ਵਿਦਗ੍ਧਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਙ੍ਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍ । ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤੀਹ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਚਤੁਰ ਮਹਿਲਾ ਤੇ ਚਤੁਰ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼, ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦਾ—
ਤਂ ਵਿਹਾਯ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਰੁष੍ਟਾ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਨਾਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਪੰਡਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾਃ ਪੁਂਸਃ ਕਾਮਿਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਲਾਃ । ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਥੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਕਲਾ ਹਨ; ਪਰ ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਉਪਰ।
ਅਰ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਃ ਕृष੍ਣੋ ਯੋऽਰ੍ਧਾਙ੍ਗੇਨ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਕृष੍ਣਵਾਮਾਙ੍ਗਸਮ੍ਭੂਤਾ ਬਭੂਵ ਰਾਧਿਕਾ ਪੁਰਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਰਧ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਅਰਧ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਾਧਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾ ਚ ਵਾਮਾਂਸ਼ਃ ਕਮਲਾ ਤਥਾ । ਤੇਨੇਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਣੋਤ੍ਯੇਵ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦੇਹਸਮ੍ਭਵਾ
ਸੱਜਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਆਪ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ ਕਮਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।
ਏਕਾਙ੍ਗਂ ਚੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਪੂਰੁषੌ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਤਾ ਤਾਂ ਤਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਜਗਾਮ ਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਔਰਤ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਆਤਮਾ; ਇਉਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਤਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਕਰਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਫੜਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ।
ਰੇਮੇ ਰਮਾਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਹਿਤੋ ਮੁਦਾ । ਗਙ੍ਗਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਗਤਾ ਯਾ ਸਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਉਥੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ; ਗੰਗਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਈ ਸੀ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਆ ਗਈ।
ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਾਬ੍ਜਾਤ੍ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਤਿ ਚ । ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਸਾ ਦੇਵੀ ਨਵਸਙ੍ਗਮਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂਪਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਰਸਿਕਾ ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਾਦ੍ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਯੁਤਾ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਵਾਣੀ ਪਦ੍ਮਯਾ ਵਰ੍ਜਿਤਾਪਿ ਚ
ਸੁਖ-ਮੌਜ ਦੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਅਤੇ ਰਸਿਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਣੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਦਮਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਮੀਰ੍ष੍ਯਤਿ ਤਾਂ ਵਾਣੀ ਨ ਚ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਕੋਪੇਨ ਭਾਰਤੇ ਚ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਵਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ 'ਤੇ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਸਰਸਵਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਹ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਮਾਪਤੇਃ । ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਮੁਨੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ; ਫਿਰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਆ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਾਰਾਯਣਨਾਰਦਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਕਥਂ ਸਾ ਚ ਬਭੂਵ ਹ । ਤੁਲਸੀ ਕੁਤ੍ਰ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਕਾ ਵਾ ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨੇਕ ਤੁਲਸੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਤੁਲਸੀ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ?
ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਸਾ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਲੇ ਸਤੀ । ਕੇਨ ਵਾ ਤਪਸਾ ਸਾ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਈ?
ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਨਿਰਲੋਭ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਈ?
ਸਰ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਿਪਾਲਕਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ?
ਕਥਮੇਤਾਦृਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਵਂ ਸਮਵਾਪ ਹ । ਕਥਂ ਸਾਪ੍ਯਸੁਰਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਦੇਵੀ ਕਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ? ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ, ਦੈਤ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ?
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਮੇ ਮਨੋ ਲੋਲਂ ਪ੍ਰੇਰਯਨ੍ਮਾਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਨ੍ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਨ੍ਦੇਹਭਞ੍ਜਨ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮਨੁਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਕਸ਼ ਸਾਵਰਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਨੇਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਵਰਨੀ ਧਰਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸਾਵਰਨੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੁਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਦਰ ਸਾਵਰਨੀ ਭਗਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵ ਸਾਵਰਨੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ । ਵृषਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृषਧ੍ਵਜਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਸਾਵਰਨੀ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ; ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ।
(ਵृਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਜ ਪਾਠਭੇਦ) ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਾਸੀਦ੍ਦੇਵਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਦਪਿ ਪਰਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨृਪੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਤਿੰਨ ਦੇਵ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ; ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ।
ਨ ਚ ਨਾਰਾਯਣਂ ਮੇਨੇ ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਨ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ । ਪੂਜਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਰੀਭੂਤਾ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪੂਜਾਂ ਮਤ੍ਤੋ ਬਭਞ੍ਜ ਹ । ਤਥਾ ਮਾਘੀਯਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਮਾਘ ਦੀ ਪੰਜਮੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।
ਪਾਪਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਪੂਜਾਂ ਦੂਰੀਭੂਤਾ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਂ ਤਂ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ।
ਚੁਕੋਪ ਦੇਵੋ ਭੂਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼ਿਵਕਾਰਣਾਤ੍ । ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਭਵੇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਰੱਬ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੀ, "ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇੰਝ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਮਧਾਵਚ੍ਛਙ੍ਕਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦਿਨੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਦਿਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਿਆ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਧਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਚ ਯਯੌ ਭਿਯਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਸ਼੍ਯਪਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਤਾਲੁਕਾਃ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਤੇ ਯਯੁਃ ਸ਼ਰਣਂ ਭਿਯਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੇ ਮਾਰਤੰਡ—all ਡਰੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਏ।