ਰਮਮਾਣੌ ਤੁ ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਿਰਿਸ਼ੌ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਮੁਨਯੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਨਿਲਯਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਗਿਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਞ੍ਛਿਵੋऽਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ । ਅਦ੍ਯਾਰਭ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਪੁਮਾਨ੍ ਯੋषਿਦ੍ਭਵੇਦਿਤਿ
ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਇਥੇ ਆਇਆ, ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਤ ਆਰਭ੍ਯ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪੁਰੁषਾ ਵਰ੍ਜਯਂਤਿ ਹਿ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਬਭੂਵ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਮਰਦ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦ ਸੁਦਯੁਮਨ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੂਤਾਨੁਗਾਨਸ਼੍ਵਂ ਵਡਵਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ । ਅਥ ਸਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਯੋषਾ ਵਿਚਚਾਰ ਵਨੇ ਵਨੇ
ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਘੋੜੀਆਂ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਔਰਤਾਂ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਏਕਦਾ ਸਾ ਜਗਾਮਾਥ ਬੁਧਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਬੁੱਧ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸਦਾ ਹਰ ਅੰਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ—
ਬਿਂਬੋष੍ਠੀਂ ਕੁਨ੍ਦਦਸ਼ਨਾਂ ਸੁਮੁਖੀਮੁਤ੍ਪਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ । ਅਨਙ੍ਗਸ਼ਰਵਿਦ੍ਧਾਂਗਸ਼੍ਚਕਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ, ਦੰਦ ਚੰਬੇਲੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ, ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ।
ਸਾਪਿ ਤਂ ਚਕਮੇ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸੋਮਨਂਦਨਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇऽਵਾਤ੍ਸੀਦ੍ਰਮਮਾਣਾ ਬੁਧੇਨ ਸਾ
ਉਸਨੇ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਭੰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਪੁਰੂਰਵਸਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਸਂਭਵਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੋਖੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜੰਮਿਆ।
ਅਥ ਵਰ੍षੇषੁ ਯਾਤੇषੁ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਾ ਬੁਧਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਦੁਃਖਿਤਾ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਹ
ਕਈ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਗੁਰੋਰਥਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮ੍ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮਭੀਪ੍ਸਤੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮਰਦ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ਜ੍ਞਾਤਵृਤ੍ਤਾਂਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕੈਲਾਸਪਰ੍ਵਤਮ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ। ਨਮੋ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ । ਗਿਰਿਜਾਰ੍ਦ੍ਧਾਙ੍ਗਦੇਹਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਚਂਦ੍ਰਮੌਲਯੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ; ਜੋ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਅੱਧ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਸਤਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਮृਡਾਯ ਸੁਖਦਾਤ੍ਰੇ ਤੇ ਨਮਃ ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨੇ । ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ
ਹੇ ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਰੂਪਾਯ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਭਯਹਾਰਿਣੇ । ਨਮੋ ਵृषਭਵਾਹਾਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਛ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੀਸ਼ਰੂਪਾਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਲਯੇषੁ ਚ । ਨਮੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਵਰਦਾਯ ਪੁਰਾਰਯੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਈਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਲੈਣ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਰੂਪਾਯ ਯਜਤਾਂ ਫਲਦਾਤ੍ਰੇ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਗਂਗਾਧਰਾਯ ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਸ਼ਿਖਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ । ਵृषਾਰੂਢੋऽਮ੍ਬਿਕੋਪੇਤਃ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਛ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਰਜਤਾਚਲਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ। ਪ੍ਰਣਤਂ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਝੁਕਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ। ਵਰਂ ਵਰਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੇਲਾ ਪੁਁਸ੍ਤ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਯਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ! ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਪੁੱਰਸ਼ਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਾਸਂ ਪੁਮਾਨ੍ਸ ਭਵਿਤਾ ਮਾਸਂ ਨਾਰੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਰਹੇਂਗਾ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੂੰ ਔਰਤ ਬਣੇਂਗਾ।'
ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ । ਵਰਦਾਨੋਨ੍ਮੁਖੀਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਗਦੰਬਿਕਾ, ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਕੋਟਿਚਂਦ੍ਰਕਲਾਕਾਨ੍ਤਿਂ ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਂ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯ ਚ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਤਮਿਲਾਯਾਃ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਕੋਟੀਆਂ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਲਾ ਦੀ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਜਯ ਦੇਵਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਿ । ਜਯ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਰਾਧ੍ਯੇ ਜਯਾਨਂਤਗੁਣਾਲਯੇ
ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ! ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ! ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲੇ । ਜਯ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁ:ਖਹਂਤ੍ਰਿ ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਿਨਿ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ! ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਦੁರ್ಗਾ! ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੰਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ!
ਭਕ੍ਤਿਗਮ੍ਯੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ । ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੋਤ੍ਤਾਰਪੋਤੀਭੂਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਂ! ਤੇਰੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਨਾਅਵ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋऽਪਿ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਬੁਜਸੇਵਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਲਯਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਲੈਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯਿਨਿ । ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਦੇਵਿ ਕੇਵਲਂ ਪ੍ਰਣਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਚਾਰ ਪਦਾਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲੀ! ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਂ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਰਾ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠਮੁਨਿਨਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਭੂਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦੁರ್ಗਾ ਨਾਰਾਇਣੀ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਤਦੋਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਰੀ ਮੁਨਿਮ੍ । ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਦਰ੍ਚਨਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜੋ ਨਿਵਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਦਯੁਮਨ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।'
ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂਕਰਮ੍ । ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਂ ਨਾਮ ਨਵਾਹੋਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਸੁਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਵੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਹੈ, ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ!'