ਤਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਰੁਰੋਦ ਹ । ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਵ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਂ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਰੋਇਆ। ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਅਨ੍ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਤਲ੍ਲੋਕਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੀ ਵਿਰਾਜਤੇ । ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰੁ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ।
ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਵਰ੍षਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਮ੍ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਅਠਾਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇਠ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਯਥਾ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਦ੍ਵ੍ਯष੍ਟਵਰ੍षਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਅਠਾਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਕਰੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਾ ਨਾਰੀ ਸਾ ਯਾਤਿ ਚ ਵਿਭੋਃ ਪਦਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਙ੍ਗਲਵਾਰੇ ਚ ਦੇਵੀਂ ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਮੰਗਲ ਦੈਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ षष੍ਠੀਂ ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਤਥਾ ਚਾषਾਢਸਙ੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਮਨਸਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍
ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਛਠੀ ਮੰਗਲ ਦੈਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਅਤੇ ਆਸ਼ਾੜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਮਨ ਨਾਲ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਰਾਧਾਂ ਰਾਸੇ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਉਪੋष੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਰਾਸ ਮੇਲੇ 'ਚ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ੁਕਲ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਰ ਦੈਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਂ ਭਗਵਤੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਜਗਦਮ੍ਬਾਂ ਚ ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀषੁ ਚ
ਵਿਸ਼ਨੁਮਾਇਆ, ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ, ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜਗਤ ਅੰਬਾ — ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸੁ ਯਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਚ । ਯਾ ਨਾਰੀ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਨਸਨ੍ਤਾਨਹੇਤਵੇ
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਔਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਇਹਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਿਭੋਃ ਪਦਮ੍ । ਏਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਭੂਤੀਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਸਂਸੇਵ੍ਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕृਤਕृਤ੍ਯਤ੍ਵਦਾਯਕਮ੍
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਜੋ ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਜਗਾਮ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਨਿਜਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਤ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਯਯੌ ਚ ਯਥਾਗਮਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਹਿ ਨਾਰਦ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਜਨਕਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਰੇਣ ਚ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ; ਉਸ ਦੇ ਸਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਂ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੀਲੋਕਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਵਿਤੁਸ਼੍ਚਾਧਿਦੇਵੀ ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯਪਿ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੋ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਕਾਰਨ ਸਾਵਿਤਰੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਜੀਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣਾਏ ਗਏ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਮੂਲਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਕृਤੇਃ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਯਮਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵੈ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਯਸ਼ਃ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਤਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੀ ਨਿਰਾਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਕੇਨਾਦੌ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾਪਿ ਕਿਂਭੂਤਾ ਕੇਨ ਵਾ ਪੁਰਾ । ਤਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਮਹ੍ਯਂ ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂਵਰ
ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸृष੍ਟੇਰਾਦੌ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਦੇਵੀ ਵਾਮਾਂਸਸਮ੍ਭੂਤਾ ਬਭੂਵ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਕਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੀ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ? ਹੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸੋ।
ਅਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਪਰਿਮਣ੍ਡਿਤਾ । ਯਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਾਮ ਭਾਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾ । ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਕੋਟੀਨ੍ਦੁਪ੍ਰਭਾਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਨਾਨਨਾ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀ, ਵਟ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਹਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ।
ਸ਼ਰਨ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਸ਼ੋਭਾਮੋਚਨਲੋਚਨਾ । ਸਾ ਦੇਵੀ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾ ਭੂਤਾ ਸਹ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਫੈਦ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਸ ਲੱਖ ਸ਼ਰਤ ਪੂਰਨਮਾਂ ਚੰਦਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵੀਯਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਣੇਨ ਤੇਜਸਾ ਵਯਸਾ ਤ੍ਵਿषਾ । ਯਸ਼ਸਾ ਵਾਸਸਾ ਕृਤ੍ਯਾ ਭੂषਣੇਨ ਗੁਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਸਰਵ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।
ਸ੍ਮਿਤੇਨ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵਾਨੁਨਯੇਨ ਚ । ਤਦ੍ਵਾਮਾਂਸਾਨ੍ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਾਂਚ੍ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਰੰਗ, ਚਮਕ, ਉਮਰ, ਤੇਜ, ਮਹਿਮਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕਰਤਬ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ—
ਰਾਧਾऽऽਦੌ ਵਰਯਾਮਾਸ ਦ੍ਵਿਭੁਜਞ੍ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍ । ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਕਮੇ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਨਜ਼ਰ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਵਾਮ ਭਾਗ ਤੋਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਦੱਖਣ ਭਾਗ ਤੋਂ ਰਾਧਿਕਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਗੌਰਵੇਣੈਵ ਦ੍ਵਿਧਾਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਵਾਮਾਂਸਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਪਰਮ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਚੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਯ ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਦਦੌ ਪੁਰਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯਯਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੋ ਰੂਪ ਧਾਰੇ: ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵੀਭੂਤਾ ਚ ਮਹਤੀ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਸਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਬਣੀ; ਰਾਧਾ-ਕਾਂਤ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਕਾਂਤ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।