ਸੁਪਕ੍ਵਂ ਗੁਡਗਵ੍ਯਾਕ੍ਤਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸਸ੍ਯਚੂਰ੍ਣੋਦ੍ਭਵਂ ਪਕ੍ਵਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਪੀਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਪਕਿਆ ਤੇ ਸਵਸਤਿਕ ਆਦਿ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ੀਤਵਾਯੁਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਦਾਹੇ ਚ ਸੁਖਦਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਭੋਗ, ਜੋ ਮੈਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਇਹ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਆਰਾਮ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਮਲੇ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਚੇਦਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਦੀ ਵੱਜਣੀ ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ ਪਾਨ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਜਿਹ੍ਵਾਜਾਡ੍ਯਚ੍ਛੇਦਕਰਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਸੁਸ਼ੀਤਂ ਚ ਪਿਪਾਸਾਨਾਸ਼ਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਪਾਨ, ਜੋ ਜੀਭ ਦੀ ਸੁਥਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਠੰਡੀ ਹੈ, ਪਿਆਸ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਜਗਜ੍ਜੀਵਨਰੂਪਂ ਚ ਜੀਵਨਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦੇਹਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਬੀਜਂ ਚ ਸਦਾ ਸ਼ੋਭਾਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਜੀਵਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਜਂ ਚ ਕृਮਿਜਂ ਵਸਨਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਰਕ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਣਵਿਕਾਰਂ ਚ ਦੇਹਭੂषਾਦਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਕਪੜੇ ਜੋ ਕਪਾਹ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਲਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਸ਼ੋਭਾਧਾਰਂ ਸ਼੍ਰੀਕਰਂ ਚ ਭੂषਣਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨਾਨਾऋਤੁषੁ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਬਹੁਸ਼ੋਭਾਸ਼੍ਰਯਂ ਪਰਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਗਹਿਣੇ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਤਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਸੁਰਭੂਪਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਗਨ੍ਧਵਸ੍ਤੂਦ੍ਭਵਂ ਰਮ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਂ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੋਦਕਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਂ ਸਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਕृष੍ਣਕਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਰਮ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸਾਰਾਦਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਰਤਨ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਂ ਸੁਤਲ੍ਪਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਯਦ੍ਯਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਪਲੰਗ, ਜੋ ਰਤਨ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਮੁੱਲਵਾਨ ਪਦਾਰਥ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਦੇਵਭੂषਾਰ੍ਹਭੋਗ੍ਯਂ ਚ ਤਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੂਲੇਨ ਦੇਵਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਤੇ ਭੋਗ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰੋ; ਇਹ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜੜ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣੀ ਨੇ—
ਮੂਲਂ ਜਜਾਪ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਜਪੇਨ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਜੜ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਿਆ; ਇਸ ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹੋ ਗਈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਾਯਾ ਕਾਮਵਾਣੀ ਙੇऽਨ੍ਤਾ ਕਮਲਵਾਸਿਨੀ
ਮੰਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ; ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਾਇਆ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਕਮਲ-ਵਾਸਿਨੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹਨ।
ਵੈਦਿਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜੋऽਯਂ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਾਹਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਕੁਬੇਰੋऽਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਰਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਮਨੁਰੇਵ ਚ । ਮਙ੍ਗਲੋऽਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇऽਵਨੀਪਤਿਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼ਵਰ, ਦੱਖ, ਸਾਵਰਣੀ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਕੇਦਾਰੋ ਨृਪ ਏਵ ਚ । ਏਤੇ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ, ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਕੇਦਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋਏ।
ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਦੌ । ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਜਦ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਅਕਾਸੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਛਾਦਯਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵਿषਾ ਚ ਸਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਫੈਦ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਚ ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਰੋੜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵੈਤਾਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ । ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੰਸੂ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਾਜੇਨ ਸਂਯੁਤਃ । ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦੇਨੈਵ ਵੈਦਿਕੇਨੈਵ ਤਤ੍ਰ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਵੈਦਿਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰ ਉਵਾਚ ਨਮਃ ਕਮਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਨਾਰਾਯਣ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਸਤਤਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਰਾਯਣੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਯੈ ਚ ਪਦ੍ਮਾਸ੍ਯਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਯੈ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯੈ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ ਜਿਹਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ, ਪਦਮਿਨੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਹਰ੍षਦਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਿਆ, ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕृष੍ਣਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਿਤਾਯੈ ਚ ਕृष੍ਣੇਸ਼ਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਰਤ੍ਨਪਦ੍ਮੇ ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਰਤਨ ਕਮਲ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਮ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵ੍ਯੈ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਨਮੋ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਵृਦ੍ਧਿਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਾਧਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਵਾਧਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਗੇਹੇ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨृਪਾਲਯੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਖੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ।
ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗृਹਿਣਾਂ ਗੇਹੇ ਚ ਗृਹਦੇਵਤਾ । ਸੁਰਭਿਃ ਸਾਗਰੇ ਜਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਕਾਮਿਨੀ
ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗ੍ਰਹਲਕਸ਼ਮੀ, ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ; ਉਹ ਸੁਰਭੀ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਦਕਸ਼ਿਨਾ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਮਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕਮਲਾ ਕਮਲਾਲਯਾ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਹਵਿਰ੍ਦਾਨੇ ਕਵ੍ਯਦਾਨੇ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਕਮਲਾ, ਕਮਲ ਦੀ ਵਾਸੀ; ਹਵਨ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।