ਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਨਨ੍ਦਨੇ ਚ ਚਿਤ੍ਰਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ । ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਕੇਤਕੀਨਾਂ ਮਾਧਵੀਨਾਂ ਚ ਮਾਧਵੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਚੰਪਾ, ਕੇਤਕੀ ਅਤੇ ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ।
ਕੁਨ੍ਦਾਨਾਂ ਮਾਲਤੀਨਾਂ ਚ ਕੁਮੁਦਾਮ੍ਭੋਜਕਾਨਨੇ । ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਪਾਰਿਜਾਤਵਨੇ ਵਨੇ
ਕੁੰਦ, ਮਾਲਤੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਕਾਞ੍ਚਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਧਨ੍ਯੇ ਕਾਞ੍ਚਨਪਰ੍ਵਤੇ । ਕਾਞ੍ਚੀਵਨੇ ਕਿਞ੍ਜਲਕੇ ਕਞ੍ਚੁਕੇ ਕਾਞ੍ਚਨਾਕਰੇ
ਇਕੱਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਵਿੱਚ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਤਲ੍ਪੇषੁ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤੇ । ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਵਾਯੁਨਾ
ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਲੰਗਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਫੁੱਲ-ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫੁੱਲ-ਚੰਦਨ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ।
ਕਾਮੁਕ੍ਯਾ ਕਾਮੁਕਃ ਕਾਮਾਤ੍ਸ ਰੇਮੇ ਰਾਮਯਾ ਸਹ । ਨ ਹਿ ਤृਪ੍ਤੋ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਨੈਵ ਜਗਾਮ ਸਾ
ਇੱਕ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰੱਜ ਨਾ ਸਕੀ।
ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਵਵृਧੇ ਮਦਨਸ੍ਤਯੋਃ । ਤਯਾ ਸਹ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਾਨਵਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਝੋਪੜੀ ਵਾਪਸ ਜਾ ਲਈ।
ਰਮ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਾਲਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਜਹਾਰ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਸ ਬੁਭੁਜੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਖੇਡ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਗਿਆ।
ਏਕਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ, ਦੈਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਃ । ਹृਤਾਧਿਕਾਰਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਚਰਨ੍ਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਦੈਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਕ ਖੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੰਗਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇऽਤਿਵਿषਣ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਭਾਮ੍ । ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸੂ ਰੁਰੁਦੁਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਏ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਲਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਿਧਾਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੈਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਚ ਜਗਾਮ ਹ । ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਚ ਵਰਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਹਰੇਰਹੋ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖੇ।
ਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਵਨਮਾਲਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸ਼੍ਯਾਮਸੁਨ੍ਦਰਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਕਾਲੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਨ੍ । ਸਸ੍ਮਿਤਾਨ੍ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾਨ੍ਪਦ੍ਮਨੇਤ੍ਰਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਹ ਸੱਭ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੱਸਦੇ, ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਨ੍ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਗਮਨਾਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤੇऽਨੁਜ੍ਞਾਂ ਚ ਦਦੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਏਵਂ षੋਡਸ਼ ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਾਨਤੀਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹਰੇਃ ਸਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ, ਦੈਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਲਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾਂ ਪਾਰ੍षਦੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੈਃ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਵਰੂਪੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕੌਸ੍ਤੁਭਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਰਾਏਣ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਵੇਨ੍ਦੁਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਾਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਹਾਰਨਿਰ੍ਮਾਣਾਂ ਹੀਰਾਸਾਰਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਭਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਡਿਸਕ ਵਰਗੀ, ਮਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਖਚਿਤਾਂ ਰਚਿਤਾਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਹਰੇਃ । ਮਾਣਿਕ੍ਯਮਾਲਾਜਾਲਾਭਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ, ਹਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਮਾਣਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਣ੍ਡਿਤਾਂ ਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰੈ ਰਤ੍ਨਦਰ੍ਪਣਕੋਟਿਭਿਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾਭਿਰ੍ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾਨਾ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਰਚਿਤਾਂ ਰੁਚਿਰਾਂ ਮਣਿਪਙ੍ਕਜੈਃ । ਸੋਪਾਨਸ਼ਤਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ
ਉਹ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਮਣੀ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਸਯਮੰਤਕਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਗ੍ਰਨ੍ਥਿਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਪਲ੍ਲਵੈਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਸ੍ਤਮ੍ਭਵਰ੍ਯੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਤੇ ਗੰਢਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਦੇ ਵਧੀਆ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਾਨਾਂ ਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਂ ਮਾਲਾਜਾਲੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਰਕ੍ਤੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਚਨ੍ਦਨਦ੍ਰੁਮੈਃ । ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਾਸਿਤਾਂ ਗਨ੍ਧਵਾਯੁਨਾ
ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਗੂਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਸਮੂਹਾਨਾਂ ਨृਤ੍ਯਜਾਲੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾਯਾਮਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਂ ਚ ਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਨੱਚ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਸੁਰੈਃ ਸਹ । ਵਸਨ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਯਥੇਨ੍ਦੁਂ ਤਾਰਕਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਧ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਚਿਤ੍ਰਸਿਂਹਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਅਦਭੁਤ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਮੋਹਰ ਪਹਿਨੇ, ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਕੇਲਿਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਪੁਰਤੋ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਖੇਲ ਦਾ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚ-ਗੀਤ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਕਾਨ੍ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਧृਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸੁਗੰਧਤ ਤਾਂਬੂਲ ਖਾ ਚੁੱਕੇ।