ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕੂਰ੍ਮਜਨ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਚ ਸੂਕਰਃ । ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਬਿਡਾਲਸ਼੍ਚ ਮਯੂਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਛੂਆ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ, ਫਿਰ ਮੋਰ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਂ ਤੈਲਾਦਿਕਂ ਚੈਵ ਯੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਜ੍ਵਾਲਾਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਭਸ੍ਮਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਘੀ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਵਾਲਾਕੁੰਡ ਤੇ ਭਸਮਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਚ ਸ ਭਵੇਤ੍ਤੈਲਪਾਚਿਤਃ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੂषਕਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਥੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ, ਫਿਰ ਚੂਹਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਤੈਲਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਵਾ ਗਨ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਾਨ੍ਯਦੇਵ ਵਾ । ਭਾਰਤੇ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍षੇ ਚ ਯੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇਲ, ਆਵਲਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਸੇਦ੍ਦਗ੍ਧਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਭਵੇਦ੍ਦਗ੍ਧੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਦਬੂਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਿਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਮृਗਨਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਨ੍ਥਾਨਸ੍ਤਤੋ ਹਿ ਮਾਨਵੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਦਬੂਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਲੇਨੈਵ ਛਲੇਨੈਵ ਹਿਂਸਾਰੂਪੇਣ ਵਾ ਸਤਿ । ਬਲਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਹਰੇਦ੍ਭੂਮਿਂ ਭਾਰਤੇ ਪਰਪੈਤृਕੀਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵੰਸ਼ੀਕ ਜਮੀਨ ਜਬਰ, ਧੋਖੇ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇ,
ਸ ਵਸੇਤ੍ਤਪ੍ਤਸੂਚਿਂ ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਾਪੀ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਤਪ੍ਤਤੈਲੇ ਯਥਾ ਜੀਵੋ ਦਗ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਉਹ ਤਪਦੀ ਸੂਈ ਉੱਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੜਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਸਾਨ੍ਨ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਭੋਗੇ ਦੇਹੀ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਪ੍ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਪਾਪੀ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਕੇ ਵੀ ਰਾਖ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਨਾ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀ ਉਥੇ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕਰੋਤ੍ਯਨਾਹਾਰੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮਿਹੀਨੋ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮਾਚਰੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੋਂ ਵੰਜਾ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਫਲਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਮ ਉਵਾਚ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਜੀਵਂ ਖਡ੍ਗੇਨ ਦਯਾਹੀਨਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਨਰਘਾਤੀ ਹਨ੍ਤਿ ਨਰਮਰ੍ਥਲੋਭੇਨ ਭਾਰਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਦਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਕਰੜਾ ਹੋ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਸਿਪਤ੍ਰੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਤੇषੁ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਪੱਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਃ ਸਂਵਸੇਤ੍ ਸੋऽਪਿ ਖਡ੍ਗਧਾਰੇਣ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਅਨਾਹਾਰਃ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਥਾਨਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ । ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਥਣ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੁੱਕੜ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਦੜ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਵृਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਸੁ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਣ੍ਡੂਕੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਾਘ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭੇਡੀਆ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਡਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮਹਿषਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਨਗਰਾਣਾਂ ਵਾ ਦਹਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਿਸ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਛਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਸਤਿ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੇਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਹ੍ਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਮੇਧ੍ਯਭੋਜੀ ਕਪੋਤਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਹਾਸ਼ੂਲੀ ਮਾਨਵਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਕਬੂਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਪਰਕਰ੍ਣੇ ਮੁਖਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਲਤ ਕੋੜ ਵਾਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਲਾ ਕੇ ਪਰਾਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਦੋषੇ ਮਹਾਸ਼੍ਲਾਘੀ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਨ੍ਦਕਃ । ਸੂਚੀਮੁਖੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸੂਚੀਵਿਦ੍ਧੋ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਈ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਵਜ੍ਰਕੀਟਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਭਸ੍ਮਕੀਟਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵਿਛੂ, ਸੱਪ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਵਜਰ ਕੀੜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਸਮ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਗृਹਿਣਾਂ ਹਿ ਗृਹਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤੁਸ੍ਤੇਯਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਘਰ ਤੋੜ ਕੇ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਗਾਸ਼੍ਚ ਛਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਮੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਗੋਕਾਮੁਖੇ ਚ ਸਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚੋਂ ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਭੇਡ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗੋਜਾਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ । ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਮੇषਜਾਤਿਸ਼੍ਛਾਗਜਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭੇਡ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਕਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਕਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਹੀਨੋ ਬਨ੍ਧੁਹੀਨਃ ਸਨ੍ਤਾਪੀ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਚੌਰਸ਼੍ਚ ਯਾਤਿ ਨਕ੍ਰਮੁਖਂ ਚ ਸਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਦਕਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਆਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਗੋਪਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰੋਗੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਾਂ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤਿ ਗਾਸ਼੍ਚ ਗਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁਰਗਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸ ਯਾਤਿ ਗਜਦਂਸ਼ਂ ਚ ਮਹਾਪਾਪੀ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਗਾਂ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਨਾਗਦਨ੍ਤੇਨ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਸ ਭਵੇਦ੍ਗਜਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤੁਰਗਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।