ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੌ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਭ੍ਰष੍ਟੌ ਕਮਲਾਤਪਸਾ ਰਤੌ । ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਯੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਲਯਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਕਮਲਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣਾ ਅੰਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗੀ।
ਸਮ੍ਪਦ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਤਦਾ ਤੌ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ । ਮृਤਸ੍ਤੇ ਸੇਵਕਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਗਚ੍ਛ ਯੂਯਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਪੰਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਃ ਸਭਾਤੋऽਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂਗਤਃ । ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ । ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਤਪਸੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮੋ ਯਯੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਤ ਗਏ। ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਾ ਵੇਦਵਤੀਰੂਪੇਣ ਰਾਜਗृਹੇ ਜਨ੍ਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤੌ ਚ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਮੁਨੇ । ਵਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪਤੁਰਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਰੇਣੈਵ ਤੌ ਪृਥ੍ਵੀਸ਼ੌ ਬਭੂਵਤੁਃ । ਪੁਣ੍ਯਵਨ੍ਤੌ ਪੁਤ੍ਰਵਨ੍ਤੌ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜੌ
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਏ—ਧਰਮਧ੍ਵਜ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ।
ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਦੇਵੀ ਮਾਲਾਵਤੀ ਸਤੀ । ਸਾ ਸੁषਾਵ ਚ ਕਾਲੇਨ ਕਮਲਾਂਸ਼ਾਂ ਸੁਤਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਜਣੀ, ਜੋ ਕਮਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਬੜੀ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਭੂਯਿष੍ਠਕਾਲੇਨ ਜ੍ਞਾਨਯੁਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵ ਹ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਂ ਸ੍ਪष੍ਟਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਧੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉਚਾਰੀ ਅਤੇ ਸੁਤੀਕਾ ਘਰ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ।
ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਂ ਸਾ ਚਕਾਰ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕਨ੍ਯਕਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਚ ਵੇਦਵਤੀਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਵੇਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿषਿਦ੍ਧਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਾ
ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਚਲੀ ਗਈ। ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤ ਬਣੀ ਰਹੀ।
ਏਕਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਚੈਵ ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾਂ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਚ ਲੀਲਯਾ ਹਿ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਮਨਵੰਤਰੀ, ਉਹ ਤਪਸਵਿਨੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਤਥਾਪਿ ਪੁष੍ਟਾ ਨ ਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਨਵਯੌਵਨਸਂਯੁਤਾ । ਸੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਾ ਚ ਸਹਸਾ ਸੁਵਾਚਮਸ਼ਰੀਰਿਣੀਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੀ। ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਭਗ, ਦੇਹ ਰਹਿਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇ ਚ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਰ੍ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਂ ਪਤਿਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
"ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੁੰਦਰਏ, ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਤੀ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਹृष੍ਟਾ ਚਕਾਰ ਹ ਪੁਨਸ੍ਤਪਃ । ਅਤੀਵ ਨਿਰ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸੁਚਿਰਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸਮੁਵਾਸ ਸਾ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਵਣਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਵਣ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਤਿਥਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਾਦ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਕਿਲ । ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਭੂਤਂ ਚ ਫਲਂ ਜਲਂ ਚਾਪਿ ਸੁਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਮਿੱਠਾ ਫਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।
ਤਚ੍ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪਾਪਿष੍ਠਸ਼੍ਚੋਵਾਸ ਤਤ੍ਸਮੀਪਤਃ । ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮਿਤਿ ਤਾਂ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਵਰ੍ਤਸੇ
ਉਹ ਸਭ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ: 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਈਂ ਹੈਂ?'
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਮ੍ । ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਸਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਉੱਚਾ ਸਰੀਰ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਨੀਤ ਅਤੇ ਛਾਤੀ, ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਕृਪਣਃ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਸ ਕਰੇਣ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੇਚਾਰਾ ਰਾਵਣ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਤੀ ਚੁਕੋਪ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ । ਸ ਜਡੋ ਹਸ੍ਤਪਾਦੈਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪਦ੍ਮਲੋਚਨਾਮ੍ । ਸਾ ਤੁष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸੁਕृਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮਨ ਲਿਆ।
ਸਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਨਂਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਸ੍ਪृष੍ਟਾਹਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਮਾਦ੍ ਬਲਂ ਚਾਪ੍ਯਵਲੋਕਯ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਕਾਰਨ, ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚ ਯੋਗੇਨ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਂ ਚਕਾਰ ਹ । ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤਾਂ ਚ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਰਾਵਣੋ ਯਯੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਹੋ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਵਾਨਯਾਧੁਨਾ । ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਿਲਲਾਪ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਅਹੋ, ਕੀ ਅਜੋਬਾ ਵੇਖਿਆ! ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਾ ਚ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਬਭੂਵ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ । ਸੀਤਾਦੇਵੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਯਦਰ੍ਥੇ ਰਾਵਣੋ ਹਤਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਵਕਫੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਲਈ ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਮਹਾਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ਸਾ ਚ ਤਪਸਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਤਃ । ਲੇਭੇ ਰਾਮਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਹਰਿਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹਰੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਤਪਸਾऽऽਰਾਧ੍ਯ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਸਾ ਰਮਾ ਸੁਚਿਰਂ ਰੇਮੇ ਰਾਮੇਣ ਸਹ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪੂਜਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰਮਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਨ ਸ੍ਮਰਤਿ ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਲਮਂ ਪੁਰਾ । ਸੁਖੇਨ ਤਜ੍ਜਹੌ ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਃਖਂ ਚਾਪਿ ਸੁਖਂ ਫਲੇ
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਤਪ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਆਈ। ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਫਲ ਹੈ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਿਭਵਂ ਚਕਾਰ ਸੁਚਿਰਂ ਸਤੀ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਤਮਤੀਵ ਨਵਯੌਵਨਾ
ਉਹ ਸਤੀ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਭੋਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ।
ਗੁਣਿਨਂ ਰਸਿਕਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਰੁਚਿਰਂ ਤਥਾ ਲੇਭੇ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਰਸਿਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤੁਃ ਸਤ੍ਯਪਾਲਨਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਰਘੂਦ੍ਵਹਃ । ਜਗਾਮ ਕਾਨਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਾਲੇਨ ਚ ਬਲੀਯਸਾ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੱਚਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।