ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਵਰਦਾਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਲਾ ਸਤੀ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪੁਰਾ ਭੂਭृਤਾ ਚ ਤਪਸਾ ਤਤ੍ਸਮਾ ਸੁਤੇ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਹੀ ਇਕ ਭਾਗ ਹੋ, ਸਤਵਾਨੀ; ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ।
ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇਃ ਕ੍ਰੋਡੇ ਭਵਾਨੀ ਚ ਭਵੋਰਸਿ । ਯਥਾਦਿਤਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪੇ ਚ ਯਥਾਹਲ੍ਯਾ ਚ ਗੌਤਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਭਵਾਨੀ ਭਵ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਹਲਿਆ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ,
ਯਥਾ ਸ਼ਚੀ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਰੋਹਿਣੀ । ਯਥਾ ਰਤਿਃ ਕਾਮਦੇਵੇ ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੋਹਿਣੀ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਤੀ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ,
ਯਥਾ ਸ੍ਵਧਾ ਚ ਪਿਤृषੁ ਯਥਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਵਰੁਣਾਨੀ ਚ ਵਰੁਣੇ ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਵਧਾ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਧਿਆ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰੁਣਾਨੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਹੈ,
ਯਥਾ ਵਰਾਹੇ ਪृਥਿਵੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਵਰਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਸੇਨਾ ਕਾਰਤਿਕੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੌਭਾਗਿਆ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਸਤਯਵਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਅਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋऽਪ੍ਯਪਰਂ ਚ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਦਦਾਮਿ ਸਕਲੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇਹ ਵਰਦਾਨ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ; ਸੁਣੋ, ਮਹਾਂਭਾਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਰਦਾਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਵਤ ਔਰਸਾਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਮਮ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਰਮੇਤਨ੍ਮਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤਯਵਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਮਹਾਂਭਾਗੇ, ਇਹੀ ਵਰਦਾਨ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਮਤ੍ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਕਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ । ਰਾਜ੍ਯਲਾਭੋ ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਵਰਮੇਤਨ੍ਮਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਦੀ ਅੱਖੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇ; ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ—ਇਹੀ ਵਰਦਾਨ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ । ਸਮਤੀਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षੇ ਦੇਹੀਦਂ ਮੇ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਤਯਵਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ; ਲੱਖ ਸਾਲ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ।
ਜੀਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਿਸ੍ਤਾਰਬੀਜਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬੀਜ ਵੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਜਗਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦੇ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਨਸਿਕਂ ਤਵ । ਜੀਵਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਂਸਾਧਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ । ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਜਨਾਃ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਦਯਃ । ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਜਨਕਾ ਨ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਿਨਃ ਸਤਿ
ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਜੀਵਿਨਃ ਕਰ੍ਮ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਚ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੀਵ ਸਭ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਹਰ ਥਾਂ—ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਜੀਵਿਨਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਜੀਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਭੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਦਿਕਮੇਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਚਾਸ਼ੁਭੇਨੈਵ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇषੁ ਚ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੂਲਨੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਚੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾ ਸਤਿ । ਨਿਰ੍ਵਾਣਰੂਪਾ ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਿਹ
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਇੱਕ ਮੁਕਤੀ ਰੂਪ ਭਗਤੀ, ਦੂਜੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ।
ਰੋਗੀ ਕੁਕਰ੍ਮਣਾ ਜੀਵਸ਼੍ਚਾਰੋਗੀ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾ । ਦੀਰ੍ਘਜੀਵੀ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਃ ਸੁਖੀ ਦੁਃਖੀ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵ ਰੋਗੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਿਹਤਮੰਦ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ, ਸੁਖੀ ਜਾਂ ਦੁਖੀ — ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਧਾਦਯਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇਨ ਚ । ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਕृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਅੰਗਹੀਣ ਲੋਕ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਆਦਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸ੍ਮृਤਿष੍ਵਪਿ
ਦੇਵੀ, ਆਮ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ, ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਮਾਨੁषੀ ਜਾਤਿਃ ਸਰ੍ਵਜਾਤਿषੁ ਭਾਰਤੇ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਭ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰੀਯਾਨ੍ ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ । ਨਿष੍ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸਤਿ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ।
ਸਕਾਮਾਜ੍ਜ ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਭਕ੍ਤ ਏਵ ਚ । ਕਰ੍ਮਭੋਗੀ ਸਕਾਮਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮੋ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੀ ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਸ ਯਾਤਿ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪਦਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਨਿਰਾਮਯਮ੍ । ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਨਿष੍ਕਾਮਿਨਾਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਐਸਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਰਹਿਤਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਕृष੍ਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਿਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕਾਮਿਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ । ਭਾਰਤਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਿਰਮਲ ਭਗਤੀ ਜਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸੁ । ਨ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਨਿਰਮਲ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ । ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।