ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੇਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪृਥੁਰੇਵ ਚ
ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਥੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵਾਸ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਤਪਸਾਂ ਫਲਮੇਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਤਪਾਂ ਦਾ ਫਲ—
ਪਾਠੇ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਂ ਭੁਵਸ੍ਤਥਾ । ਫਲਭੂਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਵਨਮ੍
ਚਾਰਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਚੇਤਿਹਾਸੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਨਿਰੂਪਿਤਂ ਸਾਰਭੂਤਂ ਦੇਵੀਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਸਾਰ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਨਂ ਚ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਮਰਣਂ ਚੈਵ ਵਨ੍ਦਨਂ ਜਪਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਧਿਆਨ, ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣ ਗਾਉਣਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ, ਵੰਦਨਾ ਤੇ ਜਪ—
ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਮਤਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਮਿਦਂ ਸਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਦਾ ਰੋਜ਼ ਭੋਗ ਲੈਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਜ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍ । ਗृਹਾਣ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਵਤ੍ਸੇ ਸੁਖਂ ਵਸ ਚ ਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਨਿਰਗੁਣ, ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਲਾਲ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।
ਅਯਂ ਤੇ ਕਥਿਤਃ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋ ਮਙ੍ਗਲੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਃ ਸਰ੍ਵਮਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਃ ਪਰਃ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਮਾष੍ਟਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਤੇਰੁਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਮਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਸਪੁਲਕਾ ਯਮਂ ਪੁਨਰੁਵਾਚ ਸਾ
ਯਮਾਟਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯਮ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੁੜ ਯਮ ਨੂੰ ਬੋਲੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਤੇਰੁਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਧਰ੍ਮ ਸਕਲੋਦ੍ਧਾਰਕਾਰਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਵਕ੍ਤॄਣਾਂ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਹਰਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਧਰਮ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਯੋਗਾਨਾਂ ਚੈਵ ਵੇਦਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਸੇਵਨਂ ਵਿਭੋ
ਦਾਨਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜ ਹੈ; ਯੋਗ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸੇਵਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਤ੍ਵਮੇਵ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਵਕਸ੍ਯੈਵ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਮੁਕਤੀ, ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਭਜਾਮਿ ਕੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂਵਰ । ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨॄਣਾਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਸ਼ੁਭਵਿਪਾਕਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਾ
ਅਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤਵੇਨ ਚ । ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਤਪਸਾ ਧਰ੍ਮਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰੇ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਧਰ੍ਮਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਮਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਯਨ੍ਨਾਮ ਸ਼ਮਨਮਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਯੇਨਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜੀਵਿਨਾਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਮਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਨੁਰੂਪਂ ਕਾਲੇਨ ਤਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਦਣ੍ਡਂ ਦਣ੍ਡਾਯ ਪਾਪਿਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਹੇਤਵੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਹਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਦੰਡ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਦਣ੍ਡਧਰਂ ਯਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਜੀਵਿਨਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਕਲਯਤ੍ਯੇਵ ਯਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੰਡਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤਂ ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਯਃ ਸਂਯਮੀ ਸਞ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਠੱਲਣਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜੀਵਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਫਲਦਸ੍ਤਂ ਯਮਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਯਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿਤਰ ਹੈ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਦੋ ਯਸ੍ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਤ੍ਰਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਯਜ੍ਜਨ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂऽਸ਼ੇਨ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਿਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਮੀਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਯਮਂ ਮੁਨੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਯਮਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਜਨਂ ਕਰ੍ਮਪਾਕਮੁਵਾਚ ਹ । ਇਦਂ ਯਮਾष੍ਟਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਯਮਾਠਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਯਮਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਮਹਾਪਾਪੀ ਯਦਿ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਮਃ ਕਰੋਤਿ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕਾਯਵ੍ਯੂਹੇਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
—ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਇਹ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੇ, ਯਮ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਧ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵੀਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਨਵਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਯਮਾष੍ਟਕਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੇਕਤ੍ਰਿਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀਮਦ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਸਕੰਧ ਵਿੱਚ, 'ਯਮਾਠਕ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਕੁਣ੍ਡਸਂਖ੍ਯਾਨਿਰੂਪਣਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮਾਯਾਬੀਜਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਕਰ੍ਮਾਸ਼ੁਭਵਿਪਾਕਂ ਚ ਤਾਮੁਵਾਚ ਰਵੇਃ ਸੁਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ: ਕੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਨਿਰਣੈ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਇਆ ਦਾ ਬੀਜ, ਮਹਾ ਮੰਤਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਾਨ੍ਨ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਕਰ੍ਮਾਸ਼ੁਭਵਿਪਾਕਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣੋ।
ਨਾਨਾਪੁਰਾਣਭੇਦੇਨ ਨਾਮਭੇਦੇਨ ਭਾਮਿਨਿ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਯਾਤਿ ਜੀਵਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਾਨ੍ਨ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ । ਕੁਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਨਰਃ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਪਰ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।