ਨਿਤ੍ਯਮੀਰ੍ष੍ਯਤਿ ਤਾਂ ਵਾਣੀ ਨ ਚ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਕੋਪੇਨ ਭਾਰਤੇ ਚ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਵਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ 'ਤੇ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਸਰਸਵਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਹ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਮਾਪਤੇਃ । ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਮੁਨੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ; ਫਿਰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਆ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਕਥਂ ਸਾ ਚ ਬਭੂਵ ਹ । ਤੁਲਸੀ ਕੁਤ੍ਰ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਕਾ ਵਾ ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨੇਕ ਤੁਲਸੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਤੁਲਸੀ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ?
ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਸਾ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਲੇ ਸਤੀ । ਕੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਸਾ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਈ?
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਨਿਰਲੋਭ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਈ?
ਸਰ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਿਪਾਲਕਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ?
ਕਥਮੇਤਾਦृਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਵਂ ਸਮਵਾਪ ਹ । ਕਥਂ ਸਾਪ੍ਯਸੁਰਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਦੇਵੀ ਕਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ? ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ, ਦੈਤ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ?
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਮੇ ਮਨੋ ਲੋਲਂ ਪ੍ਰੇਰਯਨ੍ਮਾਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਨ੍ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਨ੍ਦੇਹਭਞ੍ਜਨ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮਨੁਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਕਸ਼ ਸਾਵਰਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਨੇਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਵਰਨੀ ਧਰਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸਾਵਰਨੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੁਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਦਰ ਸਾਵਰਨੀ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵ ਸਾਵਰਨੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ । ਵृषਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृषਧ੍ਵਜਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਸਾਵਰਨੀ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ; ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ।
(ਵृਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਜ ਪਾਠਭੇਦ) ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਾਸੀਦ੍ਦੇਵਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਦਪਿ ਪਰਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨृਪੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਤਿੰਨ ਦੇਵ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ; ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ।
ਨ ਚ ਨਾਰਾਯਣਂ ਮੇਨੇ ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਨ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਪੂਜਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਰੀਭੂਤਾ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪੂਜਾਂ ਮਤ੍ਤੋ ਬਭਞ੍ਜ ਹ । ਤਥਾ ਮਾਘੀਯਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਮਾਘ ਦੀ ਪੰਜਮੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।
ਪਾਪਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਪੂਜਾਂ ਦੂਰੀਭੂਤਾ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਂ ਤਂ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ।
ਚੁਕੋਪ ਦੇਵੋ ਭੂਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼ਿਵਕਾਰਣਾਤ੍ । ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਭਵੇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਰੱਬ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੀ, "ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇੰਝ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਮਧਾਵਚ੍ਛਙ੍ਕਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਦਿਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਿਆ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਧਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਚ ਯਯੌ ਭਿਯਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਸ਼੍ਯਪਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਤਾਲੁਕਾਃ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਤੇ ਯਯੁਃ ਸ਼ਰਣਂ ਭਿਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੇ ਮਾਰਤੰਡ—all ਡਰੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਏ।
ਮੂਰ੍ਛਾ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭਯਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਹਰੌ
ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੂਰਛਾ ਵਿਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਰੀ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਕृਪਯਾ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਭਯਂ ਦਦੌ । ਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵਤ ਹੇ ਭੀਤਾ ਭਯਂ ਕਿਞ੍ਚ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਡਰਦੇ ਨਾ ਰਹੋ, ਜਦ ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ?"
ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮਾਂ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਡਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਚੱਕਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਾਤਾਹਂ ਜਗਤਾਂ ਦੇਵਾਃ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਸਤਤਂ ਸਦਾ । ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੇਣ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵਰੂਪਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵੋऽਹਂ ਤ੍ਵਮਹਂ ਚਾਪਿ ਸੂਰ੍ਯੋऽਹਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਵਿਧਾਯ ਨਾਨਾਰੂਪਂ ਚ ਕਰੋਮਿ ਸृष੍ਟਿਪਾਲਨਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਤੂੰ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੂਯਂ ਗਚ੍ਛਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਭਯਂ ਕੁਤਃ । ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਭਯਂ ਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ? ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ਵੈ ਸ ਭਗਵਾਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਸਤਾਂ ਪਤਿਃ । ਭਕ੍ਤਾਧੀਨਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਨੇਕਾਂ ਦੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਃ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇषੁ ਨ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਨਯੋਃ ਪਰਃ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਚਮਕਦਾਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਂ ਚ ਲੀਲਯਾ । ਕੋਟਿਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮੇਵਂ ਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਬਾਹ੍ਯਜ੍ਞਾਨਂ ਨੈਵ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਮਾਂ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਮਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਾਯਤਿ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਹਰੀ ਗਿਆਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਲਾਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਗਾਂਦਾ ਹੈ।