾ ਯਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚਣ੍ਡੀ ਮਙ੍ਗਲੋऽਪਿ ਮਹੀਸੁਤਃ । ਮਙ੍ਗਲਾਭੀष੍ਟਦੇਵੀ ਯਾ ਸਾ ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਜੋ ਚੰਡੀ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਚਾਹੀਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੰਗਲਚੰਡੀਕਾ ਹੈ।
ਮਙ੍ਗਲੋ ਮਨੁਵਂਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਧਰਾਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯਾਭੀष੍ਟਦੇਵੀ ਤੇਨ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਮੰਗਲ, ਮਨੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਚਾਹੀਤੀ ਦੇਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੰਗਲਚੰਡੀਕਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਸਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਕृਪਾਰੂਪਾਤਿਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਯੋषਿਤਾਮਿष੍ਟਦੇਵਤਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਦੁਰਗਾ ਹੈ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਵਾਨ; ਉਹ ਦਇਆ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਾਹੀਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ । ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਘੋਰੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਦ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਵਧ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਕਸਾਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਦੁਰ੍ਗਤੇਨ ਚ ਸਙ੍ਕਟੇ । ਆਕਾਸ਼ਾਤ੍ਪਤਿਤੇ ਯਾਨੇ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਪਾਤਿਤੇ ਰੁषਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਦੈਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਥ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂਪਦਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ । ਸਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀ ਯਾ ਬਭੂਵ ਰੂਪਭੇਦਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੰਗਲਚੰਡੀ ਬਣੀ।
ਉਵਾਚ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਭਗਵਾਨ੍ਵृषਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਵੱਛ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੇਗਾ।'
ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਾਯਾਤ੍ਮਨਾ ਚ ਹਰਿਣਾ ਸਹਾਯੇਨ ਵृषਧ੍ਵਜ
ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ, ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਜਹਿ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਪਦਘਾਤਕਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਾ
ਤੂੰ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੁਦਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜਘਾਨ ਤਮੁਮਾਪਤਿਃ । ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਪਤਿਤੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਜਦ ਦੈਤ ਡਿੱਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾਃ । ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂਪਦਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਪੂਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੀਂ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਉਸ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਮੁਨੇ । ਛਾਗੈਰ੍ਮੇषੈਸ਼੍ਚ ਮਹਿषੈਰ੍ਗਵਯੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਨੈਵੇਦ, ਅਤੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਭੋਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ, ਭੇੜਾਂ, ਮਹਿਸ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਾਯਸੈਃ ਪਿष੍ਟਕੈਰਪਿ । ਮਧੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਧਾਭਿਸ਼੍ਚ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਖੀਰ, ਪਿਠੇ, ਮਧੂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਙ੍ਗੀਤੈਰ੍ਨਰ੍ਤਕੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰੁਤ੍ਸਵੈਰ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨੈਃ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੋਕ੍ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਗੀਤਾਂ, ਨਰਤਕੀਆਂ, ਵਾਜਿਆਂ, ਉਤਸਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ; ਮੱਧ-ਦਿਨ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਮੂਲੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਚ ਨਾਰਦ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੇ ਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੱਗਰੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ: 'ਓਂ ਹਰੀਂ ਸ਼ਰੀਂ ਕਲੀਂ, ਸਾਰੇ ਪੂਜਨਯੋਗੇ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ!'
ਹੂਁ ਹੂਁ ਫਟ੍ ਸ੍ਵਾਹਾਪ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ । ਪੂਜ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
'ਹੂੰ, ਹਾਂ, ਫਟ, ਸਵਾਹਾ'—ਇਹ ਇਕੀ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮਨਿਆ ਧਿਆਨ ਸੁਣ।
ਦੇਵੀਂ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍ । ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ, ਸਦਾ ਯੁਵਨਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸੁਨੀਲੋਤ੍ਪਲਲੋਚਨਾਮ੍ । ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਦਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾਂ ਸਦਾ ਭਜੇ । ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੈ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ—ਹੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ । ਹਾਰਿਕੇ ਵਿਪਦਾਂ ਰਾਸ਼ੇਰ੍ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਕਾਰਿਕੇ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ! ਹੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ!
ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਹਰ੍षਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਕੇ । ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ
ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮਾਹਰ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ!
ਮਙ੍ਗਲੇ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਤਾਂ ਮਙ੍ਗਦੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਹਕਦਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਭ ਲਈ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ!
ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਭੀष੍ਟਦੇਵਤੇ । ਪੂਜ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਭੂਪਸ੍ਯ ਮਨੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਙ੍ਗਲਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਿ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲੇ । ਸਂਸਾਰਮਙ੍ਗਲਾਧਾਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।