ਇਦਂ ਮਧ੍ਯਮਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਤਮੋਰੂਪਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਧਮਂ ਤਦ੍ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਇਹ ਮੱਧਮ ਰੂਪ ਵਿਦਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਤਮਸ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਪਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਨਿਰ੍ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਰਹਸ੍ਯਪਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਦਾ, ਨਾ ਇਕੱਲੇ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ।
ਆਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪਮਾਜ੍ਞਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਧੁਨਾ । ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਮੇਵ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਦੇਵਵਿਦ੍ਰਾਵਕਾਰਕਃ । ਦਨੁਵਂਸ਼੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੁਦਾਮਾਹਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੁਦਾਮਾ ਸੀ।
ਅਹਮष੍ਟਸੁ ਗੋਪੇषੁ ਗੋਪੋऽਪਿ ਪਾਰ੍षਦੇषੁ ਚ । ਅਧੁਨਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਹਂ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਤਃ
ਅਠ ਗੋਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਪ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋऽਹਂ ਜਾਨਾਮਿ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤੁਲਸੀ ਸਮ੍ਭੁਕ੍ਤਾ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ, ਤੁਲਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੋਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਾਧਿਕਾਕੋਪਾਜ੍ਜਾਤਾਸਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਸਮ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕੋऽਹਂ ਨਾਲਂ ਰਾਧਾਭਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਤੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਤੁਲਸੀ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਪੁਰਖ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ। ਤੁਲਸੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਏਵਂਵਿਧੋ ਬੁਧੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਃ । ਕਾਨ੍ਤਮੇਵਂਵਿਧਂ ਕਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਿਚ੍ਛਤਿ ਕਾਮਤਃ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਹਮਧੁਨਾ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰੇਣ ਪਰਾਜਿਤਾ । ਸ ਨਿਨ੍ਦਿਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਔਰਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਨਰਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਮਨਸਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਨਿਨ੍ਦਤਿ
ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਹੇਨ ਜਾਤਕੇ ਮृਤਕੇ ਯਥਾ । ਭੂਮਿਪੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹਤਃ
ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਣਿਆ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਵੇਦੇषੁ ਮਾਤृਵਦ੍ਧੀਨਸਙ੍ਕਰਃ । ਅਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਚ੍ਚਿਤਾਦਹਨਕਾਲਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਸਿਰਫ਼ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤੀਚ੍ਛਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰਃ ਪਿਣ੍ਡਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਜਲਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਰਪਣ ਦੀ ਭੇਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਵਲੋਂ ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਕਿਂ ਵਾ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤਪਸਾ ਜਪਹੋਮਪ੍ਰਪੂਜਨੈਃ । ਕਿਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਤਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਜਪ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਬੇਕਾਰ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਣੋਤਿ ਕਾਮਿਨੀ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪਰਖਿਆ। ਐਸਾ ਪਰਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।
ਵਰਾਯ ਗੁਣਹੀਨਾਯ ਵृਦ੍ਧਾਯਾਜ੍ਞਾਨਿਨੇ ਤਥਾ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਰੋਗਿਣੇ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਯ ਚ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਗਿਆਨੀ, ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾਯ ਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਦੁਰ੍ਮੁਖਾਯ ਚ । ਪਙ੍ਗਵੇ ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਾਯ ਚਾਨ੍ਧਾਯ ਬਧਿਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਬਦਸੂਰਤ, ਲੰਗੜਾ, ਅੰਗ-ਹੀਣ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਾਂ ਬਹਿਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਡਾਯ ਚੈਵ ਮੂਕਾਯ ਕ੍ਲੀਬਤੁਲ੍ਯਾਯ ਪਾਪਿਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ, ਗੂੰਗਾ, ਨਪੂੰਸਕ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੀ ਐਸੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਗੁਣਿਨੇ ਚੈਵ ਯੂਨੇ ਚ ਵਿਦੁषੇऽਪਿ ਚ । ਸਾਧਵੇ ਚ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਣੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਪਾਲਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਯਦਿ ਵਿਕ੍ਰਯਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਧਨਲੋਭੇਨ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪਾਤਕੀ । ਕृਮਿਭਿਰ੍ਦਂਸ਼ਿਤਃ ਕਾਕੈਰ੍ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ, ਪਾਪੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਲਭੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮਾਂਸਭਾਰਂ ਵਹਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਰੋਗੀ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਵਿਰਰਾਮ ਤਪੋਨਿਧੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡ ਸਂਵਾਦਮਨਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ । ਪੁਰੁषੇष੍ਵਸਿ ਰਤ੍ਨਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਰਤ੍ਨਂ ਤ੍ਵਿਯਂ ਸਤੀ
ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਾਪਰ ਲੈ। ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਤੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈ।
ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਙ੍ਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ । ਨਿਰ੍ਵਿਰੋਧਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਚਤੁਰ ਔਰਤ ਤੇ ਚਤੁਰ ਮਰਦ ਦੀ ਜੋੜੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਿਲਾਪ ਕੌਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ?
ਯੋऽਵਿਰੋਧਸੁਖਤ੍ਯਾਗੀ ਸ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕਿਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਾਨ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਂ ਗੁਣਿਨਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਵਿਰੋਧ-ਰਹਿਤ ਸੁਖ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਤੀ, ਤੂੰ ਐਸੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਪਰਖ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਮਰ੍ਦਕਮ੍ । ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ੇ ਯਥਾ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥਾ ਮਯਿ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਭਵਾਨੀ ਚ ਭਵੇ ਯਥਾ । ਯਥਾ ਧਰਾ ਵਰਾਹੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਯਥਾਧ੍ਵਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਭਵਾਨੀ ਭਵ ਲਈ ਹੈ, ਧਰਾ ਵਰਾਹ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹੈ।
ਦ੍ਯਥਾਤ੍ਰੇਰਨਸੂਯਾ ਚ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਯਥਾ ਨਲੇ । ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਥਾ ਕਾਮੇ ਰਤਿਃ ਸਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਅਨਸੂਯਾ ਅਤ੍ਰੀ ਲਈ ਹੈ, ਦਮਯੰਤੀ ਨਲ ਲਈ ਹੈ, ਰੋਹਿਨੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਰਤੀ, ਜੋ ਸਤੀ ਹੈ, ਕਾਮ ਲਈ ਹੈ।