ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਃ । ਦੈਵਜ੍ਞਾਨ੍ਵੇਦਵਿਦੁषਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਚ੍ਛੁਭਂ ਦਿਨਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਫੌਰਨ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਹਸਮ੍ਭਾਰਂ ਯਦਾ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਨਿਜਮ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਵਿਵਾਹਯਤਿ ਤਾ ਯਦਾ
ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮੀ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੀ।
ਤਦਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਪ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਕਨ੍ਯਕਾ ਜਾਹ੍ਨਵੀਸੁਤਮ੍ । ਲਜ੍ਜਮਾਨਾਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਤਿਸॄਣਾਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਰਮ ਤੇ ਲਜਾਲੂ ਸਨ, ਜਹਨਵੀ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੱਗੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਗਙ੍ਗਾਪੁਤ੍ਰ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕੁਲਦੀਪਕ । ਮਯਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਵृਤੋऽਸ੍ਤਿ ਮਨਸਾ ਨृਪਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਘਰ ਦੀ ਲੋਅ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਲਵ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ।
ਵृਤਾਹਂ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵੈ ਚਿਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਮਸਮਾਕੁਲੇ । ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਅੱਜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖ, ਜੋ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਤੇਨਾਹਂ ਵृਤਪੂਰ੍ਵਾऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ । ਬਲਵਾਨਸਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਚੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਯਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਅਪृਚ੍ਛਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਮਾਤਰਂ ਸਚਿਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਯਥਾਰੁਚਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਭ ਦੀ ਰਾਏ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਜਿਧਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰੇ, ਉਧਰ ਚਲੀ ਜਾ।'
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਥ ਸਾ ਤੇਨ ਗਤਾ ਸ਼ਾਲ੍ਵਨਿਕੇਤਨਮ੍ । ਉਵਾਚ ਤਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਰਾਜਾਨਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਉਹ ਕੁੜੀ ਸ਼ਾਲਵ ਦੇ ਘਰ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਤ੍ਵਨ੍ਮਨਸ੍ਕੇਤਿ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਆਗਤਾਸ੍ਮਿ ਮਹਾਰਾਜ ਗृਹਾਣਾਦ੍ਯ ਕਰਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੁਟਕੇ ਤੇਰੇ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਹਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹਾਂ। ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਆ ਗਈ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲੈ।
ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਤਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਭਵਾਮਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਚਿਨ੍ਤਿਤੋऽਸਿ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵ ਉਵਾਚ ਗृਹੀਤਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮਮ । ਰਥੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਤੇਨ ਨ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯੇ ਕਰਂ ਤਵ
ਸ਼ਾਲਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜਾਂਗਾ।
ਪਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾਂ ਚ ਕਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ । ਅਤੋऽਹਂ ਨ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਮਾਤृਵਤ੍
ਜੋ ਕੁੜੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਿਆਹਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਿਆਹਾਂਗਾ।
ਰੁਦਤੀ ਵਿਲਪਨ੍ਤੀ ਸਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਪੁਨਰ੍ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਰੁਦਤੀ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਰੋਦੀ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਗृਹਾਣ ਮਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋऽਸਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਸ਼ਾਲਵ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਆਹਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਆਪ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਾਂ ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਪਿਤਰਂ ਸ੍ਵਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਵ੍ਰਜ ਸ਼ੀਘ੍ਨਂ ਨਿਰਾਕੁਲਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਹ ਲਵਾਂ? ਤੂੰ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਜਗਾਮ ਵਨਮੇਵ ਹਿ । ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਜਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਰਮਪਾਵਨੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਥੇ ਇਕੱਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਚਾਤਿਰੂਪਾਢ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵਤੁਃ । ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ ਚ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀਆਂ: ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੋ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀਆਂ ਸਨ।
ਰਾਜਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੋऽਸੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਮਹਾਬਲਃ । ਰੇਮੇ ਨਾਨਾਵਿਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਚੋਪਵਨੇ ਤਥਾ
ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਕ੍ਰੀਡਾ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪਾਸੌ ਮਰਣਂ ਭੂਯੋ ਗृਹੀਤੋ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੌਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਨ ਭਾਵਣੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਰਾਜ ਰੋਗ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ।
ਮृਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇऽਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਜਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤਦਾ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਭੀष੍ਮਮਾਹ ਤਦੈਕਾਨ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਚਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਸੁਤ
ਇੱਕੱਲੇ ਵਿਚ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲੈ।'
ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਵਂਸ਼ਞ੍ਚ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਯ । ਯਥਾ ਨ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਯਯਾਤੇਰ੍ਵਂਸ਼ ਇਤ੍ਯੁਤ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮਾਤਃ ਪਿਤ੍ਰਰ੍ਥੇ ਯਾ ਮਯਾ ਕृਤਾ । ਨਾਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਚਾਹਂ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਹ ਕਸਮ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਉ ਲਈ ਖਾਧੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਨਾ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਦਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਾ ਜਾਤਾ ਕਥਂ ਵਂਸ਼ੋ ਭਵੇਦਿਤਿ । ਨਾਲਸਾਦ੍ਧਿ ਸੁਖਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਹ੍ਯਰਾਜਕੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੇਗਾ। ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਭਾਮਿਨਿ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਂ ਚੋਪਪਾਦਯ
ਗਾਂਗੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਲਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।'
ਕੁਲੀਨਂ ਦ੍ਵਿਜਮਾਹੂਯ ਵਧ੍ਵਾ ਸਹ ਨਿਯੋਜਯ । ਨਾਤ੍ਰ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਵੇਦੇऽਪਿ ਕੁਲਰਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧੌ ਕਿਲ
'ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹਨੂੰ ਵਧੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇ। ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਇਹ ਕੰਮ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੈ।'
ਪੌਤ੍ਰਂ ਚੈਵਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ । ਅਹਂ ਚ ਪਾਲਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮੇਵ ਹਿ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੌਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਦੇਈਂ, ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ ਵਾਲੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਨੀਨਂ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ । ਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮਕਲ੍ਮषਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਨੀਨਾ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਵਿਅਾਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਮृਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸ ਆਜਗਾਮ ਸ ਤਾਪਸਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਮਾਤ੍ਰੇऽਥ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮਾਂ ਨੇ ਵਿਅਾਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤਪਸੀ ਆ ਗਿਆ। ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮুনি ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।