ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਾਪਹਾਰੀ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤੋ ਦਰਿਦ੍ਰਕਃ । ਪਾਤਯੇਤ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤ ਪਿਛਲੀ ਤੇ ਸੱਤ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਕੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ, ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੇ ਕਰਮ ਦਕਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕੌਣ ਭੋਗਦਾ ਹੈ?
ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਃ ਪੁਰਾ ਯਜ੍ਞਕृਤਂ ਵਦ । ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕਰ੍ਮਣੋऽਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੈਵ ਕੁਤ ਏਵ ਫਲਂ ਮੁਨੇ
ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੀ ਰੀਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਚ ਫਲਮੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਅਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਬਲਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦਕਸ਼ਣਾ ਸਮੇਤ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਕਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਬਲਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਵਾਮਨੇਨ ਪੁਰਾ ਮੁਨੇ । ਅਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਮਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਦਾਨਮੇਵ ਚ
ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਕਰਮ, ਜੋ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਦਕਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਵृषਲੀਪਤਿਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ । ਅਸਦ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕृਤਂ ਯਜ੍ਞਮਸ਼ੁਚੇਃ ਪੂਜਨਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਵਾਮਨ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਭੇਟ ਅਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ;
ਗੁਰਾਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਬਲਿਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਜੋ ਭੇਟ ਜਾਂ ਪੂਜਾ-ਸਮੱਗਰੀ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਚੁਹੜੀ ਦੀ ਪਤੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਯੋਗ ਦਵਿਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ । ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਯਜ੍ਞਃ ਕਰ੍ਮਦਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕਰਮ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਲੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਦਕਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਧਿਆਨ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਵੀ—
ਮੁਮੋਹਾਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤੁष੍ਟਾਵ ਕਾਮਕਾਤਰਃ । ਯਜ੍ਞ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਗੋਲੋਕਗੋਪੀ ਤ੍ਵਂ ਗੋਪੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਵਰਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਕਣਵਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ; ਸੁਣੋ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਕਰਮ-ਕੁਸ਼ਲ ਹੋ ਗਏ—
ਰਾਧਾਸਮਾ ਤਤ੍ਸਖੀ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰੇਯਸੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਰਾਸੇ ਰਾਧਾਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਦੇ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਯਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ ਦੀ ਗੋਪੀ ਸੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸਾਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾਖ੍ਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ੀਲੇਨ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਰਾਧਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਉਸ ਦੀ ਸਖੀ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਰਾਧਾ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ,
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦਕ੍ਸ਼ਾਂਸਭਾਗਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਧਾਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਗੋਲੋਕਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਮਮ ਭਾਗ੍ਯਾਦੁਪਸ੍ਥਿਤਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਓ ਦਕਸ਼ਿਨਾ, ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹੈਂ।
ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਾਮੇਵ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਕੁਰੁ । ਕਰ੍ਮਿਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਫਲਦਾ ਸਦਾ
ਮੇਹਰ ਕਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾ ਲੈ। ਓ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਚ ਨਿष੍ਫਲਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਤਥਾ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਮਿਣਾਂ ਚ ਨ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਸਭ ਦੇ ਕਰਮ ਬੇਫਲ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਦਯ ਏਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਫਲਂ ਦਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਕਰ੍ਮਰੂਪੀ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਫਲਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਯਜ੍ਞਰੂਪੀ ਵਿष੍ਣੁਰਹਂ ਤ੍ਵਮੇषਾਂ ਸਾਰਰੂਪਿਣੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਕਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਫਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਸਰੂਤ ਹੈਂ।
ਫਲਦਾਤृਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ । ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਨਿਰਗੁਣ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਮੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਵਰਾਨਨੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਪਿਆਰੀ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ। ਸੋਹਣੀ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਯਜ੍ਞਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾ । ਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਸਾ ਦੇਵੀ ਭੇਜੇ ਤਂ ਕਮਲਾਕਲਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮੁਖ ਦੇਵਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਕਾਲੇ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਫਲਂ ਚ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਸੂਯੇ ਵਾਜਪੇਯੇ ਗੋਮੇਧੇ ਨਰਮੇਧਕੇ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਲਾਙ੍ਗਲੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਯਜ੍ਞੇ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ
ਰਾਜਸੂਯ, ਵਾਜਪੇਯ, ਗੋਮੇਧ, ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਹਲ ਯਜਨ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਧਨਦੇ ਭੂਮਿਦੇ ਪੂਰ੍ਤੇ ਫਲਦੇ ਗਜਮੇਧਕੇ । ਲੋਹਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਯਜ੍ਞੇ ਰਤ੍ਨਯਜ੍ਞੇऽਥ ਤਾਮ੍ਰਕੇ
ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭੂਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਰਤ, ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਜਮੇਧ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਯਜਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਜਨ, ਰਤਨ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ਿਵਯਜ੍ਞੇ ਰੁਦ੍ਰਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਕ੍ਰਯਜ੍ਞੇ ਚ ਬਨ੍ਧੁਕੇ । ਵृष੍ਟੌ ਵਰੁਣਯਾਗੇ ਚ ਕਣ੍ਡਕੇ ਵੈਰਿਮਰ੍ਦਨੇ
ਸ਼ਿਵ ਯਜਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਯਜਨ, ਇੰਦਰ ਯਜਨ, ਬੰਧੂ ਯਜਨ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਵਰੁਣ ਪੂਜਾ, ਕੰਡਕ ਤੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ੁਚਿਯਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਯਜ੍ਞੇऽਧ੍ਵਰੇ ਚ ਪਾਪਮੋਚਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਕਰ੍ਮਯਾਗੇ ਚ ਯੋਨਿਯਾਗੇ ਚ ਭਦ੍ਰਕੇ
ਸ਼ੁੱਧ ਯਜਨ, ਧਰਮ ਯਜਨ, ਪਾਪ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕਰਮ ਯਜਨ ਤੇ ਭਦ੍ਰ ਯੋਨੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ,
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਸਮਾਰਮ੍ਭੇ ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਚ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ृਣੁ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਘਟੇ ਵਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਘੜੇ ਵਿਚ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦਕ੍ਸ਼ਾਂਸਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕਮਲਾਕਲਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਦਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਫਲਦਾਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਮੈਂ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਕਮਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਾਂ ਵਨ੍ਦਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਸ਼ੁਭਦਾਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ੁਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਜਿਤ ਤੇ ਨਮਿਤ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ, ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਨੇਨੈਵ ਵਰਦਾਂ ਮੂਲੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦੇਵ੍ਯੈ ਵੇਦੋਕ੍ਤੇਨੈਵ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਓ ਨਾਰਦ।