ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਵ੍ਯਵਹਿਤਾ ਸਰ੍ਵਮਾਯਾਕਰਣ੍ਡਿਕਾ । ਸਂਸਾਰਕਾਰਾਗਾਰੇ ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨਿਗਡਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੇੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਪ੍ਨਰੂਪਿਣੀ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਬਾਹ੍ਯਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਮਧੋऽਙ੍ਗਮਤਿਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੰਦਰਜਾਲ ਵਾਂਗ ਠੱਗੀ ਵਾਲੀ, ਝੂਠੀ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਬਾਹਰੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਪਰ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪੂਯਾਨਾਮਾਧਾਰਂ ਮਲਸਂਯੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਿਦੋषਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਾਰਕ੍ਤਮਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਖਾਣ, ਪਿਸ਼ਾਬ, ਪੀਪ ਆਦਿਕ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਮਾੜੀ ਬੂ ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਤੇ ਅਸੁੱਧ ਹੈ।
ਮਾਯਾਰੂਪਾ ਮਾਯਿਨਾਂ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਵਿषਰੂਪਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਮਦृਸ਼੍ਯਾਪ੍ਯਭਿਵਾਞ੍ਛਤਾਮ੍
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆਂ ਲਈ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਤਂ ਤੁ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ । ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੁਲਸੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਨ ਚ ਸਰ੍ਵਮਲੀਕਕਮ੍ । ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸਤ੍ਯਮਲੀਕਂ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਸੱਚ ਹੈ, ਕੁਝ ਝੂਠ ਵੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਮੋਹਨਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਵਾਸ੍ਤਵਂ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਰੂਪ ਸੱਚਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾਦਿਕਾ । ਸृष੍ਟਿਸੂਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਆਦ੍ਯਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਰਾਧਿਕਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀਆਂ ਰੂਪ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣੇ ਹਨ।
ਏਤਾਸਾਮਂਸ਼ਰੂਪਂ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਵਾਸ੍ਤਵਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਯਸ਼ੋਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਕਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਚੰਗਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਦੇਵਹੂਤੀ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਛਾਯਾਵਤੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਵਰੁਣਾਨੀ ਸ਼ਚੀ ਤਥਾ
ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਦੇਵਹੂਤੀ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਛਾਇਆਵਤੀ, ਰੋਹਿਨੀ, ਵਰੁਣਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵੀ,
ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਚ ਪਤ੍ਨੀ ਯਾਪ੍ਯਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਨਸੂਯਾ ਚ ਕੋਟਭੀ ਤੁਲਸੀ ਤਥਾ
ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਅਨਸੂਯਾ, ਕੋਟਭੀ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਵੀ,
ਅਹਲ੍ਯਾਰੁਨ੍ਧਤੀ ਮੇਨਾ ਤਾਰਾ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਤਥਾ । ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਵੇਦਵਤੀ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਮਨਸਾ ਤਥਾ
ਅਹਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਮੇਨਾ, ਤਾਰਾ, ਮੰਦੋਦਰੀ, ਦਮਯੰਤੀ, ਵੇਦਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਮਨਸਾ,
ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਲਿਕਾ ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । षष੍ਠੀ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡੀ ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਕਾਮਿਨੀ
ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਮੇਧਾ, ਕਾਲਿਕਾ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ, ਮੰਗਲਚੰਡੀ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮਕਾਮਿਨੀ,
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾ । ਨਿਦ੍ਰਾ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਦਿਨਾਨਿ ਚ
ਸਵਸਤਿ, ਸ਼ਰਧਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਾਂਤੀ, ਖਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਰਾ, ਨੀਂਦ, ਤੰਦਰ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ-ਦਿਨ,
ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਿਕੀਰ੍ਤੀ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾ ਸ਼ੋਭਾ ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਯਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਚ ਸਮ੍ਭੂਤਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤੁ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਸੰਪੱਤੀ, ਧੀਰਜ, ਕੀਰਤੀ, ਕਰਮ, ਸੋਭਾ, ਚਮਕ, ਸ਼ੁਭਤਾ—ਜੋ ਵੀ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ,
ਕਲਾਕਲਾਂਸ਼ਰੂਪਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਦਿਕਮੇਵ ਚ । ਤਦਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਰੂਪਮੇਵ ਚ
ਕਲਾ ਜਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਤ-ਫਿਰਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਧਾਨਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਤਦੁਤ੍ਤਮਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਾਧ੍ਵੀਰੂਪਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਧਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਸਾਰੇ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਾਸ੍ਤਵਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਰਜੋਰੂਪਂ ਤਮੋਰੂਪਂ ਕਲਾਸੁ ਵਿਵਿਧਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਇਉਂ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਦੇ ਰੂਪ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਯਮਾ ਰਜਸਸ਼੍ਚਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੋਗੇषੁ ਲੋਲੁਪਾਃ । ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਵਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਰਜਸ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੱਧਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸੰਭੋਗ ਲਈ ਲਾਲਚੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਨੰਦ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਪਟਾ ਮੋਹਕਾਰਿਣ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਮੁਖਾਃ ਸਦਾ । ਰਜੋਰੂਪਸ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀਤ੍ਵਮਤੋ ਨੈਵੋਪਜਾਯਤੇ
ਕਪਟ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਵਿਰੁਧ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਰਜਸ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਧਵੀਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਇਦਂ ਮਧ੍ਯਮਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਤਮੋਰੂਪਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਧਮਂ ਤਦ੍ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਇਹ ਮੱਧਮ ਰੂਪ ਵਿਦਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਤਮਸ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਪਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਨਿਰ੍ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਰਹਸ੍ਯਪਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਦਾ, ਨਾ ਇਕੱਲੇ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ।
ਆਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪਮਾਜ੍ਞਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਧੁਨਾ । ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਮੇਵ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਦੇਵਵਿਦ੍ਰਾਵਕਾਰਕਃ । ਦਨੁਵਂਸ਼੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੁਦਾਮਾਹਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੁਦਾਮਾ ਸੀ।
ਅਹਮष੍ਟਸੁ ਗੋਪੇषੁ ਗੋਪੋऽਪਿ ਪਾਰ੍षਦੇषੁ ਚ । ਅਧੁਨਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਹਂ ਰਾਧਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਤਃ
ਅਠ ਗੋਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੋਪ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋऽਹਂ ਜਾਨਾਮਿ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤ੍ਵਂ ਤੁਲਸੀ ਸਮ੍ਭੁਕ੍ਤਾ ਹਰਿਣਾ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੀ, ਤੁਲਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੋਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਾਧਿਕਾਕੋਪਾਜ੍ਜਾਤਾਸਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਸਮ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕੋऽਹਂ ਨਾਲਂ ਰਾਧਾਭਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਤੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਤੁਲਸੀ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਪੁਰਖ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ। ਤੁਲਸੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਏਵਂਵਿਧੋ ਬੁਧੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤਃ । ਕਾਨ੍ਤਮੇਵਂਵਿਧਂ ਕਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਿਚ੍ਛਤਿ ਕਾਮਤਃ
ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਹਮਧੁਨਾ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰੇਣ ਪਰਾਜਿਤਾ । ਸ ਨਿਨ੍ਦਿਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਈ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਔਰਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।