ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਰਾ ਸੇਨਾ ਬਭੂਵ ਸਾ । ਜਯਂ ਦਦੌ ਸਾ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਸੇਨਾ ਚ ਤੇਨ ਸਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਸੇਨਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਸੇਨੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਸੇਨਾਹਮੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਮਨਸਾ ਧਾਤਾ ਦਦੌ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਯ ਭੂਮਿਪ
ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦੇਵਸੇਨਾ ਹਾਂ, ਸਰਵੋਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਧੀ; ਧਾਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਾਤृਕਾਸੁ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ षष੍ਠੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ षष੍ਠਾਂਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਾ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ; ਸਭ ਵਿਚ ਮੈਂ ਛੱਠੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪੁਤ੍ਰਦਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯਾਦਾਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਚ । ਧਨਦਾਹਂ ਦਰਿਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਯਂ ਸ਼ੋਕੋ ਹਰ੍षੋ ਮਙ੍ਗਲਮੇਵ ਚ । ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਸੁਖ, ਦੁਖ, ਡਰ, ਗਮ, ਖੁਸ਼ੀ, ਮੰਗਲ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ—ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ਹੀਨਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਮृਤਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚਿਰਜੀਵਨਃ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਗੁਣਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਕਃ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਬਹੁਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਨੇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਰੂਪਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮੀ ਰੋਗੀ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਃ ਕਰ੍ਮਣਾऽऽਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਰੋਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ । ਰਾਜਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਂ ਬਾਲਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਦੇਵਸੇਨਾ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਨृਪਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸਾ ਤਦਾ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਦੇਵੀ ਗਗਨਂ ਗਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੇ ਦੇਵ-ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਪੁਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ । ਨृਪਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਤੇ ਹੋਠ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਤਿ-ਪਾਠ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਨृਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਮਨੋਃ ਸੁਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਰੁ । ਤਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੇ ਕੁਲਪਦ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਖੁਦ ਵੀ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਸੁਪਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਕਲਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਵ੍ਰਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੇਕ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਕਰਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਵਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਧृਤਵਨ੍ਤਂ ਬਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸੌ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਲ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਧਨਿਨਂ ਗੁਣਿਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਿਦੁषਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਚ । ਯੋਗਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਿਰੂਪਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਧਨਵਾਨ, ਨੇਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਯੋਗੀਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਂ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਮੈ ਤਦ੍ਬਾਲਕਂ ਦਦੌ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਚਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਚਕਾਰ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਃ । ਜਗਾਮ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।
ਆਜਗਾਮ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਆਗਤ੍ਯ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਹੇਤੁਕਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਘਰ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ । ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਹੇਤੁਕਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਹਰ ਥਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੰਗਲ-ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ ਗਏ।
ਦੇਵੀਂ ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਦੌ । ਰਾਜਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੇषੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਕਰਵਾਇਆ।
षष੍ਟ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਬਾਲਾਨਾਂ ਸੂਤਿਕਾਗਾਰੇ षष੍ਠਾਹੇ ਯਤ੍ਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਛੇਵੀਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਛੇਵੀਂ ਦਿਨ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਤ੍ਪੂਜਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚੈਕਵਿਂਸ਼ਤਿਵਾਸਰੇ । ਬਾਲਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਕਾਰ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਕਵੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਈ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜਾਂ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚਕਾਰ ਹ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਥਾਂ ਇਸ ਦੀ ਵਧਾਵਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਰੀਤ ਚਲਾਈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣੋ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਘਟੇ ਵਾਥ ਵਟਮੂਲੇऽਥਵਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਨੇਕ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਕਉਥੁਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵਟ ਦੇ ਮੂਲ ਹੇਠਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ—
ਭਿਤ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਤਲਿਕਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । षष੍ਠਾਂਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਭਿੱਤ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਚਮਕਦੇ ਛੇਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪੁਤ੍ਰਦਾਂ ਚ ਸ਼ੁਭਦਾ ਦਯਾਰੂਪਾਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ—
ਪਵਿਤ੍ਰਰੂਪਾਂ ਪਰਮਾਂ ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਪਰਾਂ ਭਜੇ । ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰਸਿ ਪੁष੍ਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦੇਵ ਸੈਨਾ ਦੀ ਨੇਤਾ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖੇ।
ਪੁਨਰ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮੂਲੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ । ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਪ੍ਰਦੀਪਕੈਃ
ਫਿਰ ਮੁਲ਼ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਆਚਮਨ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।