ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸਕਟਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਕਾਮਾ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਾ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਣਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਾ ਭਰੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਦੀ ਘਟਨਾ ਪੁੱਛੀ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਅਸਂਖ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਾਰ੍ਧਮਾਜੌ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਥਂ ਬਭੂਵ ਵਿਜਯਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृਪਾਨਿਧੇ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਅਣਗਿਣਤ ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਏ। ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਹੋਈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।
ਤੁਲਸੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਕਮਲਾਪਤਿਃ । ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣ ਤਾਮੁਵਾਚਾਮृਤਂ ਵਚਃ
ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨਾਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਆਵਯੋਃ ਸਮਰਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਂ ਬਭੂਵ ਹ । ਨਾਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਕਾਮਿਨਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਚੱਲੀ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।
ਪ੍ਰੀਤਿਞ੍ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸ੍ਵਯਮਾਵਯੋਃ । ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਕਾਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਜ੍ਞਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸਾਂਝ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਕ ਦਿਤਾ ਗਿਆ।
ਮਯਾਗਤਂ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ਼ਿਵੋ ਗਤਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਃ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਈ ਲੇਟ ਗਏ।
ਰੇਮੇ ਰਮਾਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਯਾ ਸਹ ਨਾਰਦ । ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਾਦਾਕਰ੍षਣਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਇੰਨੀ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਕਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਾ । ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਮਾਯੇਸ਼ ਭੁਕ੍ਤਾਹਂ ਮਾਯਯਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੌਣ ਹੋ?' ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਦੱਸੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭੁਗਤਿਆ ਹੈ।'
ਦੂਰੀਕृਤਂ ਮਤ੍ਸਤੀਤ੍ਵਂ ਯਦਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਪਾਮਿ ਹੇ । ਤੁਲਸੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਸ਼ਾਪਭਯੇਨ ਚ
'ਮੇਰੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।' ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਹਰੀ—
ਦਧਾਰ ਲੀਲਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸੁਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਦੇਵੀ ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਅਕਲ ਲੈ ਲਈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਮ੍ । ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲੀਲਾਭਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤੋਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਨਾਰੀ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਮੋਹ-ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹ । ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਹੇ ਨਾਥ ਤੇ ਦਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾषਾਣਸਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਚ
ਫੇਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੀ। ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਨਾਥ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਦਇਆ ਨਹੀਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਛਲੇਨ ਧਰ੍ਮਭਙ੍ਗੇਨ ਮਮ ਸ੍ਵਾਮੀ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਃ । ਪਾषਾਣਹृਦਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦਯਾਹੀਨੋ ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
'ਤੁਸੀਂ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾषਾਣਰੂਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵੇ ਦੇਵ ਭਵਾਧੁਨਾ । ਯੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਸਾਧੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਧੂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਭੁਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਨਾਪਰਾਧੇਨ ਪਰਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕਥਂ ਹਤਃ । ਭृਸ਼ਂ ਰੁਰੋਦ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਵਿਲਲਾਪ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
'ਇਕ ਭਗਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?' ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੋਈ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਰੁਣਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰੁਣਾਰਸਸਾਗਰਃ । ਨਯੇਨ ਤਾਂ ਬੋਧਯਿਤੁਮੁਵਾਚ ਕਮਲਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਰੁਣਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਤਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਦਰ੍ਥੇ ਭਾਰਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਸੁਚਿਰਂ ਤਪਃ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ ਲੰਮਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਵੀ ਲੰਮਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਸੋऽਪਿ ਵਿਜਹਾਰ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਅਧੁਨਾ ਦਾਤੁਮੁਚਿਤਂ ਤਵੈਵ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
'ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣਾ ਯੋਗ ਹੈ।'
ਇਦਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਂ ਵਿਧਾਯ ਚ । ਰਾਮੇ ਰਮ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਰਮਾਸਦृਸ਼ੀ ਭਵ
'ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਮਾ ਵਾਂਗ ਰਮਣ ਕਰ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਹੋ ਜਾ।'
ਇਯਂ ਤਨੁਰ੍ਨਦੀਰੂਪਾ ਗਣ੍ਡਕੀਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਪੂਤਾ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾ ਨॄਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯੇ ਭਵਤੁ ਭਾਰਤੇ
'ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਵੇਗੀ।'
ਤਵ ਕੇਸ਼ਸਮੂਹਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤੁਲਸੀਕੇਸ਼ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਤੁਲਸੀਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
'ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪੌਦੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ।'
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਪੂਜਨੇ । ਪ੍ਰਧਾਨਰੂਪਾ ਤੁਲਸੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਰਾਨਨੇ
'ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਲਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।'
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਚ ਪਾਤਾਲੇ ਗੋਲੋਕੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਤੁਲਸੀ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਰਾ ਪੁष੍ਪੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
'ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਤੁਲਸੀ, ਤੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਗੋਲੋਕੇ ਵਿਰਜਾਤੀਰੇ ਰਾਸੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਭਾਣ੍ਡੀਰੇ ਚਮ੍ਪਕਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ
ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਂਡੀਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ—
ਮਾਧਵੀਕੇਤਕੀਕੁਨ੍ਦਮਾਲਿਕਾਮਾਲਤੀਵਨੇ । ਵਾਸਸ੍ਤੇऽਤ੍ਰੈਵ ਭਵਤੁ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਦਃ
ਮਾਧਵੀ, ਕੇਤਕੀ, ਕੁੰਦ, ਮਾਲਿਕਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸ ਸਦਾ ਰਹੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਤਰੁਮੂਲੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ । ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਮਮਾਧਿष੍ਠਾਨਮੇਵ ਚ । ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਪਤਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਤੋਯੇਨ ਯੋऽਭਿषੇਕਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੁਧਾਘਟਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਯਾ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਧਰੇਃ । ਸਾ ਚ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਦਾਨਤਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਟਕਿਆਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।