ਗੋਮਾਰ੍ਗਵਰ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦਾਤਿ ਸਸ੍ਯਮੇਵ ਵਾ । ਤਡਾਗੇ ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਗੇ ਵਾ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੌਂਡ ਜਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਗੋਵਧਸ੍ਯ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਾਦਥਾਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਕੇ ਦੈਵਕੇ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ ਗੋਸ੍ਵਾਮੀ ਗਾਂ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਦੁਃਖਂ ਦਦਾਤਿ ਯੋ ਮੂਢੋ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਸ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਲਙ੍ਘਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਮਨਲਂ ਜਲਮ੍ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਮਨ੍ਨਂ ਚ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲੰਘਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਭੋਗ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯੋ ਵਾਦੀ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਪ੍ਰਤਾਰਕਃ । ਦੇਵਦ੍ਵੇषੀ ਗੁਰੁਦ੍ਵੇषੀ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਖਦਾ ਹੈ 'ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਨਹੀਂ', ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਜਾਂ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਤਿ । ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਨ੍ਨ ਨਮੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਸਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦਦਾਤ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਕੋਪਾਤ੍ਪ੍ਰਣਤਾਯ ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨੇ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਨਾ ਸਿਖਾਏ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਉ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਹਤ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਹਤ੍ਯਾ ਚ ਕਥਿਤਾ ਚਾਤਿਦੇਸ਼ਿਕੀ । ਗਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਨृਣਾਮੇਵ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਗਉ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਰੂਪ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਰਦ ਪਾਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀ ਗਮ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਤਿ ਵੇਦਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍ । ਅਗਮ੍ਯਾ ਚ ਤਦਨ੍ਯਾ ਯਾ ਚੇਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਕ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਹੀ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਅਜਾਇਜ਼ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਅਤ੍ਯਗਮ੍ਯਾ ਹਿ ਯਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤਾਃ
ਸਾਰਾ ਆਮ ਨਿਯਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਸੋਹਣੀਏ, ਖਾਸ ਨਿਯਮ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜਾਇਜ਼ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਾਮਿਨੀ । ਅਤ੍ਯਗਮ੍ਯਾ ਚ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਚ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਾਇਜ਼ ਅਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਲਭੇਤ੍ । ਤਤ੍ਸਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਚਾਪਿ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਪਾਸ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਐਸਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਾਮਿਨੀ । ਯਦਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਲੀਪਤਿਰੇਵ ਸਃ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ—ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਪਾਸ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਵਿਪ੍ਰਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਤ੍ਸੋऽਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਵਿष੍ਠਾਸਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਿਣ੍ਡੋ ਮੂਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਡਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਗੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਤਰਪਣ ਹੈ।
ਨ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਮੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਤ੍ਤਪਸਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ; ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਕਮਾਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵृषਲੀਲੋਭਾਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪੀਤਿਰ੍ਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੇ ਦੁਜਾਤੀ ਆਉਟਕਾਸਟ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ, ਗੂ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਆਉਟਕਾਸਟ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ—
ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਦਗ੍ਧਦੇਹਸ੍ਤਪ੍ਤਸ਼ੂਲਾਙ੍ਕਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਹਰਿਵਾਸਰਭੋਜੀ ਚ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
—ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤਪਤ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਗ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਤਪਤ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ (ਏਕਾਦਸ਼ੀ) ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦੁਜਾਤੀ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀਂ ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਮਾਤਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਸੁਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂਂ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਸਗਰ੍ਭਾਂ ਭਗਿਨੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਹਪਤਨੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਧੀ, ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਹੁ, ਸੱਸ, ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਭੈਣ—
ਸਹੋਦਰਭ੍ਰਾਤृਜਾਯਾਂ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸੂਮ੍ । ਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਸੂਂ ਤਤ੍ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਭਗਿਨੀਂ ਭ੍ਰਾਤृਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਸਗੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਭਰਾ ਦੀ ਧੀ—
ਸ਼ਿष੍ਯਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਭਾਗਿਨੇਯਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾਂ ਚੈਵਾਤ੍ਯਗਮ੍ਯਾ ਆਹ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਤੀਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਅਤੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ—ਇਹ ਸਭ ਪਦਮਜ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਾਇਜ਼ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾਃ ਕਾਮੇਨ ਕਾਨ੍ਤਾ ਯੋ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵੈ ਮਾਨਵਾਧਮਃ । ਸ ਮਾਤृਗਾਮੀ ਵੇਦੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਤਾ ਭੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਰ੍ਮਾਰ੍ਹੋऽਪ੍ਯਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਚ ਨਿਨ੍ਦਿਤਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਮਹਾਪਾਪੀ ਸੁਦੁष੍ਕਰੇ
ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਛੂਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦ ਵਿਚ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜਾ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਾ ਨ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਚ । ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਯੋ ਵਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਪੂਜਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ ਜਾਂ ਕਰੇ ਹੀ ਨਾ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਛੱਡ ਦੇਵੇ—ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੁਜਾਤੀ ਸੰਧਿਆ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਂ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤਂ ਸੌਰਂ ਚ ਗਾਣਪਮ੍ । ਯੋऽਹਙ੍ਕਾਰਾਨ੍ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੋऽਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਾਕਤ, ਸੂਰ, ਜਾਂ ਗਣਪਤਿ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਅਦੀਕਸ਼ਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਾਹਮਵਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਵਦ੍ਧਸ੍ਤਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਗਙ੍ਗਾਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਧਾਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਵੈਮੀ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮृਤੋ ਯਾਤਿ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਬਦਰ੍ਯਾਂ ਚ ਗਙ੍ਗਾਸਾਗਰਸਙ੍ਗਮੇ
ਉਸ ਨਾਰਾਇਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ, ਬਦਰੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਹਰਿਹਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਕਾਮਰੂਸ੍ਥਲੇ । ਹਰਿਦ੍ਵਾਰੇ ਚ ਕੇਦਾਰੇ ਤਥਾ ਮਾਤृਪੁਰੇऽਪਿ ਚ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਹਰੀਹਰ ਖੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕਾਮਰੂਪ, ਹਰਿਦਵਾਰ, ਕੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਂ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਵੇਣ੍ਯਾਂ ਚ ਹਿਮਾਚਲੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯੋ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਕਾਮਤਃ । ਸ ਚ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸੇਵੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯਾਜੀ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜੀਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਤਥਾ ਦੇਵੋਪਜੀਵੀ ਚ ਦੇਵਲਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੰਡਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਲ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।