ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ । ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਾ
'ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਆਈ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।'
ਯਾਹਿ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨਵੀਂ ਯੋਨਿਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ । ਮਾਮੁਵਾਚ ਸ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਮਦਂਸ਼ਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
'ਉਹ ਕਹਿ ਗਈ—ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈ; ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅੰਸ਼ ਵੀ ਆਵੇਗਾ।'
ਲਭਿष੍ਯਸਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਾਰਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਾਤ੍ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਿਯਾ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮ ਗੁਰੋ ਭੁਵਿ । ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ।
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਤਂ ਪਤਿਂ ਲਬ੍ਧੁਂ ਵਰਯੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਵ ਉਵਾਚ ਸੁਦਾਮਾ ਨਾਮ ਗੋਪਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਹੁਣ ਉਸ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਦਾਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਗੋਆਲਾ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਤਦਂਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸ੍ਵੀ ਲੇਭੇ ਜਨ੍ਮ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਾਪਾਦ੍ਦਨੁਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਅੰਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਾਨਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨ ਚ ਤਤ੍ਸਮਃ । ਗੋਲੋਕੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮੋਨ੍ਮਥਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਕਾਮ ਵਲ ਡੋਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਲਮ੍ਭਿਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਰਾਧਿਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ । ਸ ਚ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਾਮਾਭੂਚ੍ਚ ਸਾਗਰੇ
ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਾਤਿਸਮਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁਦਾਮਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਸਾ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਅਧੁਨਾ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਤੂੰ ਵੀ ਜਾਤਿਸਮਰ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰੇ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ, ਓ ਸੋਹਣੀਏ।
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕਾਨ੍ਤਮੇਵ ਵਰਿष੍ਯਸਿ । ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯੈਵ ਕਲਯਾ ਦੈਵਯੋਗਤਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਰੱਬੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋਵੇਂਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਪੂਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ । ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਸਰ੍ਵਪੁष੍ਪੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਭਵੇਃ
ਤੂੰ ਇਕ ਰੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਹੋਵੇਂਗੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇਂਗੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੂਜਾ ਚ ਵਿਫਲਾ ਭਵੇਤ੍ । ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੀਤਿ ਚ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਰਹੇਗੀ। ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂਗੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਗੋਪਿਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਧਿਦੇਵੀਰੂਪੇਣ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਆਲੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਖੇਡੇਗੀ।
ਵਿਹਰਿष੍ਯਸਿ ਗੋਪੇਨ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਚ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰ ਨਾਲ ਗੋਆਲੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਂ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਵਾਚ ਸਾ । ਤੁਲਸ੍ਯੁਵਾਚ ਯਥਾ ਮੇ ਦ੍ਵਿਭੁਜੇ ਕृष੍ਣੇ ਵਾਞ੍ਛਾ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਸੁਨ੍ਦਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਆਖਿਆ। ਤੁਲਸੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼੍ਯਾਮ ਸੁੰਦਰ ਲਈ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਹੇ ਤਾਤ ਨ ਤਥਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇ । ਅਤृਪ੍ਤਾਹਂ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਦੈਵਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਾਰਭਙ੍ਗਤਃ
ਮੈਂ ਸੱਚ ਆਖਦੀ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਲ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਰੱਬੀ ਲੀਲਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਗਈ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਯੈਵ ਵਚਨਾਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੁੜੋਂ ਉਹ ਦੁਲੱਭ ਗੋਵਿੰਦ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਧ੍ਰੁਵਮੇਵ ਲਭਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਧਾਭੀਤਿਂ ਪ੍ਰਮੋਚਯ । ਬ੍ਰਹ੍ਯਦੇਵ ਉਵਾਚ ਗृਹਾਣ ਰਾਧਿਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਮਿ षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਧਾ ਮੰਤਰ ਲੈ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਯੁਵਯੋਰ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਨ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਮੇਰੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਵਰਗੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਂਗੀ। ਤੇਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਗੁਪਤ ਰਹੇਗਾ, ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਰਾਧਾਸਮਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਭਗੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵੈ षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਤੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਲਈ, ਸੁਭਾਗਣੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਂਗੀ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚੈਵ ਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਪਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਚ, ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਚੈਵ ਪੂਜਾਂ ਚੈਵ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਬਭੂਵ ਸਿਦ੍ਧਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰਮਾ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭ ਅਸੀਸਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਰਾਮਾ ਵਾਂਗ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤੁਲਸੀ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਬੁਭੁਜੇ ਚ ਮਹਾਭੋਗਂ ਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਨਾਲ, ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਪਸਃ ਕ੍ਲਮਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧੇ ਫਲੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਦੁਃਖਂ ਚ ਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਵੀ ਭੋਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਵੀ ਪਾਇਆ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਰਮੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਖਟਿਆ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲੈਟ ਗਈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੇਨ ਸਹ ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਸਙ੍ਗਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤੁਲਸੀ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਸੁष੍ਵਾਪ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ । ਨਵਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵृषਧ੍ਵਜਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਲਸੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਜੋਬਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਚੰਗੀ ਨੀਂਦ ਸੋਈ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਬਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਪੁष੍ਪਾਯੁਧੇਨ ਸਾ ਦਗ੍ਧਾ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਾ
ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਲਾਏ। ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਈ।
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਕਮ੍ਪਿਤਾਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਾ ਸ਼ੁष੍ਕਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਹ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਆ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਸੁੱਕ ਗਈ, ਦੂਜੇ ਪਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਸੁਖਾਵਹਾਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਦਹਨਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਉਹ ਘਬਰਾਈ, ਦੂਜੇ ਪਲ ਮਿੱਠੀ ਥਕਾਵਟ ਆਈ। ਕਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਾ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿषਣ੍ਣਤਾਮ੍ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਲ੍ਪਾਦ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਿਕਟੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਦੇ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਕਦੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਇਕ ਪਲ ਖਟਿਆ ਤੋਂ ਉੱਠੀ, ਦੂਜੇ ਪਲ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।