ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਚੈਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਆਂਸੂਆਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਮੁੱਢੀ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ੇਸ਼, ਧਰਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰੀਹਾਰਂ ਸੁਰਾਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਦਦੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਸੁਰਸਂਸਦਿ । ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਦੇਵੀ ਯਯੌ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਹृष੍ਟਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨਃ । ਯਯਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨੌ ਚ ਨਾਰਦ
ਦੇਵੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਗਈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਇਸ਼ਾਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤੌ ਚ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਕੁਬੇਰਤੁਲ੍ਯਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗਾ ਧਨਵਾਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਦਿ ਪਠੇਨ੍ਮਾਸਮੇਕਂ ਤੁ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਮਹਾਸੁਖੀ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਾਹੋਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣ ਮਹਾਭਾਗ ਨਾਰਾਯਣ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ । ਰੂਪੇਣੈਵ ਗੁਣੇਨੈਵ ਯਸ਼ਸਾ ਤੇਜਸਾ ਤ੍ਵਿषਾ
ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਮੁਨੇ । ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਪਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂਵਰ
ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਿੱਧਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ, ਮੁਨੀ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਉਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਿਗੂਢਂ ਵਦ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਜੋਬੀ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗੁਪਤ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ।
ਅਤੀਵ ਗੋਪਨੀਯਂ ਯਦੁਪਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਮਾਖ੍ਯਾਨਮਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਤਃ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕਤਿਵਿਧਂ ਗੂਢਮਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।
ਤੇषੁ ਯਤ੍ਸਾਰਭੂਤਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਿਂ ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੇ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਹਾਂਭਾਗ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵੀ ਹਵਿਰ੍ਦਾਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਪਿਤृਦਾਨੇ ਸ੍ਵਧਾ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਰਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵਾਹਾ ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਵਧਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਤਾਸਾਂ ਚਰਿਤਂ ਜਨ੍ਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂਵਰ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਜਨਮ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਥਾਂ ਕਥਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਡੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸृष੍ਟੇਃ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਯਯੁਃ ਪੁਰਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਭਾਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਸਵਾਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਾਰਹੇਤੁਕਂ ਮੁਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਨਿषੇਵੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਯਜ੍ਞਰੂਪੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਲਯਾ ਚ ਬਭੂਵ ਹ । ਯਜ੍ਞੇ ਯਦ੍ਯਦ੍ਧਵਿਰ੍ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਭਰਮਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ—
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਹਵਿਰ੍ਦਦਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦਯਃ । ਸੁਰਾ ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਭਰਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਵਤੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਦੇਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਸਭਾਂ ਚ ਯਯੁਃ ਪੁਨਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਾਰਾਭਾਵਹੇਤੁਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ । ਪੂਜਾਞ੍ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਕृਤੇਧ੍ਯਾਨੇਨੈਵ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਲਯਾ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਅਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ, ਸ਼ਿਆਮ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾ । ਉਵਾਚੇਤਿ ਵਿਧੇਰਗ੍ਰੇ ਪਦ੍ਮਯੋਨੇ ਵਰਂ ਵृਣੁ
ਹਲਕਾ ਹਾਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਵਿਧਿਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮੁਵਾਚ ਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇਰ੍ਦਾਹਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵ ਯਾਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ ਜਾ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ।'
ਦਗ੍ਧੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕृਤੀਰ੍ਹੁਤਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ । ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਹਵਿਰ੍ਨਰਃ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਨਾ ਅੱਗ ਕੁਝ ਸਾੜ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਮਨਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ—
ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਃ ਸਾਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਃ ਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਰੂਪਾ ਸਾ ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸਮਪੱਤੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ, ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਿਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨਰਾਦੀਨਾਂ ਭਵਾਮ੍ਬਿਕੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਮਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਾਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹੋਵਾਚ ਅਹਂ ਕृष੍ਣਂ ਭਜਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸੁਚਿਰੇਣ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸਵੈਭੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਲੰਬੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਾਂਗੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਦਨ੍ਯਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਦ੍ ਭ੍ਰਮਮੇਵ ਚ । ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋ ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਭਟਕਣਾ ਹੈ, ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ।