ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਨਰਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਮਨਸਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਨਿਨ੍ਦਤਿ
ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਹੇਨ ਜਾਤਕੇ ਮृਤਕੇ ਯਥਾ । ਭੂਮਿਪੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹਤਃ
ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਣਿਆ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਵੇਦੇषੁ ਮਾਤृਵਦ੍ਧੀਨਸਙ੍ਕਰਃ । ਅਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਚ੍ਚਿਤਾਦਹਨਕਾਲਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਸਿਰਫ਼ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤੀਚ੍ਛਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰਃ ਪਿਣ੍ਡਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਜਲਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਰਪਣ ਦੀ ਭੇਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਵਲੋਂ ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਕਿਂ ਵਾ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤਪਸਾ ਜਪਹੋਮਪ੍ਰਪੂਜਨੈਃ । ਕਿਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਤਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਜਪ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਬੇਕਾਰ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਣੋਤਿ ਕਾਮਿਨੀ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪਰਖਿਆ। ਐਸਾ ਪਰਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।
ਵਰਾਯ ਗੁਣਹੀਨਾਯ ਵृਦ੍ਧਾਯਾਜ੍ਞਾਨਿਨੇ ਤਥਾ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਰੋਗਿਣੇ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਯ ਚ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਗਿਆਨੀ, ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾਯ ਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਦੁਰ੍ਮੁਖਾਯ ਚ । ਪਙ੍ਗਵੇ ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਾਯ ਚਾਨ੍ਧਾਯ ਬਧਿਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਬਦਸੂਰਤ, ਲੰਗੜਾ, ਅੰਗ-ਹੀਣ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਾਂ ਬਹਿਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਡਾਯ ਚੈਵ ਮੂਕਾਯ ਕ੍ਲੀਬਤੁਲ੍ਯਾਯ ਪਾਪਿਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ, ਗੂੰਗਾ, ਨਪੂੰਸਕ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੀ ਐਸੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਗੁਣਿਨੇ ਚੈਵ ਯੂਨੇ ਚ ਵਿਦੁषੇऽਪਿ ਚ । ਸਾਧਵੇ ਚ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਣੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਪਾਲਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਯਦਿ ਵਿਕ੍ਰਯਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਧਨਲੋਭੇਨ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪਾਤਕੀ । ਕृਮਿਭਿਰ੍ਦਂਸ਼ਿਤਃ ਕਾਕੈਰ੍ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ, ਪਾਪੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਲਭੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮਾਂਸਭਾਰਂ ਵਹਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਰੋਗੀ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਵਿਰਰਾਮ ਤਪੋਨਿਧੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡ ਸਂਵਾਦਮਨਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ । ਪੁਰੁषੇष੍ਵਸਿ ਰਤ੍ਨਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਰਤ੍ਨਂ ਤ੍ਵਿਯਂ ਸਤੀ
ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰ ਲੈ। ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਤੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈ।
ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਙ੍ਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਰੋਧਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਚਤੁਰ ਔਰਤ ਤੇ ਚਤੁਰ ਮਰਦ ਦੀ ਜੋੜੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਿਲਾਪ ਕੌਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ?
ਯੋऽਵਿਰੋਧਸੁਖਤ੍ਯਾਗੀ ਸ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਿਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਾਨ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਂ ਗੁਣਿਨਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਵਿਰੋਧ-ਰਹਿਤ ਸੁਖ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਤੀ, ਤੂੰ ਐਸੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਪਰਖ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਮਰ੍ਦਕਮ੍ । ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ੇ ਯਥਾ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥਾ ਮਯਿ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਭਵਾਨੀ ਚ ਭਵੇ ਯਥਾ । ਯਥਾ ਧਰਾ ਵਰਾਹੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਯਥਾਧ੍ਵਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਭਵ ਲਈ ਹੈ, ਧਰਾ ਵਰਾਹ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹੈ।
ਦ੍ਯਥਾਤ੍ਰੇਰਨਸੂਯਾ ਚ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਯਥਾ ਨਲੇ । ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਥਾ ਕਾਮੇ ਰਤਿਃ ਸਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਅਨਸੂਯਾ ਅਤ੍ਰੀ ਲਈ ਹੈ, ਦਮਯੰਤੀ ਨਲ ਲਈ ਹੈ, ਰੋਹਿਨੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਰਤੀ, ਜੋ ਸਤੀ ਹੈ, ਕਾਮ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥਾਦਿਤਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪੇ ਚ ਵਸਿष੍ਠੇऽਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸਖੀ । ਯਥਾਹਲ੍ਯਾ ਗੌਤਮੇ ਚ ਦੇਵਹੂਤਿਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਦਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਲਈ ਹੈ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਲਈ ਹੈ, ਅਹਲਿਆ ਗੌਤਮ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਹੂਤੀ ਕਰਦਮ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥਾ ਬृਹਸ੍ਪਤੌ ਤਾਰਾ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਮਨੌ ਯਥਾ । ਯਥਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞੇ ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਮਨੂ ਲਈ ਹੈ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼ਚੀ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਦੇਵਸੇਨਾ ਯਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇ ਧਰ੍ਮੇ ਭੂਰ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾ ਸਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਹੈ, ਦੇਵਸੇਨਾ ਸਕੰਦ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਭੂਤੀ, ਜੋ ਸਤੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਲਈ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੇ ਤਥਾ ਭਵ । ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਚਿਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰੇਣ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰਏ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਲਈ ਸੁਭਾਗਣੀ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣੀ ਰਹੋ। ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂ, ਸੁੰਦਰਏ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਹਾਰਂ ਚ ਯਥੇਚ੍ਛਂ ਕੁਰੁ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਸਿ ਗੋਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪੁਨਰੇਵ ਚ । ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੇ ਮृਤੇ ਸਤਿ
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੌਜ ਕਰ, ਸਦਾ। ਪਿੱਛੋਂ, ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੇਨ ਸਹ ਤੁਲਸੀਸਙ੍ਗਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਿਦਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਭਵਤਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਯੇਨ ਮੇ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕਦਾਪਿ ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਕਹਾਣੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਤੁ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ । ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਸ਼ਿषਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਚ ਯਯੌ ਵਿਧਿਃ
ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਗਲੇ ਹਾਲਾਤ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਜਗृਹੇ ਤਾਂ ਚ ਦਾਨਵਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਦਾਨਵ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰ ਲਿਆ। ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਦੰਡੁਭੀ ਵੱਜੀ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਸ ਰੇਮੇ ਰਾਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਾਸਗੇਹੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ ਤੁਲਸੀ ਨਵਸਙ੍ਗਮਸਙ੍ਗਤਾ
ਉਹ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੁਲਸੀ, ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਨਿਰ੍ਜਲੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਮ੍ਭੋਗਸੁਖਸਾਗਰੇ । ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕਲਾਮਾਨਂ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਵਿਧਂ ਸੁਖਮ੍
ਸਾਧਵੀ ਨਿਰਜਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੁਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੌਂਸਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ।