ਪੁਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦਾਨਵੇषੁ ਚ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਦੈਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਜਾਨੁਚਰਸਙ੍ਘਂ ਚ ਭਾਣ੍ਡਾਰਂ ਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਸਨ੍ਨਾਹਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਸਹਾਇਕ, ਖਜਾਨਾ, ਸਵਾਰੀ ਆਦਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਭृਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਾ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਚਕਾਰ ਸੈਨ੍ਯਸਞ੍ਚਯਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਰਹਸ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ: ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੰਗੇ ਹਾਥੀ।
ਰਥਾਨਾਮਯੁਤੇਨੈਵ ਧਾਨੁष੍ਕਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ । ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਰ੍ਵਰ੍ਮਿਣਾਂ ਚ ਸ਼ੂਲਿਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਤੀਰੰਦੇ, ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਬਕਤਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਭਾਲੇਧਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਕृਤਾ ਸੇਨਾਪਰਿਮਿਤਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੇਨਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਮਹਾਰਥਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਰਥਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਰਣੇ । ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਲੜਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਬਾਧਂ ਭਾਣ੍ਡੌਘਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ । ਬਹਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸ਼ਿਵਿਰਾਨ੍ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੀਹ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲਈ ਭੰਡਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਡੇਰੇ ਲਗਾਏ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਵਿਮਾਨਮਾਰੁਰੋਹ ਸਃ । ਗੁਰੁਵਰ੍ਗਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਵਾਈ ਰਥ 'ਚ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਨਦੀਤੀਰੇ ਯਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਵਟਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅਟੱਲ ਵਟਵૃਖ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਤਪਃਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਮਲਯਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਉਹ ਕਪਿਲ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ, ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਤੇ ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੋਤ੍ਤਰਭਾਗੇ ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਸ਼ਤਗੁਣਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਤੇ ਸੋ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾ । ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਜਲਪੂਰ੍ਣਾ ਚ ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾ ਨਦੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਦਰਿਆ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲਵਣਾਬ੍ਧਿਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ । ਸ਼ਰਾਵਤੀਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾ ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸਾ ਹਿਮਾਲਯਾਤ੍
ਉਹ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਰਾਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਗੋਮਤੀਂ ਵਾਮਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧੌ । ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਗੋਮਤੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਗਿਆ ਤੇ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਟਮੂਲੇ ਸਮਾਸੀਨਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਾਸਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਦ੍ਰਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਟਵૃਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ, ਯੋਗ ਆਸਨ ਵਿਚ, ਮুদ্রਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ । ਤ੍ਰਿਸ਼ਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਪੂਰੇ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਤੇਜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੌਰੀਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਤਪਸਾਂ ਫਲਦਾਤਾਰਂ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਠੰਢੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਬੀਜਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਜਮ੍
ਜੋ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਜਗਤ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਜਗਤ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ਭਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਕਮ੍ । ਕਾਰਣਂ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਤਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਂ ਜ੍ਞਾਨਬੀਜਂ ਜ੍ਞਾਨਾਨਨ੍ਦਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਵਿਮਾਨਾਚ੍ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਮੂਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਅਨੰਦਮਈ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰੇ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਃ । ਵਾਮਤੋ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਂ ਚ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਚ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਕੰਦ ਖੜਾ ਸੀ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਕਾਲੀ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਾਦਯਃ
ਕਾਲੀ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਨੰਦੀ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਭਾषਨ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਰਾਜਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮ੍ਭਾषਾਮੁਵਾਸ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਸਾਂਝੀ ਸਲਾਮ-ਦੁਆ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਹ । ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਮਰੀਚਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੀਚੀ ਹੈ, ਤੇ ਨੇਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਵੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇਕ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ । ਤਾਸ੍ਵੇਕਾ ਚ ਦਨੁਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਿਵਰ੍ਧਿਤਾ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਧਵੀ ਦਾਨੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੁਭਾਗ ਵਧਾਇਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇਜਸੋਲ੍ਬਣਾਃ । ਤੇष੍ਵੇਕੋ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਦਾਨੁ ਦੇ ਚਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਦਮ੍ਭੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਲਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਦੰਭ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰ੍ਯਂ ਗੁਰੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪਰਂ ਕृष੍ਣਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍षਦੋ ਗੋਪੋ ਗੋਪੇष੍ਵਪਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਅਧੁਨਾ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਗੋਪ ਸੰਗੀ ਸੀ, ਗੋਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇਕ ਸੀ। ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।