ਇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਕਾਲੇ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਫਲਂ ਚ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਸੂਯੇ ਵਾਜਪੇਯੇ ਗੋਮੇਧੇ ਨਰਮੇਧਕੇ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਲਾਙ੍ਗਲੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਯਜ੍ਞੇ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ
ਰਾਜਸੂਯ, ਵਾਜਪੇਯ, ਗੋਮੇਧ, ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਹਲ ਯਜਨ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਧਨਦੇ ਭੂਮਿਦੇ ਪੂਰ੍ਤੇ ਫਲਦੇ ਗਜਮੇਧਕੇ । ਲੋਹਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਯਜ੍ਞੇ ਰਤ੍ਨਯਜ੍ਞੇऽਥ ਤਾਮ੍ਰਕੇ
ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭੂਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਰਤ, ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਜਮੇਧ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਯਜਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਜਨ, ਰਤਨ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ਿਵਯਜ੍ਞੇ ਰੁਦ੍ਰਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਕ੍ਰਯਜ੍ਞੇ ਚ ਬਨ੍ਧੁਕੇ । ਵृष੍ਟੌ ਵਰੁਣਯਾਗੇ ਚ ਕਣ੍ਡਕੇ ਵੈਰਿਮਰ੍ਦਨੇ
ਸ਼ਿਵ ਯਜਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਯਜਨ, ਇੰਦਰ ਯਜਨ, ਬੰਧੂ ਯਜਨ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਵਰੁਣ ਪੂਜਾ, ਕੰਡਕ ਤੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ੁਚਿਯਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਯਜ੍ਞੇऽਧ੍ਵਰੇ ਚ ਪਾਪਮੋਚਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਕਰ੍ਮਯਾਗੇ ਚ ਯੋਨਿਯਾਗੇ ਚ ਭਦ੍ਰਕੇ
ਸ਼ੁੱਧ ਯਜਨ, ਧਰਮ ਯਜਨ, ਪਾਪ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕਰਮ ਯਜਨ ਤੇ ਭਦ੍ਰ ਯੋਨੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਸਮਾਰਮ੍ਭੇ ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ृਣੁ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਘਟੇ ਵਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਘੜੇ ਵਿਚ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦਕ੍ਸ਼ਾਂਸਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕਮਲਾਕਲਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਦਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਫਲਦਾਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਕਮਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਾਂ ਵਨ੍ਦਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸ਼ੁਭਦਾਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ੁਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਜਿਤ ਤੇ ਨਮਿਤ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ, ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਨੇਨੈਵ ਵਰਦਾਂ ਮੂਲੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦੇਵ੍ਯੈ ਵੇਦੋਕ੍ਤੇਨੈਵ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਓ ਨਾਰਦ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਚ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਿਤਾਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੇ ਠੀਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, 'ਓṃ ਸ਼੍ਰੀṃ ਕਲੀṃ ਹ੍ਰੀṃ ਦਕਸ਼ੀਣਾਏ ਸਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ । ਸੁਖਦਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਂ ਚੈਵ ਫਲਦਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਖ, ਪ੍ਰੀਤਿ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਅਙ੍ਗਹੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਨ ਭਵੇਦ੍ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਅਧੂਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਚ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਗਾ; ਜਿਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਪਤਨੀ ਪਾਵੇਗਾ।
ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤੀਂ ਵਿਨੀਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀਮ੍ । ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਚ ਕੁਲਜਾਂ ਚ ਵਧੂਂ ਵਰਾਮ੍
ਉਹ ਪਤਨੀ ਸੋਹਣੀ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਨਿਮਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਪਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ਧਨਮ੍ । ਭੂਮਿਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ਭੂਮਿਂ ਪ੍ਰਜਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪਾਵੇਗਾ; ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਵੇਗਾ; ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਪਾਵੇਗਾ; ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਪਾਵੇਗਾ।
ਸਙ੍ਕਟੇ ਬਨ੍ਧੁਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਬਨ੍ਧਨੇ ਤਥਾ । ਮਾਸਮੇਕਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ, ਆਫ਼ਤ ਜਾਂ ਕੈਦ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
षष੍ਠ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਨੇਕਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵੀਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚਰਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂਵਰ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਈ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਚਰਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵੀਨਾਂ ਕਾਸਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ षष੍ਠੀ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀ ਚ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਲਾ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮਾਸਾਂ ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਸ਼ਠੀ, ਮੰਗਲਾ ਤੇ ਚੰਡੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਕਰਤਬ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ षष੍ਠਾਂਸ਼ਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਚ षष੍ਠੀ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਬਾਲਕਾਨਾਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਚ ਬਾਲਦਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਭਾਗ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤृਕਾਸੁ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਸੇਨਾਭਿਧਾ ਚ ਯਾ । ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ੍ਕਨ੍ਦਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵਸੇਨਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਦਾ ਚ ਬਾਲਾਨਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਰਕ੍ਸ਼ਣਕਾਰਿਣੀ । ਸਤਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾ ਯੋਗੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਯੋਗਿਨੀ
ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਯੁ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਾਤੀ ਤੇ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਤਿਹਾਸਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਯੇਣ ਸੁਖਦਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਪਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੁਖ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਮਨੋਃ ਸੁਤਃ । ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨੋਦ੍ਵਹਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਪਸ੍ਯਾਸੁ ਰਤਃ ਸਦਾ
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਸਵਾਇੰਭੂਵ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕृਤਦਾਰੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਸੁਚਿਰਂ ਕृਤਦਾਰਸ਼੍ਚ ਨ ਲੇਭੇ ਤਨਯਂ ਮੁਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਪਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟਿਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਃ । ਮਾਲਿਨ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਾਯੈ ਮੁਨਿਰ੍ਯਜ੍ਞਚਰੁਂ ਦਦੌ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ-ਇਸ਼ਟੀ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ; ਮੁਨੀ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਉਸਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਚਰੁਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਦ੍ਯੋ ਗਰ੍ਭੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਦਧਾਰ ਤਂ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦੈਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਹ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਬੱਚਾ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁषਾਵ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕੁਮਾਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮृਤਮੁਤ੍ਤਾਰਲੋਚਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਤਨ੍ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕੇਨ ਭੂਯਸਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ—ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਈਆਂ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।