ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਨਸਿਕਂ ਤਵ । ਜੀਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਂਸਾਧਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ । ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਜਨਾਃ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਦਯਃ । ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਜਨਕਾ ਨ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਿਨਃ ਸਤਿ
ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਜੀਵਿਨਃ ਕਰ੍ਮ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਚ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੀਵ ਸਭ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਹਰ ਥਾਂ—ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਜੀਵਿਨਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਜੀਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਭੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਦਿਕਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਚਾਸ਼ੁਭੇਨੈਵ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇषੁ ਚ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੂਲਨੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਚੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾ ਸਤਿ । ਨਿਰ੍ਵਾਣਰੂਪਾ ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਿਹ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਇੱਕ ਮੁਕਤੀ ਰੂਪ ਭਗਤੀ, ਦੂਜੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ।
ਰੋਗੀ ਕੁਕਰ੍ਮਣਾ ਜੀਵਸ਼੍ਚਾਰੋਗੀ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾ । ਦੀਰ੍ਘਜੀਵੀ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਃ ਸੁਖੀ ਦੁਃਖੀ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵ ਰੋਗੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਿਹਤਮੰਦ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ, ਸੁਖੀ ਜਾਂ ਦੁਖੀ — ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਧਾਦਯਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇਨ ਚ । ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਕृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਅੰਗਹੀਣ ਲੋਕ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸ੍ਮृਤਿष੍ਵਪਿ
ਦੇਵੀ, ਆਮ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ, ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਮਾਨੁषੀ ਜਾਤਿਃ ਸਰ੍ਵਜਾਤਿषੁ ਭਾਰਤੇ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਭ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰੀਯਾਨ੍ ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ । ਨਿष੍ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸਤਿ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ।
ਸਕਾਮਾਜ੍ਜ ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਭਕ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਭੋਗੀ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਸ ਯਾਤਿ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪਦਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਨਿਰਾਮਯਮ੍ । ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਨਿष੍ਕਾਮਿਨਾਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਐਸਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਰਹਿਤਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਾਮਿਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ । ਭਾਰਤਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਿਰਮਲ ਭਗਤੀ ਜਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸੁ । ਨ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਨਿਰਮਲ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ, ਸੂਰਜਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਮਣਿਦਵੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਰਤਾ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੈਵਾਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣਪਾਃ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨ੍ਯਦੇਵੇਜ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਤੇ ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰੇਰ੍ਲੋਕਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਬਲਾਦਹੋ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਸੇਵਨਾਃ ਸਦਾ । ਭ੍ਰष੍ਟਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਦਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਖਰਾਬ ਹੈ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯੈਵ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਭੋਗਿਨਃ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਭਾਰਤੇ ਨ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਉਹ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਯ ਚ
ਚਾਰਾਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਦਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਵਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਥੇ ਤਦ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ।