ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਮਾਨੁषੀ ਜਾਤਿਃ ਸਰ੍ਵਜਾਤਿषੁ ਭਾਰਤੇ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਭ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰੀਯਾਨ੍ ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ । ਨਿष੍ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸਤਿ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ।
ਸਕਾਮਾਜ੍ਜ ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਭਕ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਭੋਗੀ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਸ ਯਾਤਿ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪਦਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਨਿਰਾਮਯਮ੍ । ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਨਿष੍ਕਾਮਿਨਾਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਐਸਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਰਹਿਤਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਾਮਿਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ । ਭਾਰਤਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਿਰਮਲ ਭਗਤੀ ਜਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸੁ । ਨ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਨਿਰਮਲ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ, ਸੂਰਜਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਮਣਿਦਵੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਰਤਾ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੈਵਾਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣਪਾਃ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨ੍ਯਦੇਵੇਜ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਤੇ ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਬਲਾਦਹੋ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਸੇਵਨਾਃ ਸਦਾ । ਭ੍ਰष੍ਟਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਦਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਖਰਾਬ ਹੈ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯੈਵ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਭੋਗਿਨਃ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਭਾਰਤੇ ਨ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਉਹ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਯ ਚ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਦਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਵਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਥੇ ਤਦ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ।
ਸਾਲਙ੍ਕृਤਾਯਾ ਦਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸਕਾਮਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਲ੍ਲੋਕਂ ਨ ਨਿष੍ਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਸਾਧਵਃ
ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨੇਕ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਫਲਸਙ੍ਘਾਤਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਗਵ੍ਯਂ ਚ ਰਜਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਪਿਃ ਫਲਂ ਜਲਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜਾ, ਘੀ, ਫਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ।
ਯੇ ਦਦਤ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਵਸਨ੍ਤਿ ਤੇ ਚ ਤਲ੍ਲੋਕੇ ਯਾਵਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਥੇ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਚਿਰਾਤ੍ਸੁਚਿਰਂ ਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇਨ ਤੇ ਜਨਾਃ । ਯੇ ਦਦਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਤਿ
ਉਹ ਲੋਕ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਤਾਮਾ ਆਦਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਚ ਸ਼ੁਚਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ । ਵਸਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਲੋਕੇ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ; ਉਹ ਉਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪੁਲੇ ਸੁਚਿਰਂ ਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚ ਨਿਰਾਮਯਾਃ । ਦਦਾਤਿ ਭੂਮਿਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਧਨਾਨਿ ਵਿਪੁਲਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਨਾ ਰੋਗ ਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਵਸਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮਨੋਹਰ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪੁਲੇ ਵਿਪੁਲਂ ਵਾਸਂ ਕਰੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਮੁਨੇ । ਗृਹਂ ਦਦਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯੇ ਜਨਾ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਸੁਖਦਾਯਕਮ੍ । ਗृਹਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਘਰ ਦੀ ਧੂੜ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪੁਲੇ ਵਿਪੁਲਂ ਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਸਤਿ । ਯਸ੍ਮੈ ਯਸ੍ਮੈ ਚ ਦੇਵਾਯ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਗृਹਂ ਨਰਃ
ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਘਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।