ਗਵਾਮਯੁਤਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤਤ੍ਫਲਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸਤਿ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਤੋਯਂ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਤੋਯਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਲਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਦੇਹੇ ਚ ਮਾਨਵਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜਾਂ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਨਿਰ੍ਮਾਣਮਾਲਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਪਦੇ ਪਦੇऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਦਮ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਨਿਸਚਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਯੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਸ ਯਾਤਿ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਕਾਲਸੂਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਮਿਥ੍ਯਾਸ਼ਪਥਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਯੋऽਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਚ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਝੂਠੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਤੋਯਕਣਿਕਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍ । ਰਤ੍ਨਯਾਨਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੁਲਸੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਮਮਾਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮੇ । ਤੈਲਾਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਨਿਸ਼ਿ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਃ
ਪੂਰਨਮਾਂ, ਅਮਾਵਸ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਵੇਲੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਰਾਤ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ—
ਅਸ਼ੌਚੇऽਸ਼ੁਚਿਕਾਲੇ ਯੇ ਰਾਤ੍ਰਿਵਾਸੋऽਨ੍ਵਿਤਾ ਨਰਾਃ । ਤੁਲਸੀਂ ਯੇ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਹਰੇਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਸਤਿ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵ੍ਰਤੇ ਚ ਦਾਨੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨੇ
ਜੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭੂਗਤਂ ਤੋਯਪਤਿਤਂ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਤਿ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਨ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਕੰਮ ਲਈ ਧੋਣ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਯਾ ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਨਿਰਾਮਯੇ । ਕृष੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮਰ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇਗੀ।
ਨਦ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਯਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾ । ਲਵਣੋਦਸ੍ਯ ਸਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਦਂਸ਼ਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੂਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਰਮਾਸਮਾ ਚ ਰਾਮਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਰੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗੀ; ਤੂੰ ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਰਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਹਂ ਚ ਸ਼ੈਲਰੂਪੇਣ ਗਣ੍ਡਕੀਤੀਰਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤੇ ਤਵ ਸ਼ਾਪਤਃ
ਤੇ ਮੈਂ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਵਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੀਟਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਾਵਰਾਯੁਧੈਃ । ਤਚ੍ਛਿਲਾਕੁਹਰੇ ਚਕ੍ਰਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਦੀਯਕਮ੍
ਉਥੇ, ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀੜੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣਗੇ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰਂ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਨਵੀਨਨੀਰਦਾਕਾਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਾਭਿਧਮ੍
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਚੱਕਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ, ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰਂ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਨਵੀਨਨੀਰਦੋਪਮਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਰਹਿਤੋ ਵਨਮਾਲਯਾ
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਚੱਕਰ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਜਨਾਰਦਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਵਾਰਦ੍ਵਯੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਗੋष੍ਪਦੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਰਘੁਨਾਥਾਭਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰਹਿਤਂ ਵਨਮਾਲਯਾ
ਦੋ ਦਰਵਾਜੇ, ਚਾਰ ਚੱਕਰ, ਗੋ-ਛਾਪ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਇਹ ਰਘੁਨਾਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਅਤਿਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਚ ਨਵੀਨਜਲਦਪ੍ਰਭਮ੍ । ਤਦ੍ਵਾਮਨਾਭਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰਹਿਤਂ ਵਨਮਾਲਯਾ
ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਦੋ ਚੱਕਰ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਇਹ ਵਾਮਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਅਤਿਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਚ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਰੂਪਂ ਸ਼੍ਰੀਪ੍ਰਦਂ ਗृਹਿਣਾ ਸਦਾ
ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਦੋ ਚੱਕਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦਾ ਰੂਪ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥੂਲਂ ਚ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਂ ਰਹਿਤਂ ਵਨਮਾਲਯਾ । ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਸ੍ਫੁਟਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਦਾਮੋਦਰਾਭਿਧਮ੍
ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ, ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੋ ਬਹੁਤ ਸਪਸ਼ਟ ਚੱਕਰ, ਇਹ ਦਾਮੋਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਬਾਣਵਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਰਣਰਾਮਾਭਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼ਰਤੂਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ, ਦੋ ਚੱਕਰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ, ਇਹ ਰਣ-ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾਲ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਸਪ੍ਤਚਕ੍ਰਞ੍ਚ ਛਤ੍ਰਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ । ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰਾਜਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ, ਸੱਤ ਚੱਕਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਇਹ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਚਕ੍ਰਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਚ ਨਵਨੀਰਦਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਾਖ੍ਯਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਚੱਕਰ, ਵੱਡਾ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਇਹ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਾਕਾਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਚ ਸਸ਼੍ਰੀਕਂ ਜਲਦਪ੍ਰਭਮ੍ । ਸਗੋष੍ਪਦਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਚੱਕਰ ਆਕਾਰ, ਦੋ ਚੱਕਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਮੇਤ, ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗੋ-ਛਾਪ ਸਮੇਤ, ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ, ਇਹ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਕਚਕ੍ਰਂ ਗੁਪ੍ਤਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਧਰਮ੍ । ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਹਯਵਕ੍ਤ੍ਰਾਭਂ ਹਯਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੁਕਿਆ ਚੱਕਰ ਗਦਾਧਰ ਹੈ, ਦੋ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਹਯਗਰੀਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਵਿਸ੍ਤृਤਾਸ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਵਿਕਟਂ ਸਤਿ । ਨਰਸਿਂਹਂ ਸੁਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵੈਰਾਗ੍ਯਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ, ਦੋ ਚੱਕਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ, ਨਰਸਿੰਹਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵੈਰਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਵਿਸ੍ਤृਤਾਸ੍ਯਂ ਚ ਵਨਮਾਲਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨृਸਿਂਹਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਗृਹਿਣਾਂ ਚ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਦੋ ਚੱਕਰ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ, ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਰਸਿੰਹਾ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।