ਤੁष੍ਟਿਦਂ ਪੁष੍ਟਿਦਂ ਚੈਵ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ । ਸੁਸ਼ੀਤਲਂ ਵਾਰਿ ਸ਼ੀਤਂ ਪਿਪਾਸਾਨਾਸ਼ਕਾਰਣਮ੍
ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ, ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਪਿਆਸ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਤਾਂ ਜੀਵਨਰੂਪਂ ਚ ਜੀਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦੇਹਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸਭਾਸ਼ੋਭਾਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ ਭੋਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸਭਾ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਜਂ ਚ ਕृਮਿਜਂ ਵਸਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਕਾਞ੍ਚਨਾਦਿਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼੍ਰੀਕਰਂ ਸ਼੍ਰੀਯੁਤਂ ਸਦਾ
ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਕਪੜਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰੀ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਸੁਖਦਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਨਾਨਾਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੁਖਦਾਇਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਤਨ-ਜੜਿਤ ਗਹਿਣਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ।
ਫਲਸ੍ਵਰੂਪਂ ਫਲਦਂ ਫਲਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਫਲ ਦਾ ਰੂਪ, ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਫਲ ਆਪ ਹੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਬੂਲ ਕਰ। ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ।
ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਬਹੁਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰੀਤਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਂ ਚ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਭਾਲਸ਼ੋਭਾਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸੁਗੰਧੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸੁਗੰਧ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਬੂਲ ਕਰ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਿੰਦੂਰ ਵੀ, ਜੋ ਮੱਥੇ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਸੂਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਗਹਣਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗੰਢਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁੱਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਹ ਸਿੰਦੂਰ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮੂਲੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯਜਨ ਸੁੱਤ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵ੍ਰਤੀ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਵਿਭਕਤੀ ਤੱਕ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਾਯਾਕਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦੁਃ । ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਕਾਮਾ ਦਾ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਜੀਵਨਰੂਪਂ ਚ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ । ਕृष੍ਣੇਨ ਦਤ੍ਤਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਗੋਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪੁਰਾ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ। ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਨਾਯਾਤਿ ਸਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਚ ਨਾਰਦ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਸਾ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚਕਮੇ ਪਤਿਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਵ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪੇ ਤ੍ਵਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਿਣਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ।'
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਰੂਪੇ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪੇ ਪਰਮੇ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਜਾਤਿਰੂਪੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਨਿਤ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਿਯੇ ਦੇਵਿ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਹੇ ਸਦੀਵੀ, ਸਦੀਵ ਪਿਆਰੀ ਮਾਂ, ਸਦੀਵੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਰੂਪੇ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪੇ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਰੇ ਪਰਾਤ੍ਪਰੇ
ਤੂੰ ਸਭ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ।
ਸੁਖਦੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਵਿਪ੍ਰਪਾਪੇਧ੍ਮਦਾਹਾਯ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੇ
ਹੇ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਜਲਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਹ੍ਮਤੇਜਃਪ੍ਰਦੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਹੇ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਮਨੁੱਖ ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸਦਿ
ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਉਹ ਪਾਪ ਸੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਸਾ । ਅਨੇਨ ਸ੍ਤਵਰਾਜੇਨ ਸਂਸ੍ਤੂਯਾਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ ਮਨੋਗਤਮ੍ । ਸ੍ਤਵਰਾਜਮਿਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ । ਪਾਠੇ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਚ ਤਤ੍
ਉਸਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਮਨ ਚਾਹਿਆ ਵਰ ਪਾਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਯਮਸਾਵਿਤ੍ਰੀਸਂਵਾਦਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਵ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾਨੇਨ ਸੋऽਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਤਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਸਾ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸਤੀ । ਯਥਾ ਮਾਤਾ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤੀ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਿषਾ
ਉਹ ਮਾਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਐਵੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਵ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਚਾਹ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜੋ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਸਾਧ੍ਵੀ ਕਨ੍ਯਾਭਿਲਾषਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਤਵ ਕਾਮਿਨੀ । ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਹ । ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾऽऽਦੌ ਬਭੂਵ ਹ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਉਥੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਆਰਾਧਨਾਚ੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਕਮਲਾ ਪਰਾ । ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਤਿ ਚ ਤਨ੍ਨਾਮ ਚਕਾਰਾਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਰਾਜਾ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾ ਬਭੂਵ ਚ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਲਾ ਯਥਾ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਧੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੌਦਵੀ ਦਾ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾ ਵਰਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ । ਸਤ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਂ ਨਾਨਾਗੁਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਦਿਉਮਤਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।