ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰਾਵृਤਾ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪਦ੍ਮਯਾ ਸਹ
ਸ਼ੁੱਧ ਸਤਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਸਮੌ ਤੌ ਦ੍ਵੌ ਕृष੍ਣਨਾਰਾਯਣੌ ਪਰੌ । ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਯੋਗੇਨ ਨਾਨਾਰੂਪਾ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚਤਮ, ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਮਹਾਂਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਾ ਰਮਾ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਰਮਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਤਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਰਮਣੀषੁ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਭ ਰਮਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲੇ ਨਾਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਰਾਜਸੁ । ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹੇष੍ਵੇਵ ਗृਹਿਣਾਂ ਚ ਕਲਾਂਸ਼ਤਃ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਾਗ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਘਰਵਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗृਹਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਾ । ਗਵਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਕਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਘਰਵਤੀਆਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਸੁਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਸੁਰਭਿ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਰੂਪਾ ਪਦ੍ਮਿਨੀषੁ ਚ । ਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਾ
ਉਹ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਪਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ; ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਿਭੂषਣੇषੁ ਰਤ੍ਨੇषੁ ਫਲੇषੁ ਚ ਜਲੇषੁ ਚ । ਨृਪੇषੁ ਨृਪਪਤ੍ਨੀषੁ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਗृਹੇषੁ ਚ
ਗਹਣਿਆਂ, ਰਤਨਾਂ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚ; ਰਾਜਿਆਂ, ਰਾਣੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਤੀਆਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯੇषੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਂਸ੍ਕृਤੇषੁ ਚ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਙ੍ਗਲੇषੁ ਘਟੇषੁ ਚ
ਸਭ ਫਸਲਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ, ਸੁਧਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਘਟਾਂ ਵਿੱਚ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯੇषੁ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਸੁ ਮਾਲ੍ਯੇषੁ ਚ ਮਨੋਹਰਾ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਹੀਰੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇषੁ ਚਨ੍ਦਨੇषੁ ਚ
ਮਾਣਕਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਮਨੋਹਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ; ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ, ਹੀਰਿਆਂ, ਦੂਧ ਤੇ ਚੰਦਨ ਵਿੱਚ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਸੁ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਨਵਮੇਘੇषੁ ਵਸ੍ਤੁषੁ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾऽऽਦੌ ਦੇਵੀ ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਚ
ਸੁੰਦਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤृਤੀਯੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਚ । ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਭਾਰਤੇ ਮੁਨੇ
ਦੂਜੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੇਨ ਮਨੁਨਾ ਮਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ऋषੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਗृਹਿਭਿਰ੍ਭਵੇ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੁ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰਵਤੀਆਂ ਨੇ ਭਵ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਗਾਦ੍ਯੈਃ ਪਾਤਾਲੇषੁ ਚ ਪੂਜਿਤਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ
ਗੰਧਰਵਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਾਰਦ । ਚੈਤ੍ਰੇ ਪੌषੇ ਚ ਭਾਦ੍ਰੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਵਾਸਰੇ
ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ; ਚੈਤ੍ਰ, ਪੌਸ਼ ਤੇ ਭਾਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਗ ਦਿਨਾਂ ਤੇ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪੌषਸਙ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਮਾਧ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੌਸ਼ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਮੱਧਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ।
ਮਨੁਸ੍ਤਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾ ਭੂਤਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ । ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਙ੍ਗਲੇਨੈਵ ਮਙ੍ਗਲਾ
ਮਨੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਗਈ। ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਭੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਦਾਰੇਣੈਵ ਨੀਲੇਨ ਸੁਬਲੇਨ ਨਲੇਨ ਚ । ਧ੍ਰੁਵੇਣੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਬਲਿਨਾ ਤਥਾ
ਕੇਦਾਰ, ਨੀਲ, ਸੁਬਲ, ਨਲ, ਧ੍ਰੂਵ, ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਬਲੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕਰ੍ਦਮੇਨ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ । ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕੁਬੇਰੇਣੈਵ ਵਾਯੁਨਾ
ਕਸ਼ਯਪ, ਦਕਸ਼, ਕਰਦਮ, ਵਿਵਸਵਤ, ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ, ਚੰਦ੍ਰ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਮੇਨ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਚੈਵ ਵਰੁਣੇਨੈਵ ਪੂਜਿਤਾ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪੂਜਿਤਾ ਵਨ੍ਦਿਤਾ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਧਿਦੇਵੀ ਸਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਯਮ, ਅੱਗ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ।
ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵੀਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਨਵਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂ ਪੁਰਾਣ 'ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ' ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ 'ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਥਾ' ਵਾਲਾ ਇਕਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾ ਚ ਪਰਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਵਾਸਿਨੀ । ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਨਾਤਨੀ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਮਾਲਕਾ।
ਕਥਂ ਬਭੂਵ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਕਾ । ਪੁਰਾ ਕੇਨ ਸ੍ਤੁਤਾऽऽਦੌ ਸਾ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸ ਨੇ ਸਤਿ ਕਰੀ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪੁਰਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ । ਬਭੂਵ ਦੇਵਸਙ੍ਘਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਹਿ ਨਾਰਦ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੁर्वਾਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਪੁਰੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗੁਆ ਬੈਠਾ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਨਾਰਦ, ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰੁष੍ਟਾ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ । ਗਤ੍ਵਾ ਲੀਨਾ ਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਆਦਿਕ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ, ਨਾਰਦ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ।
ਤਦਾ ਸ਼ੋਕਾਦ੍ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਃਖਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਭਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਚਲੇ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ਼ਰਣਾਪਨ੍ਨਾ ਦੇਵਾ ਨਾਰਾਯਣੇ ਪਰੇ । ਅਤੀਵ ਦੈਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਈ।
ਤਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਕਲਯਾ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषਾਜ੍ਞਯਾ । ਬਭੂਵ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣੀ।
ਤਥਾ ਮਥਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਂ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਃ ਸਹ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਾਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਮਿਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਰਾਦਿਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਨਮਾਲਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣਵੇ । ਦਦੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਤੁष੍ਟਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੈਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।