ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਤਤੋ ਭਾਰਤਮਾਗਤ੍ਯ ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਉਹੋ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਧਿਰੋ ਮੂਕ ਏਵ ਚ । ਕृष੍ਣਂ ਪਦ੍ਮਂ ਚ ਕੇ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਸਰ੍ਪਂ ਹਨ੍ਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਪਦਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰੀ ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ, ਬੋਲੇ ਤੇ ਬਹਿਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਸਰ੍ਪਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ । ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸੋऽਥ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਚ੍ਚ ਸਰ੍ਪਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਤਤਃ ਸਰ੍ਪੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦਦ੍ਰੁਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਸੱਪ ਦੀ ਮਲ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੋੜ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਤਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਧਿਪ੍ਰਦਤ੍ਤਜੀਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੂਂਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਤਿ ਯਃ
ਉਹਦੀ ਮੌਤ ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ ਦਂਸ਼ਮਸ਼ਯੋਃ ਕੁਣ੍ਡੇ ਜਨ੍ਤੁਮਾਨਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ । ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੈਰਨਾਹਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੰਬਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਪਾਦਾਦਿਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਰ੍ਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾਵਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਪੈਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਸੋऽਙ੍ਗਹੀਨਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯੋ ਮੂਢੋ ਮਧੁਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਮਧੁਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸ਼ਹਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਗਾਰਲੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਜੀਵਮਾਨਾਬ੍ਦਕਂ ਵਸੇਤ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਗਰਲੈਰ੍ਦਗ੍ਧੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹਿ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਜਾਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤ੍ਯਦਣ੍ਡ੍ਯੇ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੱਖੀ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੁਣ੍ਡਂ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕੀਟਾਨਾਂ ਯਾਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਸ ਤਲ੍ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਕृਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । ਕਰੋਤਿ ਰੋਦਨਂ ਭਦ੍ਰੇ ਹਾਹਾਕਾਰਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਰੋਦਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸੂਕਰਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ । ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਕਾਕਯੋਨੌ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਲੋਭੇਨ ਯੋ ਮੂਢਃ ਪ੍ਰਜਾਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ । ਵृਸ਼੍ਚਿਕਾਨਾਂ ਚ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਤਲ੍ਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਬਿਛੂਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ । ਤਤੋ ਨਰਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਹੀਨੋ ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿਛੂ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰੀ ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਯੇषਾਂ ਧਾਵਕੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਚ ਸ਼ਰਾਦਿषੁ । ਵਿਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤੀਰ ਆਦਿ ਵਾਲੇ ਖੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੀਰ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਸਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਪ੍ਰਣਿਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਦੋषੇਣ ਗੋਲਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਜੇਲ੍ਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ ਬੇਧਿਆ, ਉਹ ਗੋਲਿਆਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਙ੍ਕਤਪ੍ਤਤੋਯਾਕ੍ਤਂ ਸਾਨ੍ਧਕਾਰਂ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍ । ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੀਟੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗੋਲਕੁਣ੍ਡਕਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਖੱਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੰਦਲਾ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਡਰ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਰਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਗੋਲਾਕੁੰਡ ਹੈ।
ਕੀਟੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧੋ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਲੋਮਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਭृਤ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੇਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਵਰਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਨਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ਹਨ੍ਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਨਕ੍ਰਕਣ੍ਟਕਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਨਕ੍ਰਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਮਗਰਮੱਛ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਕ੍ਰਾਦਿਜਾਤੀਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਕ੍ਰਾਦਿषੁ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਦਣ੍ਡੇਨੈਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਣੀਸ੍ਤਨਾਸ੍ਯਞ੍ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ । ਕਾਮੇਨ ਕਾਮੁਕੋ ਯੋ ਹਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਕਮਰ, ਸਤਨ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਸੇਤ੍ਕਾਕਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਕਾਕੈਃ ਸਂਚੂਰ੍ਣਲੋਚਨਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਭਵੇਦ੍ਦਗ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਂਵਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਚੋੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੜੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਯੋ ਮੂਢੋ ਭਾਰਤੇ ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ । ਸ ਚ ਮਨ੍ਥਾਨਕੁਣ੍ਡੇ ਵੈ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਥਣ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਮਨ੍ਥਾਨੈਸ਼੍ਛਨ੍ਨਲੋਚਨਃ । ਤਦ੍ਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਥਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ । ਭਾਰਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਣਿਕ੍ ਤਤਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੂੜ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਤੇ ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭਾਰਤੇ ਤਾਮ੍ਰਚੌਰੋ ਲੋਹਚੌਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸ ਚ ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਾਬ੍ਦਂ ਬੀਜਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਸੁੰਦਰੋ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਾਮਾ ਜਾਂ ਲੋਹਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਬੀਜਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਬੀਜਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਬੀਜੈਸ਼੍ਚ ਛਨ੍ਨਲੋਚਨਃ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਬੀਜ ਤੇ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤੇ ਦੇਵਚੌਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ । ਸ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਵਜ੍ਰਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਵਜਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲੋਮ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।