ਸ ਕੁਣ੍ਡਂ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕੀਟਾਨਾਂ ਯਾਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਸ ਤਲ੍ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਕृਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । ਕਰੋਤਿ ਰੋਦਨਂ ਭਦ੍ਰੇ ਹਾਹਾਕਾਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਰੋਦਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸੂਕਰਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਕਾਕਯੋਨੌ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਲੋਭੇਨ ਯੋ ਮੂਢਃ ਪ੍ਰਜਾਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ । ਵृਸ਼੍ਚਿਕਾਨਾਂ ਚ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਤਲ੍ਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਬਿਛੂਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ । ਤਤੋ ਨਰਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਹੀਨੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿਛੂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰੀ ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਂ ਧਾਵਕੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸ਼ਰਾਦਿषੁ । ਵਿਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤੀਰ ਆਦਿ ਵਾਲੇ ਖੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੀਰ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਸਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਪ੍ਰਣਿਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਗੋਲਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਜੇਲ੍ਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ ਬੇਧਿਆ, ਉਹ ਗੋਲਿਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਙ੍ਕਤਪ੍ਤਤੋਯਾਕ੍ਤਂ ਸਾਨ੍ਧਕਾਰਂ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍ । ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੀਟੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗੋਲਕੁਣ੍ਡਕਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਖੱਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੰਦਲਾ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਡਰ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਰਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਗੋਲਾਕੁੰਡ ਹੈ।
ਕੀਟੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧੋ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਲੋਮਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਭृਤ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੇਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਵਰਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਨਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ਹਨ੍ਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਨਕ੍ਰਕਣ੍ਟਕਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਨਕ੍ਰਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਮਗਰਮੱਛ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਕ੍ਰਾਦਿਜਾਤੀਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਕ੍ਰਾਦਿषੁ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਦਣ੍ਡੇਨੈਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਣੀਸ੍ਤਨਾਸ੍ਯਞ੍ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ । ਕਾਮੇਨ ਕਾਮੁਕੋ ਯੋ ਹਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਕਮਰ, ਸਤਨ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਸੇਤ੍ਕਾਕਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਕਾਕੈਃ ਸਂਚੂਰ੍ਣਲੋਚਨਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਭਵੇਦ੍ਦਗ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਂਵਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਚੋੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੜੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਯੋ ਮੂਢੋ ਭਾਰਤੇ ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਸ ਚ ਮਨ੍ਥਾਨਕੁਣ੍ਡੇ ਵੈ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਥਣ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਮਨ੍ਥਾਨੈਸ਼੍ਛਨ੍ਨਲੋਚਨਃ । ਤਦ੍ਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਥਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਭਾਰਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਣਿਕ੍ ਤਤਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੂੜ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਤੇ ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭਾਰਤੇ ਤਾਮ੍ਰਚੌਰੋ ਲੋਹਚੌਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸ ਚ ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਬੀਜਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਸੁੰਦਰੋ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਾਮਾ ਜਾਂ ਲੋਹਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਬੀਜਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਬੀਜਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਬੀਜੈਸ਼੍ਚ ਛਨ੍ਨਲੋਚਨਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਬੀਜ ਤੇ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੇ ਦੇਵਚੌਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ । ਸ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਵਜ੍ਰਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਵਜਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਦਗ੍ਧੋऽਪਿ ਤਦ੍ਵਜ੍ਰੈਰਨਾਹਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਕृਤ੍ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੌਪ੍ਯਗਵ੍ਯਾਂਸ਼ੁਕਾਨਾਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚੌਰਃ ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਤਪ੍ਤਪਾषਾਣਕੁਣ੍ਡੇਚ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਰਮ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਚ ਕਂਸੋऽਪਿ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ । ਜਨ੍ਮੈਕਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਿਹ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤਤੋऽਨ੍ਯੇ ਸ਼੍ਵੇਤਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਹੰਸ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਚਿੱਟੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਚਿੱਟੇ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਵਿਕਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਲੀ ਵੈ ਮਾਨਵੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਚਾਲ੍ਪਾਯੁਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਖੂਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੈਤਂ ਕਾਂਸ੍ਯਮਯਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਯੋ ਹਰੇਦ੍ਦੇਵਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪਾषਾਣਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਬਰਤਨ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਦਸ਼੍ਵਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਤਤੋऽਧਿਕਾਙ੍ਗਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਪਾਦਰੋਗੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਧੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪੈਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਖਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਜੀਵ੍ਯਜੀਵਿਨਃ । ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਲਾਲਾਕੁਣ੍ਡੇ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਬੇ-ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਾਈ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਾਲਾਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਦੁਃਖਿਤਃ । ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸ਼ੂਲਰੋਗੀ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਃ
ਉਥੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਖਾਣੇ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸੇਵੀ ਮਸੀਜੀਵੀ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ । ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਮਸੀਕੁਣ੍ਡੇ ਸ ਦੁਃਖਭਾਕ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਕਲਮ-ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਕਮਾਈ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਸੀਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਃ ਪਸ਼ੁਃ ਸਤਿ
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।