ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਹਾਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਸੁਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਾਰ ਹੈ—ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ—
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਯੇਨ ਤਦ੍ਵਦ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪੂਜਾਵਿਧਾਨਕਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਉਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਿਆਨ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ-ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ—
ਵਦਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਾਵਧਾਨੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ । ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਰਮ੍ਭਕਾਲੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਘਟੇऽਥਵਾ
ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ: ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਜਾਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ,
ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਯਜ੍ਞਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਲਾਪ੍ਤਯੇ । ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਯੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ; ਸਵਾਹਾ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਤੇ ਮੰਤਰ-ਸਿਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ।
ਸਿਦ੍ਧਾਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਂ ਨॄਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮੂਲੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਧ, ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੁਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਦ-ਆਦਿਕ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮੁਨੇ ਸ਼ृਣੁ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯਨੇਨ ਚ
ਮੁਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ: 'ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਸ਼੍ਰੀੰ ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਸਵਾਹਾ'—
ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਂ ਸਮ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾ ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾ ਸਨ੍ਤੋषਕਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਕਾਲਦਾਤ੍ਰੀ ਪਰਿਪਾਕਕਰੀ ਧ੍ਰੁਵਾ । ਗਤਿਃ ਸਦਾ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਦਾਹਿਕਾ ਦਹਨਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਰਮ, ਸਮਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਰਾਹ, ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ, ਦਹਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਰਰੂਪਾ ਚ ਘੋਰਸਂਸਾਰਤਾਰਿਣੀ । ਦੇਵਜੀਵਨਰੂਪਾ ਚ ਦੇਵਪੋषਣਕਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਾਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ੈਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸੋਲਾਂ ਨਾਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਙ੍ਗਹੀਨਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਅਧੂਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਮ੍ਭੋਪਮਾਂ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਰੰਭਾ ਵਰਗੀ ਪਿਆਰੀ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧੋਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਧੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਤृਪ੍ਤਿਕਰਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਤਫਲਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸਵਧਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਧਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਫਲ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸृष੍ਟੇਰਾਦੌ ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜ ਜਗਤਾਂ ਵਿਧਿਃ । ਚਤੁਰਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤਸ੍ਤ੍ਰੀਂਸ਼੍ਚ ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਬਣਾਏ—ਚਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੇਜ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਪਿਤृਗਣਾਨ੍ ਸੁਖਰੂਪਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍ । ਆਹਾਰਂ ਸਸृਜੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਰ੍ਪਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੱਤ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਰਪਣ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤੁ ਦੇਵਪੂਜਨਮ੍ । ਆਹ੍ਨਿਕਂ ਚ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਨਾਨ, ਤਰਪਣ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਤੱਕ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਬਲਿਂ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਂ ਸੋऽਪਿ ਵਿषਹੀਨੋ ਯਥੋਰਗਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਤਰਪਣ, ਬਲੀ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਬੇਅਸਰ ਹੈ।
ਦੇਵੀਸੇਵਾਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰਨਿਵੇਦ੍ਯਭੁਕ੍ । ਭਸ੍ਮਾਨ੍ਤਂ ਸੂਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਕਰ੍ਮਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਰਾਖ ਤੇ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਂ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਪਿਤृਹੇਤਵੇ । ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਦਦਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਯਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਆਦਿ ਕਰਮ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾਃ ਖਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਭਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਮੇਵ ਜਗਤਾਂ ਵਿਧਿਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਮਾਨਸੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਸृਜੇ ਚ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੌ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਤੀਂ ਗੁਣਵਤੀਮਤਿਰੂਪਵਤੀਂ ਸਤੀਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਤੀ, ਗੁਣਵਤੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ ਚੰਪਾ ਵਾਂਗ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਂਸ਼ਾਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਵਰਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਸ੍ਵਧਾਭਿਧਾਂ ਚ ਸੁਦਤੀਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ, ਸੁਧਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਸ਼ਤਪਦ੍ਮਪਦਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍ । ਪਤ੍ਨੀਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਦ੍ਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਮਜਾਂ ਪਦ੍ਮਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਸੌ ਕਮਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਜਨਮ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਭ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁष੍ਟੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚੋਪਦੇਸ਼ਂ ਚਕਾਰ ਗੋਪਨੀਯਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਧਾਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਦੇਯਮਿਤ੍ਯਪਿ । ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤ੍ਰੇ ਦਾਨਂ ਦਦੁਃ ਪੁਰਾ
ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਦੇਵਦਾਨੇ ਪਿਤृਦਾਨੇ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਹਤਂ ਯਜ੍ਞਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਲਈ 'ਸਵਧਾ' ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਥਾਂ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ । ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਵਧਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਨੇ ਸਵਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਦਯਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਦਯਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਧਾਦੇਵੀਵਰੇਣ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ, ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ, ਸਵਧਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਤੁष੍ਟਿਕਰਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਧਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸਮੇਤ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?