ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਚ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਾਮਾਕृष੍ਯ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗਙ੍ਗਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਚ ਤਾਂ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਨਾਰਦ । ਗृਹਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵਿਨਯੇਨ ਸਤੀਂ ਤਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤુલਸੀ ਨੂੰ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਏ।
ਵृਨ੍ਦਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਪੂਜਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ । ਪੁष੍ਪਸਾਰਾ ਨਨ੍ਦਨੀ ਚ ਤੁਲਸੀ ਕृष੍ਣਜੀਵਨੀ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਪੂਜਿਤ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਨੰਦਨ ਦੀ ਰੌਣਕ, ਤੁਲਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜਿੰਦ।
ਏਤਨ੍ਨਾਮਾष੍ਟਕਞ੍ਚੈਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਅੱਠ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤુલਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਜਨ੍ਮ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਾ ਚ ਵਿਹਿਤਾ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਵਿष੍ਣੁਵੇ । ਗਵਾਮਯੁਤਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਬਨ੍ਧੁਹੀਨੋ ਲਭੇਦ੍ ਬਨ੍ਧੂਨ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ।
ਰੋਗੀ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਭਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਤਕੀ
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ृਣੁ । ਤ੍ਵਮੇਵ ਵੇਦੇ ਜਾਨਾਸਿ ਕਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਣ੍ਵ ਸ਼ਾਖਾ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਵਾਹਨਂ ਵਿਨਾ । ਤਾਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚੋਪਚਾਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਆਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਪੁष੍ਪਸਾਰਾਂ ਚ ਸਤੀਂ ਪੂਤਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਕृਤਪਾਪੇਧ੍ਮਦਾਹਾਯ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਾਮ੍
ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੇषੁ ਤੁਲਨਾ ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਪਵਿਤ੍ਰਰੂਪਾ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤੁਲਸੀ ਸਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹੈ ਤੁਲਸੀ।
ਸ਼ਿਰੋਧਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਪ੍ਸਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਂ ਚ ਭਜੇ ਤਾਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਦਾਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਰਿ-ਭਗਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਉਕ੍ਤਂ ਤੁਲਸ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪੂਜਾਵਿਧਿਕਥਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਤੁਲਸ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚਾਤਿਸੁਧੋਪਮਮ੍ । ਤਤਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਕਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੁਣੀ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਸਮਝਾ।
ਪੁਰਾ ਕੇਨ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ ਪ੍ਰਸੂਃ । ਕੇਨ ਵਾ ਪੂਜਿਤਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕੈਸ਼੍ਚ ਵਾ ਪਰੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨੀ ਗਈ? ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸ-ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੂਜਿਤਾ ਮੁਨੇ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਵੇਦਗਣੈਸ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਦੁषਾਂ ਗਣੈਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਚਾਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਭੂਪਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤੇ । ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰੋ ਵਰਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੋ ਵਾ ਸੋऽਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕੇਨ ਵਾ ਤੇਨ ਪੂਜਿਤਾ । ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕੈਸ਼੍ਚ ਵਾ ਪਰੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ? ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸ-ਕਿਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ?
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮਦ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜੋ ਬਭੂਵਾਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਮੁਨੇ । ਵੈਰਿਣਾਂ ਬਲਹਰ੍ਤਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਨਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਦਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾਉਂਦਾ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਆਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹਿषੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ । ਮਾਲਤੀਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗਦਾਭृਤਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਲਤੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਦਾ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ।
ਸਾ ਚ ਰਾਜ੍ਞੀ ਚ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ । ਚਕਾਰਾਰਾਧਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਰਾਣੀ ਬਾਂਝ ਸੀ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਦ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਸ਼ਂ ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਿषੀ ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਮ੍ । ਗृਹਂ ਜਗਾਮ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।
ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੁਃਖਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਨਯੇਨ ਵੈ । ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤਪਸੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਾਮ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤਦਾ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਾ ਕੇ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍ । ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਚ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਆਮ ਕਰਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਕਾਸ਼ਵਾਣੀਂ ਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਜਪਂ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਨਾਰਦ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਦੇਹ ਰਹਿਤ ਸੀ: 'ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਦਾ ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਆਜਗਾਮ ਪਰਾਸ਼ਰਃ । ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਤਤਸ੍ਤਂ ਚ ਮੁਨਿਰ੍ਨृਪਮੁਵਾਚ ਚ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਸਕृਜ੍ਜਪਸ਼੍ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਾਪਂ ਦਿਨਭਵਂ ਹਰੇਤ੍ । ਦਸ਼ਵਾਰਂ ਜਪੇਨੈਵ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਂ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਦਾ ਇਕ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਨ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਵਾਰਂ ਜਪਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਪਂ ਮਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਹਰੇਤ੍ । ਸਹਸ੍ਰਧਾ ਜਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲ੍ਮषਂ ਵਤ੍ਸਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਸੌ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀ ਮੈਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।