ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਪਿਣ੍ਡਂ ਨੈਵ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਕਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸ੍ਥਿਕੁਣ੍ਡੇ ਸ੍ਵਲੋਮਾਬ੍ਦਂ ਮਹੋਲ੍ਬਣੇ । ਤਤਃ ਸੁਯੋਨਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੁਖਞ੍ਜਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਭਿਆਨਕ ਅਸਥੀ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਜਾਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੱਤ ਜਨਮ ਲੂਲਾ ਤੇ ਲੰਗੜਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਭਵੇਨ੍ਮਹਾਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਦੇਹਤਃ । ਯਃ ਸੇਵਤੇ ਮਹਾਮੂਢੋ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀਂ ਚ ਸ੍ਵਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤੇ ਤਾਮ੍ਰਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਅਵੀਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਨਪੁੰਸਕ ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪਦੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਕੁਣ੍ਡੇ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਚ ਸ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਪ੍ਤਕੇ । ਸ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਰਜਕੀਂ ਯੋਨਿਂ ਕਾਕਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਧੋਬਣ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਾਂ ਦਾ ਸੱਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵ੍ਰਣੀ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਯੋ ਹਿ ਚਰ੍ਮਾਕ੍ਤਹਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਪਸ੍ਮृਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਫੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਚਰ੍ਮਕੁਣ੍ਡੇ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਚਮੜੇ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਤਪ੍ਤਸੁਰਾਕੁਣ੍ਡੇ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਯਾਜੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਤਪਦੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤਕ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਾਗ੍ਦੁष੍ਟਃ ਕਟੁਕੋ ਵਾਚਾ ਤਾਡਯੇਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕਰੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕਣ੍ਟਕਕੁਣ੍ਡੇ ਸ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੀਖੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸ੍ਵੇਵ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿ । ਵਿषੇਣ ਜੀਵਨਂ ਹਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਦਯੋ ਯੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤਕ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਾਸ ਘੋੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੇਦਰਦੀ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵਿषਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਂ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨृਘਾਤੀ ਚ ਵ੍ਰਣੀ ਚ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਸੌ ਜਨਮ ਤਕ ਕਾਤਿਲ ਅਤੇ ਫੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ ਧੁਵਮ੍ । ਦਣ੍ਡੇਨ ਤਾਡਯੇਦ੍ ਗਾਂ ਹਿ ਵृषਞ੍ਚ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤਕ ਕੋੜ ਵਾਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪੱਕਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—
ਭृਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਾ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਪ੍ਰਤਪ੍ਤੇ ਤੈਲਕੁਣ੍ਡੇऽਗ੍ਨੌ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ੍ਮ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਨੌਕਰ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁਗ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਵਾਂ ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਵृषੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਕੁਨ੍ਤੇਨ ਹਨ੍ਤਿ ਯੋ ਜੀਵਂ ਵਹ੍ਨਿਲੋਹੇਨ ਹੇਲਯਾ
ਗਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਲਦ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰ ਜਾਂ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—
ਕੁਨ੍ਤਕੁਣ੍ਡੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ । ਤਤਃ ਸੁਯੋਨਿਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚੋਦਰੇ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਕੋਖ ਪਾ ਕੇ ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਨੈਕੇਨ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਮਾਂਸਲੋਭੀ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਃ
ਇੱਕ ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਾਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਹਰੇਰਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜੀ ਕृਮਿਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ । ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਨਾਂ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯਾਜੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਕਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਤਕ ਮਲੇਛ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹੀ ਚ ਪੂਯਕੁਣ੍ਡੇ ਵਸੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਾਵਲ੍ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਯਮਦਣ੍ਡੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਪੂ ਪੂਰੇ ਕੜਾਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੇ ਰੋਆਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਯਮ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ।
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਤਤੋ ਭਾਰਤਮਾਗਤ੍ਯ ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਉਹੋ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਧਿਰੋ ਮੂਕ ਏਵ ਚ । ਕृष੍ਣਂ ਪਦ੍ਮਂ ਚ ਕੇ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਸਰ੍ਪਂ ਹਨ੍ਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਪਦਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰੀ ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ, ਬੋਲੇ ਤੇ ਬਹਿਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਲੋਮਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਸਰ੍ਪਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ । ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸੋऽਥ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਚ੍ਚ ਸਰ੍ਪਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਤਤਃ ਸਰ੍ਪੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦਦ੍ਰੁਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਸੱਪ ਦੀ ਮਲ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੋੜ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਤਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਪੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਧਿਪ੍ਰਦਤ੍ਤਜੀਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੂਂਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਤਿ ਯਃ
ਉਹਦੀ ਮੌਤ ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ ਦਂਸ਼ਮਸ਼ਯੋਃ ਕੁਣ੍ਡੇ ਜਨ੍ਤੁਮਾਨਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ । ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੈਰਨਾਹਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੰਬਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਪਾਦਾਦਿਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ । ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤੁਰ੍ਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾਵਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਪੈਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਸੋऽਙ੍ਗਹੀਨਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯੋ ਮੂਢੋ ਮਧੁਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਮਧੁਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸ਼ਹਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਗਾਰਲੇ ਕੁਣ੍ਡੇ ਜੀਵਮਾਨਾਬ੍ਦਕਂ ਵਸੇਤ੍ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਗਰਲੈਰ੍ਦਗ੍ਧੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹਿ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਜਾਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤ੍ਯਦਣ੍ਡ੍ਯੇ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਣ੍ਡਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੱਖੀ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।