ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਚ ਪਤ੍ਨੀ ਯਾਪ੍ਯਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਨਸੂਯਾ ਚ ਕੋਟਭੀ ਤੁਲਸੀ ਤਥਾ
ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਅਨਸੂਯਾ, ਕੋਟਭੀ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਵੀ,
ਅਹਲ੍ਯਾਰੁਨ੍ਧਤੀ ਮੇਨਾ ਤਾਰਾ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਤਥਾ । ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਵੇਦਵਤੀ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਮਨਸਾ ਤਥਾ
ਅਹਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਮੇਨਾ, ਤਾਰਾ, ਮੰਦੋਦਰੀ, ਦਮਯੰਤੀ, ਵੇਦਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਮਨਸਾ,
ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਲਿਕਾ ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । षष੍ਠੀ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀ ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਕਾਮਿਨੀ
ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਮੇਧਾ, ਕਾਲਿਕਾ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ, ਮੰਗਲਚੰਡੀ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮਕਾਮਿਨੀ,
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾ । ਨਿਦ੍ਰਾ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਦਿਨਾਨਿ ਚ
ਸਵਸਤਿ, ਸ਼ਰਧਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਾਂਤੀ, ਖਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਰਾ, ਨੀਂਦ, ਤੰਦਰ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ-ਦਿਨ,
ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਿਕੀਰ੍ਤੀ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾ ਸ਼ੋਭਾ ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਯਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਚ ਸਮ੍ਭੂਤਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤੁ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਸੰਪੱਤੀ, ਧੀਰਜ, ਕੀਰਤੀ, ਕਰਮ, ਸੋਭਾ, ਚਮਕ, ਸ਼ੁਭਤਾ—ਜੋ ਵੀ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ,
ਕਲਾਕਲਾਂਸ਼ਰੂਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਦਿਕਮੇਵ ਚ । ਤਦਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਰੂਪਮੇਵ ਚ
ਕਲਾ ਜਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਤ-ਫਿਰਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਧਾਨਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਤਦੁਤ੍ਤਮਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਾਧ੍ਵੀਰੂਪਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਧਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਸਾਰੇ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਾਸ੍ਤਵਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਰਜੋਰੂਪਂ ਤਮੋਰੂਪਂ ਕਲਾਸੁ ਵਿਵਿਧਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਇਉਂ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਦੇ ਰੂਪ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਯਮਾ ਰਜਸਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੋਗੇषੁ ਲੋਲੁਪਾਃ । ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਵਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਰਜਸ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੱਧਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸੰਭੋਗ ਲਈ ਲਾਲਚੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਨੰਦ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਪਟਾ ਮੋਹਕਾਰਿਣ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਮੁਖਾਃ ਸਦਾ । ਰਜੋਰੂਪਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀਤ੍ਵਮਤੋ ਨੈਵੋਪਜਾਯਤੇ
ਕਪਟ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਵਿਰੁਧ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਰਜਸ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਧਵੀਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਇਦਂ ਮਧ੍ਯਮਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਤਮੋਰੂਪਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਧਮਂ ਤਦ੍ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਇਹ ਮੱਧਮ ਰੂਪ ਵਿਦਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਤਮਸ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਪਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਨਿਰ੍ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਰਹਸ੍ਯਪਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਦਾ, ਨਾ ਇਕੱਲੇ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ।
ਆਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪਮਾਜ੍ਞਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਧੁਨਾ । ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਮੇਵ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਦੇਵਵਿਦ੍ਰਾਵਕਾਰਕਃ । ਦਨੁਵਂਸ਼੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੁਦਾਮਾਹਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੁਦਾਮਾ ਸੀ।
ਅਹਮष੍ਟਸੁ ਗੋਪੇषੁ ਗੋਪੋऽਪਿ ਪਾਰ੍षਦੇषੁ ਚ । ਅਧੁਨਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਹਂ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਤਃ
ਅਠ ਗੋਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਪ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋऽਹਂ ਜਾਨਾਮਿ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤੁਲਸੀ ਸਮ੍ਭੁਕ੍ਤਾ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ, ਤੁਲਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੋਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਾਧਿਕਾਕੋਪਾਜ੍ਜਾਤਾਸਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਸਮ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕੋऽਹਂ ਨਾਲਂ ਰਾਧਾਭਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਤੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਤੁਲਸੀ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਪੁਰਖ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ। ਤੁਲਸੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਏਵਂਵਿਧੋ ਬੁਧੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਃ । ਕਾਨ੍ਤਮੇਵਂਵਿਧਂ ਕਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਿਚ੍ਛਤਿ ਕਾਮਤਃ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਹਮਧੁਨਾ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰੇਣ ਪਰਾਜਿਤਾ । ਸ ਨਿਨ੍ਦਿਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਔਰਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਨਰਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਂ ਮਨਸਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਨਿਨ੍ਦਤਿ
ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਭਰਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਹੇਨ ਜਾਤਕੇ ਮृਤਕੇ ਯਥਾ । ਭੂਮਿਪੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹਤਃ
ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਣਿਆ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਵੇਦੇषੁ ਮਾਤृਵਦ੍ਧੀਨਸਙ੍ਕਰਃ । ਅਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਚ੍ਚਿਤਾਦਹਨਕਾਲਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਸਿਰਫ਼ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤੀਚ੍ਛਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਰਃ ਪਿਣ੍ਡਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਨ ਗਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਜਲਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਰਪਣ ਦੀ ਭੇਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਵਲੋਂ ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਕਿਂ ਵਾ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤਪਸਾ ਜਪਹੋਮਪ੍ਰਪੂਜਨੈਃ । ਕਿਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਤਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਗਿਆਨ, ਤਪ, ਜਪ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਬੇਕਾਰ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵृਣੋਤਿ ਕਾਮਿਨੀ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪਰਖਿਆ। ਐਸਾ ਪਰਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।
ਵਰਾਯ ਗੁਣਹੀਨਾਯ ਵृਦ੍ਧਾਯਾਜ੍ਞਾਨਿਨੇ ਤਥਾ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਰੋਗਿਣੇ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਯ ਚ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਗਿਆਨੀ, ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾਯ ਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਦੁਰ੍ਮੁਖਾਯ ਚ । ਪਙ੍ਗਵੇ ਚਾਙ੍ਗਹੀਨਾਯ ਚਾਨ੍ਧਾਯ ਬਧਿਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਬਦਸੂਰਤ, ਲੰਗੜਾ, ਅੰਗ-ਹੀਣ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਾਂ ਬਹਿਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਡਾਯ ਚੈਵ ਮੂਕਾਯ ਕ੍ਲੀਬਤੁਲ੍ਯਾਯ ਪਾਪਿਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ, ਗੂੰਗਾ, ਨਪੂੰਸਕ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੀ ਐਸੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਗੁਣਿਨੇ ਚੈਵ ਯੂਨੇ ਚ ਵਿਦੁषੇऽਪਿ ਚ । ਸਾਧਵੇ ਚ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਣੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।