ਆਦਰ੍ਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਂ ਵਾਰਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ, ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਵੇਖਾਂਗਾ; ਉਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਪੁਰਖ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਤ੍ਮਾ ਸ ਚ ਜੀਵਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਃ ਪਰਃ । ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਯੋ ਹਿ ਤਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਉਹੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਜੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਦਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਸ ਜਯਤਿ ਜਨ੍ਮਰੋਗਭਯਂ ਜਰਾਮ੍ । ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਕृਤੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤੇਨ ਪਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕृਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਚਨਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਹਂ ਕृਤਸ਼੍ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਵਯਂ ਵਿषਯਿਣਃ ਕृਤਾਃ । ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਂ ਸਂਹਾਰੇ ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਨृਪ
ਮੈਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ ਹਾਂ। ਨਾਸ ਲਈ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਅਹਂ ਕਰੋਮਿ ਸਤਤਂ ਤਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ । ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋऽਹਂ ਚ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਾਦ੍ਯਾਤਿ ਵੈਨਤੇਯਾਦਿਵੋਰਗਾਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਪਰਃ
ਮੌਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਚ ਲਗਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ।
ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ਼੍ਚ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਾਰਦ । ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸਭਾ ਵਿਚ ਸ਼ੰਭੂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਾਰਦ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਂ ਵਿਨਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਕਥਿਤਂ ਦੇਵ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਚਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰੱਬਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।'
ਤਥਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਨ੍ਨਿਵੇਦਨਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤਿਦ੍ਰੋਹੇ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਮਧੁਨਾ ਚ ਯਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਮੇਰੀ ਅਰਜ਼। ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਬਲਿਃ । ਮਯਾ ਸਮੁਦ੍ਧृਤਂ ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਧ੍ਵਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੂਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ? ਰੱਬਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਜ਼ਮੁੱਤੀ ਮੁੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸੁਤਲਾਚ੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਨਾਲਂ ਤਤ੍ਰ ਗਦਾਧਰਃ । ਸਭ੍ਰਾਤृਕੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਥਂ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਹਿਂਸਿਤਃ
ਸੁਤਲ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਗਦਾਧਰ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਤਾਇਆ?
ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਦਯਸ਼੍ਚਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਦੇਵੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ । ਪੁਰਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਥਨੇ ਪੀਯੂषਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸੁਰੈਃ
ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ? ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਵੇਲੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕ੍ਲੇਸ਼ਭਾਜੋ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਫਲਭੋਗਿਨਃ । ਕ੍ਰੀਡਾਭਾਣ੍ਡਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮੈ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ । ਦੇਵਦਾਨਵਯੋਰ੍ਵਾਦਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਃ ਸਦਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜਿਸ ਥਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਵਾਦ ਸਦਾ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਜਯੋ ਜਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਕਾਲੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਤਦਾਵਯੋਰ੍ਵਿਰੋਧੇ ਵਾऽऽਗਮਨਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਪਰਮ੍
ਹਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 번번 ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਆਪਸੀ ਵੈਰ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਤੇ ਜਾਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਰਲੇਪ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸਮਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨੋ ਬਨ੍ਧੋਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਇਯਂ ਤੇ ਮਹਤੀ ਲਜ੍ਜਾ ਯੁਦ੍ਧੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਾਧੁਨਾ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਜਯੇ ਤਤੋऽਧਿਕਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹਾਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਾਜਯੇ । ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਜਿੱਤ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਾਰ ਵਿਚ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਯਥੋਚਿਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਤਮੁਵਾਚ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਹ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ—'
ਕਾ ਲਜ੍ਜਾ ਮਹਤੀ ਰਾਜਨ੍ਨਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਵਾ ਪਰਾਜਯੇ । ਯੁਦ੍ਧਮਾਦੌ ਹਰੇਰੇਵ ਮਧੁਨਾ ਕੈਟਭੇਨ ਚ
'ਰਾਜਾ, ਹਾਰ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਹੈ? ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੀ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।'
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹ ਤੇਨਾਤ੍ਮਨਾ ਨृਪ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤੇਨ ਗਦਾਭृਤਾ
'ਤੇ ਉਸੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ। ਫਿਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।'
ਤ੍ਰਿਪੁਰੈਃ ਸਹ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਮਯਾਪਿ ਚ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਹ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲੜੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਭ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਦਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਰਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ । ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੰਭ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਬੜੀ ਅਚੰਭੀ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ। ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀ ਹੈਂ।
ਯੇ ਯੇ ਹਤਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤੇਯਾ ਨਹਿ ਕੇऽਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਾਃ । ਕਾ ਲਜ੍ਜਾ ਮਹਤੀ ਰਾਜਨ੍ ਮਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਜਿੰਨੇ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਹੋਵੇਗੀ?
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ਰਣਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ਼੍ਚ ਹਰੇਰਹੋ । ਦੇਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਚਃ
ਹੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਨਾਹ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਕਹਿਣਾ ਇਹ ਹੈ: 'ਰਾਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ।'
ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾ ਕੁਰੁ ਮਤ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਾਗ੍ਵ੍ਯਯੇ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕਾਲੀਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਯੁਦ੍ਧਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸਮਾਰੁਰੋਹ ਯਾਨਂ ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦੀ ਜੰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਸੈਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਾਰਮ੍ਭੇ ਬਭੂਵ ਹ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਯੁਧੇ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਵृषਪਰ੍ਵਣਾ । ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯੁਯੁਧੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਨਾ ਸਹ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪर्वਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਵੀ ਵਿੱਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਦਮ੍ਭੇਨ ਸਹ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਪਰਮਂ ਰਣਮ੍ । ਕਾਲਸ੍ਵਰੇਣ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਗੋਕਰ੍ਣੇਨ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਦੰਭ ਨਾਲ ਭੜਕਦਾਰ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਕਾਲ ਨੇ ਕਾਲਸਵਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਗੋਕਰਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਕੁਬੇਰਃ ਕਾਲਕੇਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯੇਨ ਚ । ਭਯਙ੍ਕਰੇਣ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਂਹਾਰੇਣ ਯਮਸ੍ਤਥਾ
ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਕਾਲਕੇਯ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੇ ਸੰਹਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।