ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਟ੍ਕृਮਿਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਵਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯਦਿ । ਸਵਰ੍ਣਪਰਦਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕषਾਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਜਨਾਃ
ਵੈਸ਼ ਵੈਸ਼ਿਆ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸ਼ੂਦਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੀ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕषਾਯਤਪ੍ਤੋਦਂ ਨਿਵਸੇਦ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਕਮ੍ । ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤੋ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦਯਃ
ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਦੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਅਤੇ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵਰਣ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਯੋषਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੀਤ੍ਯੇਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਇੰਝ ਆਖਿਆ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਪਤੀਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਗਾਮੀ ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇ ਚ ਨਰਕੇ ਵਸੇਤ੍ । ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਸਹ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਪ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਪ ਵਰਗੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਮੂਤ੍ਰਭੋਜੀ ਚ ਮਮ ਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਤਨਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਬਲਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪਿੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਛਾਗਲਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੁਲਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਕਰਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਾ ਸ਼ਪਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਂ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜਾਂ ਝੂਠੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਵਾਲਾਮੁਖਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਸ਼ਿਲਾਂ ਵਾ ਦੇਵਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜਵਾਲਾਮੁਖਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਗृਹੇ ਵਾਪਿ ਸ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਆਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗਾਂ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਵਹ੍ਨਿਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜਵਾਲਾਮੁਖਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਦੁਜਾਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵਚਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਚ ਸ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ
ਜੇ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜਵਾਲਾਮੁਖਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ ਜਾਂ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ—
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਏਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜਾਂ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਵਾਲਾਮੁਖਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਙ੍ਗਾਰਪ੍ਰਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਮਮ ਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਾਃ । ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪਿੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜੇ ਚੰਡਾਲ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਗਙ੍ਗਾਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੇ ਮਲੇਛ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁੰਦਰੋ—
ਅਰ੍ਚਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਮਿਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿ । ਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੱਪ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹੀਨੋ ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਦੇਵਗृਹੇ ਦੇਵਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਦੇਵਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਦਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕਾਰੀ ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਜਾਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਮੂਕਃ ਸ ਬਧਿਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਾਘ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੂੰਗਾ ਤੇ ਬਹਿਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਬਨ੍ਧੁਹੀਨੋ ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਚ ਨਕੁਲਃ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਣ੍ਡਕਃ
ਜੋ ਪਤਨੀ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਕੁਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਗੰਡਕਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ । ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੇ ਮਣ੍ਡੂਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਘ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੰਡੂਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਸਪ੍ਤਾਪਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਹਨ੍ਤਿ ਚਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਜਡਤ੍ਵੇਨ ਯੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਅਗਲੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਨਾਸ੍ਥਾ ਵੇਦਵਾਕ੍ਯੇ ਮਨ੍ਦਂ ਹਸਤਿ ਸਂਤਤਮ੍ । ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਵਾਕ੍ਯਪਰਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੇ ਬਚਨਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧੂਮ੍ਰਾਨ੍ਧੇ ਚ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਧੂਮ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਜਲਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਧੂੰਆਂ ਖਾਏ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜਾਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਃ ਕਰੋਤ੍ਯੁਪਹਾਸਂ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਯੋਰ੍ਧਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ । ਸੋऽਯਂ ਯਾਤਿ ਚ ਧੂਮ੍ਰਾਨ੍ਧਂ ਧੂਮ੍ਰਧ੍ਵਾਨ੍ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
—ਉਹ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਦਸ ਅਗਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ, ਧੂੰਆਂ-ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧੂੰਆਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧੂਮ੍ਰਕ੍ਲਿष੍ਟੋ ਧੂਮ੍ਰਭੋਜੀ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍ । ਤਤੋ ਮੂषਕਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ
ਧੂੰਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਧੂੰਆਂ ਖਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਜਾਤਯਃ ਕृਮਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਤਤੋ ਨਾਨਾਵਿਧਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਪਸ਼ਵਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਫਿਰ ਕੀੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੈਵਜ੍ਞਜੀਵੀ ਚ ਵੈਦ੍ਯਜੀਵੀ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਃ । ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਲੋਹਾਦਿਵ੍ਯਾਪਾਰੀ ਰਸਾਦਿਵਿਕ੍ਰਯੀ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋਤਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ, ਦਵਾਈ ਨਾਲ, ਇਲਾਜ ਨਾਲ, ਲਾਕ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਵਪਾਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਰਸ ਆਦਿ ਵੇਚਣ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤਿ ਨਾਗਵੇष੍ਟਂ ਚ ਨਾਗੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਮੇਵ ਚ । ਵਸੇਤ੍ਸ ਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਾਗਪਾਸ਼ਿਤਃ
—ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਜਾਤਯਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਰਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਗਣਕੋ ਵੈਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੋਤਸ਼ੀ ਜਾਂ ਵੈਦ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਕਾਰਸ਼੍ਚ ਰਙ੍ਗਕਾਰਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਚ ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਗੋਪਾਲ, ਕਾਰਿਗਰ, ਫਿਰ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੰਡਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।