ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮਿਹੀਨੋ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮਾਚਰੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੋਂ ਵੰਜਾ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਫਲਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਮ ਉਵਾਚ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਜੀਵਂ ਖਡ੍ਗੇਨ ਦਯਾਹੀਨਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਨਰਘਾਤੀ ਹਨ੍ਤਿ ਨਰਮਰ੍ਥਲੋਭੇਨ ਭਾਰਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਦਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਕਰੜਾ ਹੋ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਸਿਪਤ੍ਰੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਤੇषੁ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਪੱਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਃ ਸਂਵਸੇਤ੍ ਸੋऽਪਿ ਖਡ੍ਗਧਾਰੇਣ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਅਨਾਹਾਰਃ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਥਾਨਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਥਣ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੁੱਕੜ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਦੜ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਵृਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਸੁ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਣ੍ਡੂਕੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਾਘ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭੇਡੀਆ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਡਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮਹਿषਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਨਗਰਾਣਾਂ ਵਾ ਦਹਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਿਸ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਸਤਿ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੇਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਹ੍ਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਮੇਧ੍ਯਭੋਜੀ ਕਪੋਤਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਹਾਸ਼ੂਲੀ ਮਾਨਵਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਕਬੂਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਪਰਕਰ੍ਣੇ ਮੁਖਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਲਤ ਕੋੜ ਵਾਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਲਾ ਕੇ ਪਰਾਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਦੋषੇ ਮਹਾਸ਼੍ਲਾਘੀ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਨ੍ਦਕਃ । ਸੂਚੀਮੁਖੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸੂਚੀਵਿਦ੍ਧੋ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਈ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਵਜ੍ਰਕੀਟਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਭਸ੍ਮਕੀਟਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵਿਛੂ, ਸੱਪ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵਜਰ ਕੀੜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਸਮ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਗृਹਿਣਾਂ ਹਿ ਗृਹਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤੁਸ੍ਤੇਯਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਘਰ ਤੋੜ ਕੇ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਗਾਸ਼੍ਚ ਛਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਮੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਗੋਕਾਮੁਖੇ ਚ ਸਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚੋਂ ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਭੇਡ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗੋਜਾਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ । ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਮੇषਜਾਤਿਸ਼੍ਛਾਗਜਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭੇਡ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਕਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਕਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਬਨ੍ਧੁਹੀਨਃ ਸਨ੍ਤਾਪੀ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਚੌਰਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਨਕ੍ਰਮੁਖਂ ਚ ਸਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਦਕਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਆਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗੋਪਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰੋਗੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤਿ ਗਾਸ਼੍ਚ ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁਰਗਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸ ਯਾਤਿ ਗਜਦਂਸ਼ਂ ਚ ਮਹਾਪਾਪੀ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਗਾਂ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਨਾਗਦਨ੍ਤੇਨ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਸ ਭਵੇਦ੍ਗਜਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤੁਰਗਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗੋਜਾਤਿਰ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਜਲਂ ਪਿਬਨ੍ਤੀਂ ਤृषਿਤਾਂ ਗਾਂ ਵਾਰਯਤਿ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਾਂ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਸੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ—
ਨਰਕਂ ਗੋਮੁਖਾਕਾਰਂ ਕृਮਿਤਪ੍ਤੋਦਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤੋ ਯਾਵਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਵਧਿ
ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਗਰਮ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਰੋऽਪਿ ਗੋਹੀਨੋ ਮਹਾਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਕਃ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ਯਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਾ, ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਹ੍ਯਤਿਦੇਸ਼ਿਕੀਮ੍ । ਯੋ ਹਿ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਗਮ੍ਯਾਂ ਚ ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੁਚਿਤ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਹਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਭਿਖਾਰੀ ਜਾਂ ਭ੍ਰੂਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਤਤਿ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਤਤਿ ਕਣ੍ਟਕੇ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਪਲ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਲ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਤੇਤ੍ਤਪ੍ਤਤੈਲੇ ਤਪ੍ਤੋ ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਤਪ੍ਤਲੋਹੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਤਪ੍ਤਤਾਮ੍ਰਕੇ
ਇੱਕ ਪਲ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਲ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਵਿਚ, ਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਗਰਮ ਤਾਂਬੇ ਵਿਚ।
ਗृਧ੍ਰੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਕਾਕਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੱਪ ਬਣਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ । ਨਾਨਾਜਨ੍ਮਸੁ ਸ ਵृषਸ੍ਤਤਃ ਕੁष੍ਠੀ ਦਰਿਦ੍ਰਕਃ
ਛੇਹਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗੂ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬਲਦ, ਫਿਰ ਕੋੜੀ ਤੇ ਗਰੀਬ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਹਤ੍ਯਾ ਚ ਗੋਹਤ੍ਯਾ ਕਿਂਵਿਧਾ ਚਾਤਿਦੈਸ਼ਿਕੀ । ਕਾ ਵਾ ਨृਣਾਮਗਮ੍ਯਾ ਚ ਕੋ ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਵਿਹੀਨਕਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਨੁਚਿਤ ਔਰਤ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ?